Zokirovlar
Manba: ÖzME, 4-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 120–122-b. — ziyouz.com
Zokirovlar - 20-a. Özbekiston musiqa san'atiga ulkan hissa qöşgan özbek san'atkorlari oilasi. Sulola boşliği opera xonandasi (lirik-dramatik bariton), Özbekiston xalq artisti (1939) Karim Zokirov (1912.12.3 -Toşkent - 1977.19.2). Moskvadagi Uzbek opera studiyasida ta'lim olgan (1934—36). Ijodiy faoliyatini 1928 i. dramatik aktyor sifatida boşlab, dastlabki rollarini Uzbek davlat drama teatri (1928— 29), Işçi-yoşlar teatri (1930—31)da öynagan. 1931—34 va 1936—39 y.larda Uzbek davlat musiqali teatri, 1939—77 y.lar Navoiy nomidagi opera va balet teatrining yetakçi yakkaxon xonandasi. Musiqali dramalarda Farhod (Xurşid; V. Uspenskiy, «Farhod va Şirin»), Ne'mat (F. Zafariy; T. Jalilov, «Halima»), Majnun (Xurşid; T. Sodiqov, «Layli va Majnun») kabi; operalarda Uluğbek (A. Kozlovskiy, «Uluğbek»), Torobiy (O. Çişko, «Mahmud Torobiy»), Tohir (T. Jalilov, B. Brovsin, «Tohir va Zuxra»), Ibrohim (R. Glier, T. Sodiqov, «Gulsara»), Şoh Bahrom (M. Aşrafiy, «Dilorom») singari obrazlar yaratgan. «Maysaraning işi» (S. Yudakov) operasidagi Mulladöst obrazi K. 3. talqinida öziga xos badiiy ifodasini topgan.
K. 3. çet el mumtoz asarlari asosidagi (Eskamilo, J. Bize, «Karmen; Yeletskiy, P. Çaykovskiy, «Motka qarğasi» va b.) va Qozoğiston, Ozarbayjon kompozitorlari (Er Tarğin, Ye. Brusilovskiy, «Er Tarğin»; Hasanxon, U. Hojibekov, «Kör öğli»; Kajar, A. Spendiarov, «Almast» kabi) operalaridagi rollarni ham ma-horat b-n ijro etgan. K. Z.ning kuylaş uslubi oçiq tovuşi, özbek milliy, şuningdek, zamonaviy ijroçilik an'analari b-n uzviy boğliq. Xalq aşulalari, özbek bastakorlari asarlari va ayrim maqom parçalari — «Istarman», «Ey nigorim», «Çorgoh I, II, III», «Navbahor», «Köçaboği I — II», «Girya», «Karimqulbegi I—II», «Dugoh» va b. K. 3. ijrosida yuksak badiiy ifodasini topgan.
K. Z.ning rafiqasi Şohista Saidova (1917 — Toşkent — 2000.7.2) — aktrisa, xonanda. Muqimiy nomidagi teatrda işlagan (1952—62). Eng yaxşi rollari: Mohimbonu («Tohir va Zuhra»), Gulruh («Ravşan va Zulxumor»), Bekaçi («Alpomiş»), Am-ma («Xolisxon», «Nurxon»), Rohatoy («Oftobxon») va b. U, şuningdek, mohir lapar ijroçisi ham bölgan.
