Abdulvalid Muhammad Ibn Ruşd
Manba: ÖzME, 4-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 9–10-b. — ziyouz.com
Ibn Ruşd Abdulvalid Muhammad (lot. Averroes) (1126, Kordova — 1198.12. 12, Marokaş) — arab faylasufi va tabibi, Andalusiya va Marokaşda yaşagan, qozi va saroy xakimi bölgan. Aristotel asarlariga şarxlar yozgan. Ğazoliy ta'limotiga qarşi «Tahofut ut-tahofut» («Raddiyatni rad etiş») asari b-n falsafada muayyan örin tutadi. I. R. moddiy dunyo abadiy, uning boşi ham yöq, oxiri ham bölmaydi, degan. Pekin, uningça, moddiy dunyo fazoda çeklangan. Xudoning borligini tan olgan I. R. uning olamdan oldin bölganligiga işonmagan va xudo yaratilgan olam b-n birga abadiy, deb hisoblagan. U ruh ölmaydi, oxirat bor degan gaplarga qarşi çiqqan. I. R. ikki haqiqat nazariyasini ilgari surib, bilimni e'tiqodga, falsafani ilohiyotga qaramaqarşi qöydi hamda fanning, inson aqlining roliga yuqori baho berdi. I. R. kişi oliy ka-molotga zikru sano orqali emas, balki ilmiyfalsafiy bilim orqali erişadi, deb hisoblagan. Öz davrining ilğor kişisi bölgan I. R. adolatli jamiyat qurişni, xotin-qizlarga teng huquq berilişini, hurlik ğoyalarini tarğib qildi. I. R. ğoyalari örta asr fal-safasiga katta ta'sir körsatdi (q. Averroizm). I. R. 7 jildli qomusiy tibbiy asar «Kitob al-kulliyot» ( tibbiyot böyiça umumiy qöllanma ) muallifidir.
Q.: Averroizm
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ИБН РУШД Абдулвалид Муҳаммад (лот. Аверроэс) (1126, Кордова — 1198.12. 12, Марокаш) — араб файласуфи ва табиби, Андалусия ва Марокашда яшаган, қози ва сарой хакими бўлган. Аристотель асарларига шархлар ёзган. Ғазолий таълимотига қарши «Таҳофут ут-таҳофут» («Раддиятни рад этиш») асари б-н фалсафада муайян ўрин тутади. И. Р. моддий дунё абадий, унинг боши ҳам йўқ, охири ҳам бўлмайди, деган. Пекин, унингча, моддий дунё фазода чекланган. Худонинг борлигини тан олган И. Р. унинг оламдан олдин бўлганлигига ишонмаган ва худо яратилган олам б-н бирга абадий, деб ҳисоблаган. У руҳ ўлмайди, охират бор деган гапларга қарши чиққан. И. Р. икки ҳақиқат назариясини илгари суриб, билимни эътиқодга, фалсафани илоҳиётга қарамақарши қўйди ҳамда фаннинг, инсон ақлининг ролига юқори баҳо берди. И. Р. киши олий ка-молотга зикру сано орқали эмас, балки илмийфалсафий билим орқали эришади, деб ҳисоблаган. Ўз даврининг илғор кишиси бўлган И. Р. адолатли жамият қуришни, хотин-қизларга тенг ҳуқуқ берилишини, ҳурлик ғояларини тарғиб қилди. И. Р. ғоялари ўрта аср фал-сафасига катта таъсир кўрсатди (қ. Аверроизм). И. Р. 7 жилдли қомусий тиббий асар «Китоб ал-куллиёт» ( тиббиёт бўйича умумий қўлланма ) муаллифидир.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.