Sulton jöra
Manba: ÖzME, 8-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 708-b. — ziyouz.com
Sulton jöra (taxallusi; asl ism-şarifi Jörayev Sulton) (1910.15.1, Şofirkon tumani — 1943.10.11, Gomel ş.) — şoir. Buxorodagi erlar bilim yurtida ökigan, söng maktab va bilim yurtida öqituvçilik qilgan (193036). 193639 y.larda Andijon pedagogika in-tida öqigan va şu yerda dars bergan; 2-jahon uruşi katnaşçisi; uruşda halok bölgan. S.J.ning «Fidokor» (1939), «Şodligim», «Oçiq çexralar» (1939), «Moskva» (1941) şe'riy töplamlari e'lon qilingan. 1939 y. şoir ijodining eng samarali pallasi bölib, u şu yili «Parvoznoma» balladasi, xalq rivoyatlari asosida
«Zangori gilam», «Qaldirğoç», şuningdek, «Karim va Qunduz» dostonlarini yozgan. Şoirning maşhur italyan astronomiga bağişlangan «Bruno» dostoni (1938) 30y.larda yaratilgan özbek dostonlarining eng yaxşi namunalaridan hisoblanadi. Badiiy soddalik, samimiylik, xalq oğzaki ijodiga yaqinlik S.J. şe'riyatining eng yaxşi xususiyatlaridir. S.J.ning adabiy merosida bolalar hayotidan olingan asarlar alohida örinni egallaydi. Uning sönggi asari — «Iroda» dramasi (1942, Vosit Sa'dulla bilan hamkorlikda) Andijon viloyat teatrida sahnalaştirilgan.
Şoirning jasadi Gomel ş. Loyev tumani Kozerogi qişloğida dafn etilgan. Andijon, Buxoro va Şofirkon şaharlaridagi köçalarga, şuningdek, Şofirkon tumanidagi maktab, kinoteatr va fuqarolar yiğiniga S.J. nomi berilgan. j
As: Yomğirdan söng, T., 1965; Şe'rlar, T., 1 1973.
Ad.: Möminov Ğ., Otaşqalb şoir, T., 1970; Aliyev S, Buxoroda bitilgan baytlar, T., 1992.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
СУЛТОН ЖЎРА (тахаллуси; асл исм-шарифи Жўраев Султон) (1910.15.1, Шофиркон тумани — 1943.10.11, Гомель ш.) — шоир. Бухородаги эрлар билим юртида ўкиган, сўнг мактаб ва билим юртида ўқитувчилик қилган (193036). 193639 й.ларда Андижон педагогика ин-тида ўқиган ва шу ерда дарс берган; 2-жаҳон уруши катнашчиси; урушда ҳалок бўлган. С.Ж.нинг «Фидокор» (1939), «Шодлигим», «Очиқ чехралар» (1939), «Москва» (1941) шеърий тўпламлари эълон қилинган. 1939 й. шоир ижодининг энг самарали палласи бўлиб, у шу йили «Парвознома» балладаси, халқ ривоятлари асосида
«Зангори гилам», «Қалдирғоч», шунингдек, «Карим ва Қундуз» достонларини ёзган. Шоирнинг машҳур итальян астрономига бағишланган «Бруно» достони (1938) 30й.ларда яратилган ўзбек достонларининг энг яхши намуналаридан ҳисобланади. Бадиий соддалик, самимийлик, халқ оғзаки ижодига яқинлик С.Ж. шеъриятининг энг яхши хусусиятларидир. С.Ж.нинг адабий меросида болалар ҳаётидан олинган асарлар алоҳида ўринни эгаллайди. Унинг сўнгги асари — «Ирода» драмаси (1942, Восит Саъдулла билан ҳамкорликда) Андижон вилоят театрида саҳналаштирилган.
Шоирнинг жасади Гомель ш. Лоев тумани Козероги қишлоғида дафн этилган. Андижон, Бухоро ва Шофиркон шаҳарларидаги кўчаларга, шунингдек, Шофиркон туманидаги мактаб, кинотеатр ва фуқаролар йиғинига С.Ж. номи берилган. j
Ас: Ёмғирдан сўнг, Т., 1965; Шеърлар, Т., 1 1973.
Ад.: Мўминов Ғ., Оташқалб шоир, Т., 1970; Алиев С, Бухорода битилган байтлар, Т., 1992.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.