Öğli Botir Zokirov (1936. 26.4, Moskva — 1985.23.1, Toşkent) — xonanda (lirik-dramatik tenor), aktyor, rassom. Özbekiston xalq artis-ti (1965). Uzbek zamonaviy professional estrada qöşiqçi (ijroçi)ligining asosçisi. Toşkent davlat konservatoriyasining vokal f-ti (1952— 57), Toşkent davlat teatr va rassomlik san'ati in-tining rej.lik f-ti (1958—62)da ta'lim olgan. «Yoşlik» ansambli (1957), Uzbek davlat estrada orkestri (1958—70) yak-kaxon xonandasi. Toşkent myuzikxollining taşkilotçisi, yakkaxoni va badiiy rahbari (1972—78). 1978 y.dan «Özbekkonsert»ning yakkaxon xonandasi. B.Z. öta ta'sirçan tembrli, şirador ovozga ega bölgan. Ijro etgan qöşiklarining aksariyatini tugal va teran lirik-dramatik asar darajasiga kötara olgan. Repertuaridagi qator qöşiqlar kompozitorlar tomonidan B. 3. hamkorligida, uning ovoziga möljallab yaratilgan. Ijodida özbek kompozitorlarining romans va qöşiqlari muhim örin tutadi: M. Burhonov — «Maftun böldim», «Namedonam, çi nom dorad»; I. Akbarov — «Yor kel», «Ra'no», «Gazli», «Seni eslayman»; Sayfi Jalil — «Majnun monologi», «Keçalar yulduz sanab» va b. Şuningdek, estrada uslubida kayta işlangan hind («Neçun xayolga çömding?», «Dil orzusi», «Meyçale»), eron («Maro bebus», «Ayriliq qöşiği»), misr («Arabça tango», «Uyqum öğrisi»), suriya («Ötmişimga yiğlayman»), livan («Gözal qiz»), meksikan («Alvido muhabbat»), italyan («Yaşasin muhabbat») qöşikdarini, çet el mualliflaridan E. Masias, J. Brel (Fransiya), Çoudhuri, R. Şankar (Hindiston), Fatxulla Sulaymon (Suriya), Farid al-Atraş (Misr), aka-uka Rahboniylar (Livan), D. Ristiç (Yugoslaviya) asarlarini original (har birini öz tilida) ijro etgan. B. Z.ning rassom sifatida yaratgan «Avtoportret», «Saraton», «Gumbazlar», «Bolalik köçasi», «Çor minor» kabi asarlari ma'lum. Bir qança hikoya, oçerk va şe'rlar, şuningdek, «Söğd elining qoploni» operasi (Ik. Akbarov)ning librettosini yozgan. «Kiçik şahzoda» (A. de Sent-Ekzyuperi), «Soya» (Ye. Şvars) asarlarini özbek tiliga tarjima qilgan.
Kinoaktyor sifatida Yoş muhandis («Gullar oçilganda»), Rabindranat Tagor («Olovli yöllar»), Abdullo («Dahoning yoşligi») kabi obrazlar yaratgan. «Özbektelefilm» studiyasi B. Z.ga bağişlangan «Menga qöşiqçizib ber» va «Aytilmay qolgan quşiq» hujjatli filmlarni, öğli Bahodir Zokirov «Öşa, ötgan kunlar» filmini suratga olgan. Toşkent köçalaridan bi-riga B. 3. nomi berilgan. Şuningdek, Jizzaxdagi san'at bilim yurti, Samarqanddagi yoşlar san'at markazi uning nomi b-n yuritiladi. 1994 y. B. 3. nomida estrada orkestri taşkil etildi (hoz. «Özbeknavo» qoşida). Fransiya, Avstriya, Germaniya, Kuba, şuningdek, Afrika mamlakatlarida gastrolda bölgan. 1995 y. «Botir Zokirov jamğar-masi» taşkil etidsi. 1989 y. dan uning nomida zamonaviy estrada qöşiqçilari tanlovi ötkaziladi.
Qizi Luiza Zokirova (1938.7.1, Toşkent) — estrada xonandasi. Özbekistonda xizmat körsatgan artist (1965). Eng yaxşi qöşiqlari: «Namanganning olmasi», «Qoralar-qopqoralar», «Ey, mehribonim», «Yovvoyi tanavor». Şuningdek, hind, arab, indonezça qöşiqlari b-n tanilgan.
