Yoqub Raufov
Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 79-b. — ziyouz.com
Raufov Yoqub (1888, Öratepa ş. — 1974.22.1, Toşkent) — naqqoş usta, Özbekiston xalq rassomi (1963). Naqqoşlik hunarini otasi usta Rauf kalondan örgangan. Otasi boşçiligida Örta Osiyo (jumladan, Namangan, Marğilon, Andijon, Xöjand, Kattaqörğon, Samarqand, Çimkent va b.) şaharlaridagi jamoat binolarini bezaşda qatnaşgan. 18 yoşidan mustakil usta. 1923 y.dan R. Toşkentda yaşagan.
Xontaxta, qutiça, qalamdon va b. uyrözğor buyumlarini badiiy bezagan. Toşkent öquvi.ç. badiiy k-tida dare bergan. R. ijodida 19-a. naqqoşlik maktabi an'analarini davom ettirgan, milliy naqqoşlik maktablari an'analarini uyğunlaştirib, öziga xos naqqoşlik maktabi yaratdi, burttirib «kundal» usulida naqş işlaşni keng qulladi. Navoiy teatri (1947), Bekoboddagi metallurglar madaniyat uyi, Toşkentdagi Navoiy nomidagi adabiyot muzeyi (1968), «Kök gumbazlar» çoyxonasi (1970), Samarqanddagi «Yulduz» restorani (1969) va b. kupgina jamoat binolarini bezaşda, Toşkent ş. (Polovsev uyi, hoz. Amaliy san'at muzeyi), Toşkent va Sirdaryo viloyatlaridagi me'moriy yodgorliklarni ta'mirlaşda qatnaşdi. 1937 y.dan respublika va xorijiy mamlakatlar körgazmalarida R. ning işlaridan namunalar ham namoyiş etilgan.
Ad.: Naqqoşlik, T., 1973.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
РАУФОВ Ёқуб (1888, Ўратепа ш. — 1974.22.1, Тошкент) — наққош уста, Ўзбекистон халқ рассоми (1963). Наққошлик ҳунарини отаси уста Рауф калондан ўрганган. Отаси бошчилигида Ўрта Осиё (жумладан, Наманган, Марғилон, Андижон, Хўжанд, Каттақўрғон, Самарқанд, Чимкент ва б.) шаҳарларидаги жамоат биноларини безашда қатнашган. 18 ёшидан мустакил уста. 1923 й.дан Р. Тошкентда яшаган.
Хонтахта, қутича, қаламдон ва б. уйрўзғор буюмларини бадиий безаган. Тошкент ўқуви.ч. бадиий к-тида даре берган. Р. ижодида 19-а. наққошлик мактаби анъаналарини давом эттирган, миллий наққошлик мактаблари анъаналарини уйғунлаштириб, ўзига хос наққошлик мактаби яратди, бурттириб «кундал» усулида нақш ишлашни кенг қуллади. Навоий театри (1947), Бекободдаги металлурглар маданият уйи, Тошкентдаги Навоий номидаги адабиёт музейи (1968), «Кўк гумбазлар» чойхонаси (1970), Самарқанддаги «Юлдуз» ресторани (1969) ва б. купгина жамоат биноларини безашда, Тошкент ш. (Половцев уйи, ҳоз. Амалий санъат музейи), Тошкент ва Сирдарё вилоятларидаги меъморий ёдгорликларни таъмирлашда қатнашди. 1937 й.дан республика ва хорижий мамлакатлар кўргазмаларида Р. нинг ишларидан намуналар ҳам намойиш этилган.
Ад.: Наққошлик, Т., 1973.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.