Tuluzlotrek Anri Mari Raymon de
Manba: ÖzME, 8-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 683-b. — ziyouz.com
Tuluzlotrek Anri Mari Raymon de TULUZLOTREK (Toulouse Lautrec) (asli TuluzLotrekMonfa, ToulouseLautrec Monfa) Anri Mari Raymon de (1864.24.11, Albi 1901.9.9, Malrome, Bordo yaqinida) — fransuz rassomi, postimpressionizmning yirik namoyandasi. 1881 y.dan asosan Parijda yaşagan, L. Bonn va 1884 y.dan F. Kormondan ta'lim olgan. E. Dega, yapon gravyurasidan ta'sirlangan. Ilk asarlaridayoq öta individual obrazlar yaratdi (E. Bernar portreta, 1885, Teyt galereyasi, London). 1880-y.larning 2yarmidan ziyolilar, oddiy kişilarning hayoti va ermaklarini, Parij teatrlari, raqs zallari, kabare, sirk lavhalarini yaratdi, portret va kompozitsiyalarida kinoyali, öta foş etuvçanlik ruhi namoyon böldi: «MulendelaGalettdagi bal», 1889; «MulenRujdagi raqs», 1890; «MulenRujda», 1892; «Xonanda Ivett Gilber», 1894; «DeMulen köçasidagi salonda», 1894—95 va b. Uning kalamtasvirining ötkirligi teatr afişalarida öz ifodasini topgan. Şuningdek, qalamtasvirining yengil va öynoqiligi, tanlangan ranglar yorqinligi bilan e'tiborni tortadi («Aristad Bryuan öz kabaresida», 1892; «Janna Avril», 1893 va b.). Uslubiy izlanişlar T.L.ni modernizmga yaqinlaştirdi, bu grafika asarlari (ayniqsa, rangli litografiyalar)da közga taşlanadi. Köplab rasmlari va litografiya turkumlari jonli, ta'sirçanligi, mubolağali şarjlari bilan diqqatga sazovor. Albi ş.da T.L. muzeyi taşkil qilingan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ТУЛУЗЛОТРЕК (Toulouse Lautrec) (асли ТулузЛотрекМонфа, ToulouseLautrec Monfa) Анри Мари Раймон де (1864.24.11, Альби 1901.9.9, Мальроме, Бордо яқинида) — француз рассоми, постимпрессионизмнинг йирик намояндаси. 1881 й.дан асосан Парижда яшаган, Л. Бонн ва 1884 й.дан Ф. Кормондан таълим олган. Э. Дега, япон гравюрасидан таъсирланган. Илк асарларидаёқ ўта индивидуал образлар яратди (Э. Бернар портрета, 1885, Тейт галереяси, Лондон). 1880-й.ларнинг 2ярмидан зиёлилар, оддий кишиларнинг ҳаёти ва эрмакларини, Париж театрлари, рақс заллари, кабаре, цирк лавҳаларини яратди, портрет ва композицияларида кинояли, ўта фош этувчанлик руҳи намоён бўлди: «МуленделаГалеттдаги бал», 1889; «МуленРуждаги рақс», 1890; «МуленРужда», 1892; «Хонанда Иветт Гильбер», 1894; «ДеМулен кўчасидаги салонда», 1894—95 ва б. Унинг каламтасвирининг ўткирлиги театр афишаларида ўз ифодасини топган. Шунингдек, қаламтасвирининг енгил ва ўйноқилиги, танланган ранглар ёрқинлиги билан эътиборни тортади («Аристад Брюан ўз кабаресида», 1892; «Жанна Авриль», 1893 ва б.). Услубий изланишлар Т.Л.ни модернизмга яқинлаштирди, бу графика асарлари (айниқса, рангли литографиялар)да кўзга ташланади. Кўплаб расмлари ва литография туркумлари жонли, таъсирчанлиги, муболағали шаржлари билан диққатга сазовор. Альби ш.да Т.Л. музейи ташкил қилинган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.