Vasvasa
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 57–58-b. — ziyouz.com
Vasvasa — odamda ğayritabiiy, haqiqatga töğri kelmaydigan, xato, bema'ni ğoyalarning paydo bölişi, fikrlaş va faraz qiliş qobiliyatining buzilişi, ruhiy kasalliklarning asosiy belgilaridan biri. V.ga uçraganlarning aql-farosati, ongi teran bölsa ham, ba'zi voqea va hodisalar töğrisidagi fikr-mulohazalari özgarib, notöğri xulosalar çiqaradilar. Mac, hayotda sodir bölayotgan voqealarni tartib b-n sözlab bersalar ham, ularning mazmun va mohiyatini izohlaşda ma'nosiz fikrlar aytadilar. Özlarini ruhan soğlom his qilib, xato fikrlarini haqiqat deb tuşunadilar, buning notöğriligini isbotlamoqçi bölgan kişilarga munosabat va xatti-harakatlari tubdan özgaradi. V. turlari köp: 1) kuzatiş, hadiksiraş V.sida bemor sodir bölayotgan voqea va hodisalarni öziga tegişli deb, uni badnom qiliş maqsadida uyuştirilgan fitna deb hadiksiraydi. Özaro suhbatlaşib yoki çaqçaqlaşib ötirgan odamlarni uçratganda, meni mazax qilib kulişmoqda deb öylaydi. Badiiy asarlar öqiganda, radio eşitganida, televizor körganida bularning hammasi mening töğrimda deb xayol qiladi, şuning uçun özini köpçiliqdan tortadi, uyiga berkinib oladi; 2) jismoniy ta'sirlaniş V.si — bemor organizmida azob beruvçi sezgilar his etib, bu — raqiblarim kaşf etgan maxsus apparatlar yordamida yuborilayotgan körinmas nurlar, tölqinlar, elektr quvvati, gipnoz yoki sehr ta'sirining natijasidir, deb öylaydi. 3) zaharlaniş
V.sida bemor ovqatlangaç özini yomon his qilib, buni «duşman»laridan köradi va ovqatdan voz keçadi yoki «zaharsiz taomlar» izlaydi. U «duşman»lari ustidan boşqalarga arz qiladi yoki idoralardan yordam söraydi, ba'zan baxtsiz hodisalarga sabab böladigan tadbirlar körişi mumkin; 4) kamsitiş, gadolik va tunaş V.si — köpinça keksalikdagi kasalliklarda, xotirasi pasaygan kişilarda uçraydi. Bunday bemor qandaydir odamlar uni tunaganligi, natijada gado bölib qolgani, qarindoş-uruğlari kamsitib xörlayotgani haqida şikoyat qilib yuradi; 5) raşk V.sida er yoki xotin bir-birini vafosizlikda ayblaydi; xattiharakati, yuriş-turişi, boşqalar b-n munosabatidan vafosizlik alomatlarini axtarib, poylab yuradi, öz şubhasini isbotlaş uçun ma'nosiz, ahmoqona dalillar keltiradi. Bemorning butun xayolini şu fikr çulğab oladi, ba'zan umr yöldoşi yoki gumon qilgan kişisiga şikast yetkazişi ham mumkin; 6) uluğlik, badavlatlik va kaşfiyot V.si — bemor özini mulkdor yoki dono, qudratli, ijodkor yoki olamşumul ixtiroçi, deb hisoblaydi. U öziça yozadi, sxemalar çizadi, yangi nazariyalar yaratadi. Taşkilotlarga borib, özini tan olişni, takdirlaşni talab qiladi; 7) özini ayblaş va kamsitiş V.si asosan ruhiy tuşkunlikka tuşgan kişilarda uçraydi. Ular özlarini oila, jamiyat oldida pastkaş, gunohkor, yaramas odam deb hisoblaydilar va köpinça özlarini nobud qilişga intiladilar; 8) xastalik V.si, ipoxondrik V.— bemor özini ölay deb turgan oğir kasal deb his qiladi, nazarida taşqi qiyofasi özgargandek, rak yoki tanosil a'zolari kasalliklariga duçor bölgandek tuyuladi. Miyasi, içki a'zolari çirib, yurak faoliyati va tomir urişi töxtab qolgandek tuyuladi, özini allaqaçon ölib ketgan deb öylaydi. U faqat kasalligi töğrisida öylab, atrofdagi voqea va hodisalarga qiziqmay qöyadi. Ba'zi bemorlar içida qandaydir apparatlar yoki hayvonlar bordek sezadi va darhol operatsiya qilişlarini talab etadi. V.ning bu turi boş miyaning organik kasalligi bölgan odamlarda köp uçraydi. V. bölgan bemorlar ruhiy kasalliklar şnfoxonasida davolanadi. Mirqobil Halilov.