Öğli Navfal Zokirov (1941.19.3 — Toşkent — 1976.9.11) — estrada xonandasi. Toşkent davlat konservatoriyasining opera sinfini tugatgan (1968). Butunittifoq estrada tanlovi laureati (1969). Eng yaxşi qöşiqlari: «Ayt», «Körmadim», «Maysaraning işi»dan Hoji Darğa ariyasi. Şuningdek, Amerika va Yevropa mamlakatlari qöşiqlarini ijro etgan. Ayniqsa, gastrol-konsert faoliyati uning ijodida alohida örin tutadi.
Öğli Farrux Zokirov (1946.16.4, Toşkent) — estrada xonandasi, bastakor. Özbekiston (1987), Qoraqalpoğiston (1993), Qozoğiston (1995), Qirğiziston (1996), Tojikiston (2000) xalq artisti. Toşkent davlat konservatoriyasida ta'lim olgan (1966-69), Toşkent davlat mada-niyat in-tini tugatgan (1999). Uzbek davlat estradasining yakkaxon xonandasi (1969—71), 1971 y.dan Özbekistonda xizmat körsatgan davlat «Yalla» ansambli xonandasi, badiiy rahbari (1976 y.dan), 2002 y.dan Özbekiston Respublikasi Madaniyat işlari vaziri örinbosari. F. 3. mayin va şirali ovoz sohibi, özbek milliy va zamonaviy estrada an'analariga tayanadi. «Yalla» ansambli repertuarini qay-ta işlangan özbek xalq lapar, yalla va b. qöşiqlari («Yöl bölsin», «Yallama yorim», «Ğayrağayra», «Handalak», «Qilpillama», «Ganja Qoraboğ» va b.) b-n boyitgan, şuningdek, zamonaviy özbek estradasi milliy an'analarga asoslangan ommabop musiqa («folkpop») uslubining yuzaga kelişiga muhim hissa qöşgan. «Maysaraning işi» (S. Yudakov) operasidan Mulladöst, Hidoyatxon, Hoji Darğa ariyalarini estrada uslubida aytgan, şuningdek, köpgina filmlar («Temir xotin», «Vodillik kelin», «Orzular oğuşi-da», «Maysaraning işi» va b.) dagi qöşiklarning muallifi va ijroçisi. «Masxaraboz», «Tungi yulduz», «Sen bölmasang yonimda», «Boyçeçak», «Fazal», «Ruboiy», «Musiqiy çoyxona», «Layli», «Majnuntol», «Lola», «Xayolimda bulding uzzu kun», «Uçquduq», «Şahrisabz», «Özbekiston vatanim» kabi quşiqlarning muallifi. Jahonning deyarli barça mintaqalarida özbek estrada san'atini («Yalla» ansambli b-n) tarğib etgan. Özbekiston Respublikasi 1-çaqiriq Oliy Majlisining deputati. Hamza nomidagi Özbekiston Davlat mukofoti laureati (1989). «Şuhrat» medali b-n takdirlangan (1996).
Öğli Jamşid Zokirov (1948.11.7, Toşkent) — Özbekistonda xizmat körsatgan artist (1995). Toşkent davlat teatr va rassomlik san'ati in-tini tugatgan (1971). 1971 y.dan Hamza teatrining aktyori. Eng yaxşi rollari: Albert («Oqşomdan tuşgaça»), Farhod («Kuzning birinçi kuni»), Xolmat («Boy ila xizmatçi»), Erkak («Taqdir eşigi»), Stepan («Mardikor»), Erkak («Aldagani xotin yaxşi») va b. Kinoda Ota («Orzular oğuşida»), Hakim («Kelinlar qözğoloni»), Olimtoy («Temir xotin») kabi rollarni öynagan va videofilmlarda suratga tuşgan: Dekan («Domla»), militsioner («Tartib»), Şarif Nomozov («Şaytanat») va b.
Öğli Ravşan Zokirov (1951.19.3, Toşkent) — xonanda, rassom. Toşkent davlat madaniyat in-tini tugatgan (1990). Uning repertuaridan «Layli» [şu qöşiği b-n «Asiya dausi» (Qozoğiston) festivalida birinçi örinni olgan], «Barno», «Rubobim tori» kabi qöşiqlar örin olgan. Lirik mavzuda rayem va portretlar çizgan. 1995 y.dan «Botir Zokirov jamğarmasi»ning direktori.
