Ziyo Said
Manba: ÖzME, 4-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 91-b. — ziyouz.com
Ziyo Said (taxallusi; asl ismşarifi Qosim Solihov) (1902 — Toşkent — 1938) — özbek jurnalista, dramaturgi va tanqidçisi. Eski usul maktabida savod çiqargan. Dastlab «Iştirokiyun» (1918— 20), «Yoş Şarq» (1920—22) gaz. larida, «Özgarişçi yoşlar» (1922—24) jur.ida işlagan. «Qizil Özbekiston» gaz.da sarkotib (192627), «Muştum» jur. muharriri (1927—31), Özbekiston radioeşittiriş qömitasi raisi (1937—38). Ijodi 1922 y. dan boşlangan. «Qonli kun» (1926, Möminjon Muhammadjonov b-n hamkorlikda) dramasi 1916 y. dagi Toşkent qözğoloni haqida. «Tarix tilga kirdi» (1931, Nazir Safarov b-n hamkorlikda) lramasida 30y. lardagi keskin mafkuraviy kuraşlar tasvirlangan. «Töralik sirtmoği» (1935) pyesasida xalqning dardu taşvişlaridan yiroq amaldorlar qiyofasi aks ettirilgan. 3. S. ijodining asosiy qismini hajviyalar taşkil etadi. Bundan taşqari, u özbek dramaturgiyasi va kino san'ati muammolari tahlil etilgan köplab maqolalar muallifi.
3. S. ijodiy merosida 1927 y. da naşr etilgan «Özbek vaqtli matbuoti tarixiga oid materiallar» (1870—1927) risolasi alohida ahamiyatga molik. Risola özbek matbuotining şakllaniş tarixini örganişda muhim manbadir. Qatağon qurboni bölgan. Toşkent köçalaridan biriga 3. S. nomi berilgan.
As: Tanlangan asarlar, T., 1974.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ЗИЁ САИД (тахаллуси; асл исмшарифи Қосим Солиҳов) (1902 — Тошкент — 1938) — ўзбек журналиста, драматурги ва танқидчиси. Эски усул мактабида савод чиқарган. Дастлаб «Иштирокиюн» (1918— 20), «Ёш Шарқ» (1920—22) газ. ларида, «Ўзгаришчи ёшлар» (1922—24) жур.ида ишлаган. «Қизил Ўзбекистон» газ.да саркотиб (192627), «Муштум» жур. муҳаррири (1927—31), Ўзбекистон радиоэшиттириш қўмитаси раиси (1937—38). Ижоди 1922 й. дан бошланган. «Қонли кун» (1926, Мўминжон Муҳаммаджонов б-н ҳамкорликда) драмаси 1916 й. даги Тошкент қўзғолони ҳақида. «Тарих тилга кирди» (1931, Назир Сафаров б-н ҳамкорликда) лрамасида 30й. лардаги кескин мафкуравий курашлар тасвирланган. «Тўралик сиртмоғи» (1935) пьесасида халқнинг дарду ташвишларидан йироқ амалдорлар қиёфаси акс эттирилган. 3. С. ижодининг асосий қисмини ҳажвиялар ташкил этади. Бундан ташқари, у ўзбек драматургияси ва кино санъати муаммолари таҳлил этилган кўплаб мақолалар муаллифи.
3. С. ижодий меросида 1927 й. да нашр этилган «Ўзбек вақтли матбуоти тарихига оид материаллар» (1870—1927) рисоласи алоҳида аҳамиятга молик. Рисола ўзбек матбуотининг шаклланиш тарихини ўрганишда муҳим манбадир. Қатағон қурбони бўлган. Тошкент кўчаларидан бирига 3. С. номи берилган.
Ас: Танланган асарлар, Т., 1974.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.