Zarifa Saidnosirova
Manba: ÖzME, 7-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 35-b. — ziyouz.com
Saidnosirova Zarifa (1908,31,9, Turkiston ş., Qozoğiston — 1986. 16.8, Toşkent) — kimyogar olima. Özbekistonda xizmat körsatgan fan arbobi (1968), prof. (1970). Kime fanlari nomzodi (1945). Birinçi özbek ayol rassomi. Taniqli ma'rifatparvar S. Mirjalilovning qizi, Oybekning rafiqasi. Toşkentda «Pestolotssi» maktabi (1922—26), Navoiy nomidagi ta'lim-tarbiya texnikumi (1924— 36) va ayni paytda Rozanov tasviriy san'at studiyasi (1924—26)da öqigan. Söng Örta Osiyo un-ti fizikamat, ftining kimyo bölimini tugatib (1926— 30), örta maktablar, xotin-qizlar bilim yurti va işçilar ftida fizika, mat. va kimyo fanlaridan dars bergan. Qişloq xöjalik in-tida öqituvçi, dotsent va kafedra mudiri (1930—86), Toşkent tibbiyot in-tida öqituvçi (1932—37), Öquvpedagogika naşriyotida muharrir (1934—35). Örta maktablar va texnikumlar uçun «Kimyo» darsligi (1933) muallifi. S, pedagogik faoliyatidan taşqari, volfram kompleks birikmalari va kimyo terminlarining rusçaözbekça luğati ustida ilmiy iş olib borgan. S. Oybek adabiy merosini saqlaş, tartibga soliş va naşr etiş işiga katta hissa qöşgan. U adibning özbek tilidagi 2 jildlik «Mukammal asarlar töplami» (1975—85)ni, rus tilidagi 5 jildlik «Asarlar»i (1985— 87)ni naşrga tayyorlaşda faol iştirok etgan. Beruniy nomidagi Uzbekiston Davlat mukofoti laureati (1985). Tasviriy san'atga oid işlari Oybek uymuzeyida saqlanadi.
As: Ximiyadan rusça-özbekça qisqaça izohli luğat (hamkorlikda) T., 1975; Oybegim mening (xotiralar), T., 1994.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
САИДНОСИРОВА Зарифа (1908,31,9, Туркистон ш., Қозоғистон — 1986. 16.8, Тошкент) — кимёгар олима. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган фан арбоби (1968), проф. (1970). Киме фанлари номзоди (1945). Биринчи ўзбек аёл рассоми. Таниқли маърифатпарвар С. Миржалиловнинг қизи, Ойбекнинг рафиқаси. Тошкентда «Пестолоцци» мактаби (1922—26), Навоий номидаги таълим-тарбия техникуми (1924— 36) ва айни пайтда Розанов тасвирий санъат студияси (1924—26)да ўқиган. Сўнг Ўрта Осиё ун-ти физикамат, фтининг кимё бўлимини тугатиб (1926— 30), ўрта мактаблар, хотин-қизлар билим юрти ва ишчилар фтида физика, мат. ва кимё фанларидан дарс берган. Қишлоқ хўжалик ин-тида ўқитувчи, доцент ва кафедра мудири (1930—86), Тошкент тиббиёт ин-тида ўқитувчи (1932—37), Ўқувпедагогика нашриётида муҳаррир (1934—35). Ўрта мактаблар ва техникумлар учун «Кимё» дарслиги (1933) муаллифи. С, педагогик фаолиятидан ташқари, вольфрам комплекс бирикмалари ва кимё терминларининг русчаўзбекча луғати устида илмий иш олиб борган. С. Ойбек адабий меросини сақлаш, тартибга солиш ва нашр этиш ишига катта ҳисса қўшган. У адибнинг ўзбек тилидаги 2 жилдлик «Мукаммал асарлар тўплами» (1975—85)ни, рус тилидаги 5 жилдлик «Асарлар»и (1985— 87)ни нашрга тайёрлашда фаол иштирок этган. Беруний номидаги Узбекистон Давлат мукофоти лауреати (1985). Тасвирий санъатга оид ишлари Ойбек уймузейида сақланади.
Ас: Химиядан русча-ўзбекча қисқача изоҳли луғат (ҳамкорликда) Т., 1975; Ойбегим менинг (хотиралар), Т., 1994.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.