Vahobovlar
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 82-b. — ziyouz.com
Vahobovlar (Vahobov Ismoil, 1949.19.1 va Vahobov Isroil, 1951.19.1, Andijon viloyati Baliqçi tumani Çinobod qişloği) — aka-uka hamnafas xonandalar, Özbekiston Respublikasi xalq hofizlari (1999). V. doimo bolalik davridan birga kuylab, özlarining yoqimli, baland va tiniq ovozlari b-n şuhrat qozonişgan. Toşkent davlat konservatoriyasini tugatişgan (1973). Içki işlar Köşinlari ansambli (1973—74), Özteleradio qoşidagi «Makom» ansambli (1975—92), «Tanavor» milliy raqs ansambli (1992—96)da işlaşgan. 1996 y.dan «Maqom» ansambli xonandalari (1996—99 y.lar Isroil Vahobov mazkur jamoaning badiiy rahbari). Ijro uslubining öziga xosligi, qöşiqlardagi jöşqinlik, baland, lekin mayinlik b-n kuylaş, ovozlar hamohangligi xonandalar ijodiga xos. Repertuaridan Şaşmaqom şö'balari va Farğona — Toşkent maqom yöllari («Möğulçai Navo», «Talkini Uşşoq», «Bayot III», «Bayot uforisi» va b.), özbek mumtoz aşulalari-(«Bebokça», «Fiğon», «Şarob» va b.), zamonaviy bastakorlar (I. Ikromovning «Bir kulib qöy», O. Qosimovning «Kutarman») hamda özlari yaratgan asarlar («Seni öylayman», «Şirin zabonim», «Jon Özbekistonim», «Yaşar sevgim», «Döstlarim» va b.), şuningdek Şarq xalqlari qöşiqlari (eronça «Muborak», turkça «Xolida», arabça «Habibiy», afğonça «Laylijon») keng örin olgan.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ВАҲОБОВЛАР (Ваҳобов Исмоил, 1949.19.1 ва Ваҳобов Исроил, 1951.19.1, Андижон вилояти Балиқчи тумани Чинобод қишлоғи) — ака-ука ҳамнафас хонандалар, Ўзбекистон Республикаси халқ ҳофизлари (1999). В. доимо болалик давридан бирга куйлаб, ўзларининг ёқимли, баланд ва тиниқ овозлари б-н шуҳрат қозонишган. Тошкент давлат консерваториясини тугатишган (1973). Ички ишлар Кўшинлари ансамбли (1973—74), Ўзтелерадио қошидаги «Маком» ансамбли (1975—92), «Танавор» миллий рақс ансамбли (1992—96)да ишлашган. 1996 й.дан «Мақом» ансамбли хонандалари (1996—99 й.лар Исроил Ваҳобов мазкур жамоанинг бадиий раҳбари). Ижро услубининг ўзига хослиги, қўшиқлардаги жўшқинлик, баланд, лекин майинлик б-н куйлаш, овозлар ҳамоҳанглиги хонандалар ижодига хос. Репертуаридан Шашмақом шўъбалари ва Фарғона — Тошкент мақом йўллари («Мўғулчаи Наво», «Талкини Ушшоқ», «Баёт III», «Баёт уфориси» ва б.), ўзбек мумтоз ашулалари-(«Бебокча», «Фиғон», «Шароб» ва б.), замонавий бастакорлар (И. Икромовнинг «Бир кулиб қўй», О. Қосимовнинг «Кутарман») ҳамда ўзлари яратган асарлар («Сени ўйлайман», «Ширин забоним», «Жон Ўзбекистоним», «Яшар севгим», «Дўстларим» ва б.), шунингдек Шарқ халқлари қўшиқлари (эронча «Муборак», туркча «Холида», арабча «Ҳабибий», афғонча «Лайлижон») кенг ўрин олган.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.