Asosiy mazmunga ötiş
Qidiriş…Ctrl K

    Şrift ölçami

    Yapon yozuvi

    Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 70–71-b. — ziyouz.com

    Yapon yozuvi — sözböğinli (ideografiksillabik) aralaş yozuv; bunda iyerogliflar va böğinli belgilar qöşilib ketadi. Yapon tilidagi matnlarni yozişda qöllanadi. Hozirgi Ya.yo. tizimida, asosan, 2 turli belgilar: sözbelgilar — iyerogliflar (yaponça «kandzi» — xitoy yozuvi) va böğinli belgilar («kana»lar) qöllanadi. Bugungi kunda bu tizimga yana fonemaviy belgilar — lotin alifbosi (yaponça «romadzi» — rim yozuvi) ham kirib kelmoqda. Ya.yo. vertikal ustun şaklida bölib, belgilar yuqoridan quyiga tomon, ustunlar esa öngdan çapga qarab joylaşadi. Keyingi paytlarda uning gorizontal holatda çapdan öngga qarab yoziladigan şakli ham qöllanmoqda.

    Xitoyliklarning iyeroglifik yozuvi Yaponiyaga mil. 4—5-asrlarda kirib kela boşlagan va öşa davr ziyolilari uçun örganiş majburiy hisoblangan. Xitoy va yapon tillari uslubiy tuziliş jihatidan jiddiy farq qilganligidan iyeroglifik matnlarni öqiş ança qiyin bölgan. Şunday bölsa ham, yaponlarning dastlabki yozma yodgorligi — «Kodziki» (afsona va rivoyatlar töplami, 712y.) xitoy iyerogliflari va xitoy tili grammatikasi asosida yozilgan. Keyinçalik iyerogliflar bilan bir qatorda ularning xitoyça öqilişi («on») ham muayyan fonetik özgarişlarga uçragan holda özlaştiriladi; ayni paytda iyerogliflarning ma'no jihatdan mos keladigan yaponça öqiliş şakli («kun») ham paydo böladi. Yaponiyaning özida ijod qilingan iyerogliflarning barçasi faqat «kun» usulida, yaponça öqiladi.

    Iyerogliflarning fonetik qöllanişi milliy yozuvning paydo bölişiga imkon yaratadi. 8-asrda yaratilgan «Manyosyu» nomli asarda ba'zi iyerogliflar böğinli belgi sifatida işlatilgan. Iyerogliflar grafik körinişining özgarişi esa 9-asrda kananing xilmaxil körinişlari vujudga kelişiga sabab bölgan. 10-asrda esa ulardan faqat kata kana vaxiragana keng qöllanaboşlaydi. Har ikkala alifbodagi belgilar şaklan farq qilsada, ma'noviy (fonetik) jihatdan tengdir. Katakana bosma iyerogliflarning qisqargan şakli sifatida kelib çiqqan va, asosan, yangi özlaşma sözlarni yoziş uçun qöllanadi, xiragana esa iyerogliflarning töliq (qöl) yozma şakli bölib, asl yaponça sözlarni, yordamçi sözlar va qöşimçalarni yoziş uçun qöllanadi. Kana yozuvida asosiy belgilar 48 ta, kananing har ikki turi hisobga olinsa, ularning umumiy soni 96 ta böladi. Bularga 30 dan ortiq hosila, qöşimça belgi 2 ga köpaytirib qöşilsa, kanadagi belgilarning umumiy soni 170 taga yetişi mumkin.

    Iyerogliflar hamda xiragana va katakananing, qisman lotin harflarining aralaş qöllanişi (jadvalda berilgan, 2 ustundan iborat yaponça matnda iyerogliflar, xiragana, katakana va lotin grafikasi aralaş qöllangan. Bunda dastlab harfbelgilar, uning öng tomonida ularning öqilişi, belgining qaysi turga mansubligi körsatilgan), iyerogliflarning 2 turli («on» va «kun») öqilişi Ya.yo.ni nihoyatda murakkablaştirgani sababli 1946 yil kana yozuvi imlosi isloh qilinadi; şu bilan birga, faqat 1850 iyeroglifni işlatiş rasman tavsiya etiladi (hozir bu miqdor 1947 tani taşkil etadi). Lekin amalda qöllanayotgan iyerogliflar soni tavsiya etilganlaridan köra köproqdir. Yaponiyada yozuvni soddalaştiriş ustida olib borilayotgan işlar hanuz davom etmoqda. Lekin hozirça xitoy iyerogliflaridan voz keçiş yoki Ya.yo.ni lotin grafikasiga köçiriş yölida qilinayotgan harakatlar muvaffaqiyatsiz bölmoqda. Buning sabablaridan biri — asrlar mobaynida yaratilgan yozma yodgorliklar, ya'ni boy madaniy merosni kelgusi avlodlarga aynan, buzilmagan holda yetkazib beriş istagidir.

    Ad.Fridrix I., Istoriya pisma, M., 1979; Mayevskiy B.V., Grafiçeskaya stilistika yaponskogo yazmka, M., 2000.