Kelini Gavhar Zokirova (1949.10.9, Töytepa) — Özbekistonda xizmat körsatgan artist (1988). Toşkent davlat teatr va rassomlik san'a-ti in-tini tugatgan (1971). 1971 y.dan Hamza teatri aktrisasi. Eng yaxşi rollari: Amaliya («Qaroqçilar»), Agafya («Uylaniş»), Jamila, Gulbahor («Boy ila xizmatçi»), Dezdemona («Otello»), Ayol («Taqlir eşigi»), Gulnor («Qutluğ qon»), Bibixonim («Sohibqiron Temur»), Farişta («Şayton va farişta») va b. Kinoda Nigora («Tuylar muborak»), Guli («Yulduzingni ber osmon!»); videofilmlarda Vazira («Olmos kamar»), Hamşira («Abadiyat qonuni»), Gulira'no («Domla»), Nasiba («Şaytanat») kabi obrazlar yaratgan. Hamza nomidagi Özbekiston Davlat mukofoti laureati (1989).
Botir Zokirovning öğli Baxtiyor Zokirov (1962.9.8, Toşkent) — kinoaktyor. Özbekistonda xizmat körsatgan artist (1997). VGIKni tugatgan (1983). 1983 y.dan kinoaktyor studiyasida işlaydi. Eng yaxşi rollari: Ibn Sino («Dahoning yoşligi»), Hidoyat-xon («Maysaraning işi»), Husayn («Amir Temur»), Xirurg («Kasalxona»), Böriboy («Armon») va b. «Ilhom» teatr-studiyasida ham rollar ijro etgan: Iokanan («Salomeya»), Demon («Toybe-le va uning Demoni»), Oxun («Oppoq, oppoq qora laylak») kabilar şular jumlasidan.
Töxtasin Ğafurbekov, Mohina Aşirova.
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ЗОКИРОВЛАР - 20-а. Ўзбекистон мусиқа санъатига улкан ҳисса қўшган ўзбек санъаткорлари оиласи. Сулола бошлиғи опера хонандаси (лирик-драматик баритон), Ўзбекистон халқ артисти (1939) Карим Зокиров (1912.12.3 -Тошкент - 1977.19.2). Москвадаги Узбек опера студиясида таълим олган (1934—36). Ижодий фаолиятини 1928 и. драматик актёр сифатида бошлаб, дастлабки ролларини Узбек давлат драма театри (1928— 29), Ишчи-ёшлар театри (1930—31)да ўйнаган. 1931—34 ва 1936—39 й.ларда Узбек давлат мусиқали театри, 1939—77 й.лар Навоий номидаги опера ва балет театрининг етакчи яккахон хонандаси. Мусиқали драмаларда Фарҳод (Хуршид; В. Успенский, «Фарҳод ва Ширин»), Неъмат (F. Зафарий; Т. Жалилов, «Ҳалима»), Мажнун (Хуршид; Т. Содиқов, «Лайли ва Мажнун») каби; операларда Улуғбек (А. Козловский, «Улуғбек»), Торобий (О. Чишко, «Маҳмуд Торобий»), Тоҳир (Т. Жалилов, Б. Бровцин, «Тоҳир ва Зухра»), Иброҳим (Р. Глиэр, Т. Содиқов, «Гулсара»), Шоҳ Баҳром (М. Ашрафий, «Дилором») сингари образлар яратган. «Майсаранинг иши» (С. Юдаков) операсидаги Мулладўст образи К. 3. талқинида ўзига хос бадиий ифодасини топган.