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ВАСВАСА — одамда ғайритабиий, ҳақиқатга тўғри келмайдиган, хато, бемаъни ғояларнинг пайдо бўлиши, фикрлаш ва фараз қилиш қобилиятининг бузилиши, руҳий касалликларнинг асосий белгиларидан бири. В.га учраганларнинг ақл-фаросати, онги теран бўлса ҳам, баъзи воқеа ва ҳодисалар тўғрисидаги фикр-мулоҳазалари ўзгариб, нотўғри хулосалар чиқарадилар. Mac, ҳаётда содир бўлаётган воқеаларни тартиб б-н сўзлаб берсалар ҳам, уларнинг мазмун ва моҳиятини изоҳлашда маъносиз фикрлар айтадилар. Ўзларини руҳан соғлом ҳис қилиб, хато фикрларини ҳақиқат деб тушунадилар, бунинг нотўғрилигини исботламоқчи бўлган кишиларга муносабат ва хатти-ҳаракатлари тубдан ўзгаради. В. турлари кўп: 1) кузатиш, ҳадиксираш В.сида бемор содир бўлаётган воқеа ва ҳодисаларни ўзига тегишли деб, уни бадном қилиш мақсадида уюштирилган фитна деб ҳадиксирайди. Ўзаро суҳбатлашиб ёки чақчақлашиб ўтирган одамларни учратганда, мени мазах қилиб кулишмоқда деб ўйлайди. Бадиий асарлар ўқиганда, радио эшитганида, телевизор кўрганида буларнинг ҳаммаси менинг тўғримда деб хаёл қилади, шунинг учун ўзини кўпчилиқдан тортади, уйига беркиниб олади; 2) жисмоний таъсирланиш В.си — бемор организмида азоб берувчи сезгилар ҳис этиб, бу — рақибларим кашф этган махсус аппаратлар ёрдамида юборилаётган кўринмас нурлар, тўлқинлар, электр қуввати, гипноз ёки сеҳр таъсирининг натижасидир, деб ўйлайди. 3) заҳарланиш
В.сида бемор овқатлангач ўзини ёмон ҳис қилиб, буни «душман»ларидан кўради ва овқатдан воз кечади ёки «заҳарсиз таомлар» излайди. У «душман»лари устидан бошқаларга арз қилади ёки идоралардан ёрдам сўрайди, баъзан бахтсиз ҳодисаларга сабаб бўладиган тадбирлар кўриши мумкин; 4) камситиш, гадолик ва тунаш В.си — кўпинча кексаликдаги касалликларда, хотираси пасайган кишиларда учрайди. Бундай бемор қандайдир одамлар уни тунаганлиги, натижада гадо бўлиб қолгани, қариндош-уруғлари камситиб хўрлаётгани ҳақида шикоят қилиб юради; 5) рашк В.сида эр ёки хотин бир-бирини вафосизликда айблайди; хаттиҳаракати, юриш-туриши, бошқалар б-н муносабатидан вафосизлик аломатларини ахтариб, пойлаб юради, ўз шубҳасини исботлаш учун маъносиз, аҳмоқона далиллар келтиради. Беморнинг бутун хаёлини шу фикр чулғаб олади, баъзан умр йўлдоши ёки гумон қилган кишисига шикаст етказиши ҳам мумкин; 6) улуғлик, бадавлатлик ва кашфиёт В.си — бемор ўзини мулкдор ёки доно, қудратли, ижодкор ёки оламшумул ихтирочи, деб ҳисоблайди. У ўзича ёзади, схемалар чизади, янги назариялар яратади. Ташкилотларга бориб, ўзини тан олишни, такдирлашни талаб қилади; 7) ўзини айблаш ва камситиш В.си асосан руҳий тушкунликка тушган кишиларда учрайди. Улар ўзларини оила, жамият олдида пасткаш, гуноҳкор, ярамас одам деб ҳисоблайдилар ва кўпинча ўзларини нобуд қилишга интиладилар; 8) хасталик В.си, ипохондрик В.— бемор ўзини ўлай деб турган оғир касал деб ҳис қилади, назарида ташқи қиёфаси ўзгаргандек, рак ёки таносил аъзолари касалликларига дучор бўлгандек туюлади. Мияси, ички аъзолари чириб, юрак фаолияти ва томир уриши тўхтаб қолгандек туюлади, ўзини аллақачон ўлиб кетган деб ўйлайди. У фақат касаллиги тўғрисида ўйлаб, атрофдаги воқеа ва ҳодисаларга қизиқмай қўяди. Баъзи беморлар ичида қандайдир аппаратлар ёки ҳайвонлар бордек сезади ва дарҳол операция қилишларини талаб этади. В.нинг бу тури бош миянинг органик касаллиги бўлган одамларда кўп учрайди. В. бўлган беморлар руҳий касалликлар шнфохонасида даволанади. Мирқобил Ҳалилов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.