    Ismatulla Bekmurotov.

    Asl matn (kirill, PDF'dagidek)

    ЯПОН ЁЗУВИ — сўзбўғинли (идеографиксиллабик) аралаш ёзув; бунда иероглифлар ва бўғинли белгилар қўшилиб кетади. Япон тилидаги матнларни ёзишда қўлланади. Ҳозирги Я.ё. тизимида, асосан, 2 турли белгилар: сўзбелгилар — иероглифлар (японча «кандзи» — хитой ёзуви) ва бўғинли белгилар («кана»лар) қўлланади. Бугунги кунда бу тизимга яна фонемавий белгилар — лотин алифбоси (японча «ромадзи» — рим ёзуви) ҳам кириб келмоқда. Я.ё. вертикал устун шаклида бўлиб, белгилар юқоридан қуйига томон, устунлар эса ўнгдан чапга қараб жойлашади. Кейинги пайтларда унинг горизонтал ҳолатда чапдан ўнгга қараб ёзиладиган шакли ҳам қўлланмоқда.

    Хитойликларнинг иероглифик ёзуви Японияга мил. 4—5-асрларда кириб кела бошлаган ва ўша давр зиёлилари учун ўрганиш мажбурий ҳисобланган. Хитой ва япон тиллари услубий тузилиш жиҳатидан жиддий фарқ қилганлигидан иероглифик матнларни ўқиш анча қийин бўлган. Шундай бўлса ҳам, японларнинг дастлабки ёзма ёдгорлиги — «Кодзики» (афсона ва ривоятлар тўплами, 712й.) хитой иероглифлари ва хитой тили грамматикаси асосида ёзилган. Кейинчалик иероглифлар билан бир қаторда уларнинг хитойча ўқилиши («он») ҳам муайян фонетик ўзгаришларга учраган ҳолда ўзлаштирилади; айни пайтда иероглифларнинг маъно жиҳатдан мос келадиган японча ўқилиш шакли («кун») ҳам пайдо бўлади. Япониянинг ўзида ижод қилинган иероглифларнинг барчаси фақат «кун» усулида, японча ўқилади.

    Иероглифларнинг фонетик қўлланиши миллий ёзувнинг пайдо бўлишига имкон яратади. 8-асрда яратилган «Маньёсю» номли асарда баъзи иероглифлар бўғинли белги сифатида ишлатилган. Иероглифлар график кўринишининг ўзгариши эса 9-асрда кананинг хилмахил кўринишлари вужудга келишига сабаб бўлган. 10-асрда эса улардан фақат ката кана вахирагана кенг қўлланабошлайди. Ҳар иккала алифбодаги белгилар шаклан фарқ қилсада, маъновий (фонетик) жиҳатдан тенгдир. Катакана босма иероглифларнинг қисқарган шакли сифатида келиб чиққан ва, асосан, янги ўзлашма сўзларни ёзиш учун қўлланади, хирагана эса иероглифларнинг тўлиқ (қўл) ёзма шакли бўлиб, асл японча сўзларни, ёрдамчи сўзлар ва қўшимчаларни ёзиш учун қўлланади. Кана ёзувида асосий белгилар 48 та, кананинг ҳар икки тури ҳисобга олинса, уларнинг умумий сони 96 та бўлади. Буларга 30 дан ортиқ ҳосила, қўшимча белги 2 га кўпайтириб қўшилса, канадаги белгиларнинг умумий сони 170 тага етиши мумкин.

    Иероглифлар ҳамда хирагана ва катакананинг, қисман лотин ҳарфларининг аралаш қўлланиши (жадвалда берилган, 2 устундан иборат японча матнда иероглифлар, хирагана, катакана ва лотин графикаси аралаш қўлланган. Бунда дастлаб ҳарфбелгилар, унинг ўнг томонида уларнинг ўқилиши, белгининг қайси турга мансублиги кўрсатилган), иероглифларнинг 2 турли («он» ва «кун») ўқилиши Я.ё.ни ниҳоятда мураккаблаштиргани сабабли 1946 йил кана ёзуви имлоси ислоҳ қилинади; шу билан бирга, фақат 1850 иероглифни ишлатиш расман тавсия этилади (ҳозир бу миқдор 1947 тани ташкил этади). Лекин амалда қўлланаётган иероглифлар сони тавсия этилганларидан кўра кўпроқдир. Японияда ёзувни соддалаштириш устида олиб борилаётган ишлар ҳануз давом этмоқда. Лекин ҳозирча хитой иероглифларидан воз кечиш ёки Я.ё.ни лотин графикасига кўчириш йўлида қилинаётган ҳаракатлар муваффақиятсиз бўлмоқда. Бунинг сабабларидан бири — асрлар мобайнида яратилган ёзма ёдгорликлар, яъни бой маданий меросни келгуси авлодларга айнан, бузилмаган ҳолда етказиб бериш истагидир.

    Ад.Фридрих И., История письма, М., 1979; Маевский Б.В., Графическая стилистика японского язмка, М., 2000.

    Исматулла Бекмуротов.

    Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.