К. 3. чет эл мумтоз асарлари асосидаги (Эскамильо, Ж. Бизе, «Кармен; Елецкий, П. Чайковский, «Мотка қарғаси» ва б.) ва Қозоғистон, Озарбайжон композиторлари (Эр Тарғин, Е. Брусиловский, «Эр Тарғин»; Ҳасанхон, У. Ҳожибеков, «Кўр ўғли»; Кажар, А. Спендиаров, «Алмаст» каби) операларидаги ролларни ҳам ма-ҳорат б-н ижро этган. К. З.нинг куйлаш услуби очиқ товуши, ўзбек миллий, шунингдек, замонавий ижрочилик анъаналари б-н узвий боғлиқ. Халқ ашулалари, ўзбек бастакорлари асарлари ва айрим мақом парчалари — «Истарман», «Эй нигорим», «Чоргоҳ I, II, III», «Навбаҳор», «Кўчабоғи I — II», «Гиря», «Каримқулбеги I—II», «Дугоҳ» ва б. К. 3. ижросида юксак бадиий ифодасини топган.
К. З.нинг рафиқаси Шоҳиста Саидова (1917 — Тошкент — 2000.7.2) — актриса, хонанда. Муқимий номидаги театрда ишлаган (1952—62). Энг яхши роллари: Моҳимбону («Тоҳир ва Зуҳра»), Гулруҳ («Равшан ва Зулхумор»), Бекачи («Алпомиш»), Ам-ма («Холисхон», «Нурхон»), Роҳатой («Офтобхон») ва б. У, шунингдек, моҳир лапар ижрочиси ҳам бўлган.
Ўғли Ботир Зокиров (1936. 26.4, Москва — 1985.23.1, Тошкент) — хонанда (лирик-драматик тенор), актёр, рассом. Ўзбекистон халқ артис-ти (1965). Узбек замонавий профессионал эстрада қўшиқчи (ижрочи)лигининг асосчиси. Тошкент давлат консерваториясининг вокал ф-ти (1952— 57), Тошкент давлат театр ва рассомлик санъати ин-тининг реж.лик ф-ти (1958—62)да таълим олган. «Ёшлик» ансамбли (1957), Узбек давлат эстрада оркестри (1958—70) як-кахон хонандаси. Тошкент мюзикхоллининг ташкилотчиси, яккахони ва бадиий раҳбари (1972—78). 1978 й.дан «Ўзбекконцерт»нинг яккахон хонандаси. Б.З. ўта таъсирчан тембрли, ширадор овозга эга бўлган. Ижро этган қўшикларининг аксариятини тугал ва теран лирик-драматик асар даражасига кўтара олган. Репертуаридаги қатор қўшиқлар композиторлар томонидан Б. 3. ҳамкорлигида, унинг овозига мўлжаллаб яратилган. Ижодида ўзбек композиторларининг романс ва қўшиқлари муҳим ўрин тутади: М. Бурҳонов — «Мафтун бўлдим», «Намедонам, чи ном дорад»; И. Акбаров — «Ёр кел», «Раъно», «Газли», «Сени эслайман»; Сайфи Жалил — «Мажнун монологи», «Кечалар юлдуз санаб» ва б. Шунингдек, эстрада услубида кайта ишланган ҳинд («Нечун хаёлга чўмдинг?», «Дил орзуси», «Мейчале»), эрон («Маро бебус», «Айрилиқ қўшиғи»), миср («Арабча танго», «Уйқум ўғриси»), сурия («Ўтмишимга йиғлайман»), ливан («Гўзал қиз»), мексикан («Алвидо муҳаббат»), итальян («Яшасин муҳаббат») қўшикдарини, чет эл муаллифларидан Э. Масиас, Ж. Брель (Франция), Чоудҳури, Р. Шанкар (Ҳиндистон), Фатхулла Сулаймон (Сурия), Фарид ал-Атраш (Миср), ака-ука Раҳбонийлар (Ливан), Д. Ристич (Югославия) асарларини оригинал (ҳар бирини ўз тилида) ижро этган. Б. З.нинг рассом сифатида яратган «Автопортрет», «Саратон», «Гумбазлар», «Болалик кўчаси», «Чор минор» каби асарлари маълум. Бир қанча ҳикоя, очерк ва шеърлар, шунингдек, «Сўғд элининг қоплони» операси (Ик. Акбаров)нинг либреттосини ёзган. «Кичик шаҳзода» (А. де Сент-Экзюпери), «Соя» (Е. Шварц) асарларини ўзбек тилига таржима қилган.
