Vayangon
Manba: ÖzME, 2-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 72–73-b. — ziyouz.com
Vayangon VAYANGON, Uyongan (Uyğongan) b o b o — qad. şahar xarobasi (mil. 1— 4-a. lar, 9—14-a.lar). Xorazm viloyatining Şovot tumanidagi Manaq (Am-barmanoq) posyolkasidan 1,5 km jan.-şarqda joylaşgan. V.ni 1949—50 y.larda Ya. Ğ. Ğulomov tadqiq etib şahar hayotini 2 bosqiçga: kuşonlar davri (1—4-a.lar) va örta asrlar (9—13-a.lar)ga ajratgan. 1973—74 y.larda V.ni Özbekiston FA Qoraqalpoğiston filialining Tarix, til-adabiyot in-ti arxeologiya bölimi xodimlari tekşirişgan. V. tarhi törtburçak, ikki: ğarbiy (280x360 m) va şarqiy (320x220 m) qismdan iborat. Yodgorlikda olib borilgan işlar yakuniga köra, V.ning ğarbiy qismi mil. 2—13-a. boşlarida obod bölgan. Ya. Ğ. Ğulomov V.ni örta asrlardagi Ardaxuşmisan ş. deb hisoblagan. V. hududida, şuningdek Abdol-bobo va şayx Jaloliddin (12—13-a. boşi) nomli kiçik tepaçalar, Şayx Hasan Sabroniy makbarasi (12— 14-alar), Qalmoq qirilgan qabristoni (12—14-a.lar) joylaşgan.
V. qal'asi nomi «Göruğli» dostonida ham tilga olingan.
Ad.: Gulyamov Ya. G., Istoriya oroşeniya Xorezma s drevneyşix vremen do naşix dney, T., 1975; Mambetullayev M., Kdirniyazov M. M., Gorodişe Voyengan. Arxeologiya Priaralya, vip. 1, T., 1982; Mambetullayev M., Srednevekoviy mogilnik Kalmakkirilgan. Arxeologiya Priaralya, vip. 2, T., 1984.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ВАЯНГОН, Уёнган (Уйғонган) б о б о — қад. шаҳар харобаси (мил. 1— 4-а. лар, 9—14-а.лар). Хоразм вилоятининг Шовот туманидаги Манақ (Ам-барманоқ) посёлкасидан 1,5 км жан.-шарқда жойлашган. В.ни 1949—50 й.ларда Я. Ғ. Ғуломов тадқиқ этиб шаҳар ҳаётини 2 босқичга: кушонлар даври (1—4-а.лар) ва ўрта асрлар (9—13-а.лар)га ажратган. 1973—74 й.ларда В.ни Ўзбекистон ФА Қорақалпоғистон филиалининг Тарих, тил-адабиёт ин-ти археология бўлими ходимлари текширишган. В. тарҳи тўртбурчак, икки: ғарбий (280x360 м) ва шарқий (320x220 м) қисмдан иборат. Ёдгорликда олиб борилган ишлар якунига кўра, В.нинг ғарбий қисми мил. 2—13-а. бошларида обод бўлган. Я. Ғ. Ғуломов В.ни ўрта асрлардаги Ардахушмисан ш. деб ҳисоблаган. В. ҳудудида, шунингдек Абдол-бобо ва шайх Жалолиддин (12—13-а. боши) номли кичик тепачалар, Шайх Ҳасан Саброний макбараси (12— 14-алар), Қалмоқ қирилган қабристони (12—14-а.лар) жойлашган.
В. қалъаси номи «Гўруғли» достонида ҳам тилга олинган.
Ад.: Гулямов Я. Г., История орошения Хорезма с древнейших времен до наших дней, Т., 1975; Мамбетуллаев М., Кдырниязов М. М., Городище Военган. Археология Приаралья, вып. 1, Т., 1982; Мамбетуллаев М., Средневековый могильник Калмаккырылган. Археология Приаралья, вып. 2, Т., 1984.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.