Tura
Manba: ÖzME, 8-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 712–713-b. — ziyouz.com
Tura TURA, turo, töro (qad. turkça — turmoq) — odam böyiça keladigan qalqon, sipar. «T.» atamasi ilk bor Maxmud Koşğariyning «Devonu lugotit turk» asarida qöllanilgan. Temuriylar, Şayboniylar qöşinida keng qöllanişda bölgan. Askarlar T.ni oldilarida uşlab, uning panohida duşmanni kamon yoki miltiqsan öqqa tutganlar. Qörğon yoki qal'alarni olihda T. ayniqsa qöl kelgan. Jangçilar T. bilan himoyalangan holda şotilar orqali devorga çiqib ğanimga zarba bergan. Aksariyat undan piyodalar foydalangan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ТУРА, туро, тўро (қад. туркча — турмоқ) — одам бўйича келадиган қалқон, сипар. «Т.» атамаси илк бор Махмуд Кошғарийнинг «Девону луготит турк» асарида қўлланилган. Темурийлар, Шайбонийлар қўшинида кенг қўлланишда бўлган. Аскарлар Т.ни олдиларида ушлаб, унинг паноҳида душманни камон ёки милтиқцан ўққа тутганлар. Қўрғон ёки қалъаларни олиҳда Т. айниқса қўл келган. Жангчилар Т. билан ҳимояланган ҳолда шотилар орқали деворга чиқиб ғанимга зарба берган. Аксарият ундан пиёдалар фойдаланган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.