Киноактёр сифатида Ёш муҳандис («Гуллар очилганда»), Рабиндранат Тагор («Оловли йўллар»), Абдулло («Даҳонинг ёшлиги») каби образлар яратган. «Ўзбектелефильм» студияси Б. З.га бағишланган «Менга қўшиқчизиб бер» ва «Айтилмай қолган қушиқ» ҳужжатли фильмларни, ўғли Баҳодир Зокиров «Ўша, ўтган кунлар» фильмини суратга олган. Тошкент кўчаларидан би-рига Б. 3. номи берилган. Шунингдек, Жиззахдаги санъат билим юрти, Самарқанддаги ёшлар санъат маркази унинг номи б-н юритилади. 1994 й. Б. 3. номида эстрада оркестри ташкил этилди (ҳоз. «Ўзбекнаво» қошида). Франция, Австрия, Германия, Куба, шунингдек, Африка мамлакатларида гастролда бўлган. 1995 й. «Ботир Зокиров жамғар-маси» ташкил этидци. 1989 й. дан унинг номида замонавий эстрада қўшиқчилари танлови ўтказилади.
Қизи Луиза Зокирова (1938.7.1, Тошкент) — эстрада хонандаси. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист (1965). Энг яхши қўшиқлари: «Наманганнинг олмаси», «Қоралар-қопқоралар», «Эй, меҳрибоним», «Ёввойи танавор». Шунингдек, ҳинд, араб, индонезча қўшиқлари б-н танилган.
Ўғли Навфал Зокиров (1941.19.3 — Тошкент — 1976.9.11) — эстрада хонандаси. Тошкент давлат консерваториясининг опера синфини тугатган (1968). Бутуниттифоқ эстрада танлови лауреати (1969). Энг яхши қўшиқлари: «Айт», «Кўрмадим», «Майсаранинг иши»дан Ҳожи Дарға арияси. Шунингдек, Америка ва Европа мамлакатлари қўшиқларини ижро этган. Айниқса, гастрол-концерт фаолияти унинг ижодида алоҳида ўрин тутади.
Ўғли Фаррух Зокиров (1946.16.4, Тошкент) — эстрада хонандаси, бастакор. Ўзбекистон (1987), Қорақалпоғистон (1993), Қозоғистон (1995), Қирғизистон (1996), Тожикистон (2000) халқ артисти. Тошкент давлат консерваториясида таълим олган (1966-69), Тошкент давлат мада-ният ин-тини тугатган (1999). Узбек давлат эстрадасининг яккахон хонандаси (1969—71), 1971 й.дан Ўзбекистонда хизмат кўрсатган давлат «Ялла» ансамбли хонандаси, бадиий раҳбари (1976 й.дан), 2002 й.дан Ўзбекистон Республикаси Маданият ишлари вазири ўринбосари. Ф. 3. майин ва ширали овоз соҳиби, ўзбек миллий ва замонавий эстрада анъаналарига таянади. «Ялла» ансамбли репертуарини қай-та ишланган ўзбек халқ лапар, ялла ва б. қўшиқлари («Йўл бўлсин», «Яллама ёрим», «Ғайрағайра», «Ҳандалак», «Қилпиллама», «Ганжа Қорабоғ» ва б.) б-н бойитган, шунингдек, замонавий ўзбек эстрадаси миллий анъаналарга асосланган оммабоп мусиқа («фолькпоп») услубининг юзага келишига муҳим ҳисса қўшган. «Майсаранинг иши» (С. Юдаков) операсидан Мулладўст, Ҳидоятхон, Ҳожи Дарға арияларини эстрада услубида айтган, шунингдек, кўпгина фильмлар («Темир хотин», «Водиллик келин», «Орзулар оғуши-да», «Майсаранинг иши» ва б.) даги қўшикларнинг муаллифи ва ижрочиси. «Масхарабоз», «Тунги юлдуз», «Сен бўлмасанг ёнимда», «Бойчечак», «Faзал», «Рубоий», «Мусиқий чойхона», «Лайли», «Мажнунтол», «Лола», «Хаёлимда булдинг уззу кун», «Учқудуқ», «Шаҳрисабз», «Ўзбекистон ватаним» каби қушиқларнинг муаллифи. Жаҳоннинг деярли барча минтақаларида ўзбек эстрада санъатини («Ялла» ансамбли б-н) тарғиб этган. Ўзбекистон Республикаси 1-чақириқ Олий Мажлисининг депутати. Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати (1989). «Шуҳрат» медали б-н такдирланган (1996).
Ўғли Жамшид Зокиров (1948.11.7, Тошкент) — Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист (1995). Тошкент давлат театр ва рассомлик санъати ин-тини тугатган (1971). 1971 й.дан Ҳамза театрининг актёри. Энг яхши роллари: Альберт («Оқшомдан тушгача»), Фарҳод («Кузнинг биринчи куни»), Холмат («Бой ила хизматчи»), Эркак («Тақдир эшиги»), Степан («Мардикор»), Эркак («Алдагани хотин яхши») ва б. Кинода Ота («Орзулар оғушида»), Ҳаким («Келинлар қўзғолони»), Олимтой («Темир хотин») каби ролларни ўйнаган ва видеофильмларда суратга тушган: Декан («Домла»), милиционер («Тартиб»), Шариф Номозов («Шайтанат») ва б.
Ўғли Равшан Зокиров (1951.19.3, Тошкент) — хонанда, рассом. Тошкент давлат маданият ин-тини тугатган (1990). Унинг репертуаридан «Лайли» [шу қўшиғи б-н «Асия даусы» (Қозоғистон) фестивалида биринчи ўринни олган], «Барно», «Рубобим тори» каби қўшиқлар ўрин олган. Лирик мавзуда раем ва портретлар чизган. 1995 й.дан «Ботир Зокиров жамғармаси»нинг директори.
Келини Гавҳар Зокирова (1949.10.9, Тўйтепа) — Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист (1988). Тошкент давлат театр ва рассомлик санъа-ти ин-тини тугатган (1971). 1971 й.дан Ҳамза театри актрисаси. Энг яхши роллари: Амалия («Қароқчилар»), Агафья («Уйланиш»), Жамила, Гулбаҳор («Бой ила хизматчи»), Дездемона («Отелло»), Аёл («Тақлир эшиги»), Гулнор («Қутлуғ қон»), Бибихоним («Соҳибқирон Темур»), Фаришта («Шайтон ва фаришта») ва б. Кинода Нигора («Туйлар муборак»), Гули («Юлдузингни бер осмон!»); видеофильмларда Вазира («Олмос камар»), Ҳамшира («Абадият қонуни»), Гулираъно («Домла»), Насиба («Шайтанат») каби образлар яратган. Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати (1989).
Ботир Зокировнинг ўғли Бахтиёр Зокиров (1962.9.8, Тошкент) — киноактёр. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист (1997). ВГИКни тугатган (1983). 1983 й.дан киноактёр студиясида ишлайди. Энг яхши роллари: Ибн Сино («Даҳонинг ёшлиги»), Ҳидоят-хон («Майсаранинг иши»), Ҳусайн («Амир Темур»), Хирург («Касалхона»), Бўрибой («Армон») ва б. «Илҳом» театр-студиясида ҳам роллар ижро этган: Иоканан («Саломея»), Демон («Тойбе-ле ва унинг Демони»), Охун («Оппоқ, оппоқ қора лайлак») кабилар шулар жумласидан.
Тўхтасин Ғафурбеков, Моҳина Аширова.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.