Dunganlar
Manba: ÖzME, 3-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 405-b. — ziyouz.com
Dunganlar (özlarini laoxueyxuey yoki çjunyuanjin deb ataydilar) — Markaziy Osiyoda yaşaydigan xalq. Umumiy soni 70 ming kişi atrofida (1990-y. lar örtalari). Qozoğiston, Qirğiziston, qisman Özbekistonda yaşaydi. Dungan tilida gaplaşadi. D. Xitoydagi xuey xalqi b-n etnogenetik jihatdan birdir. D. rus grafikasiga asoslangan öz yozuviga ega. Islomning sunna va şia mazhablariga e'tiqod qilişadi. D. ajdodlarining kelib çiqişi fanda hali uzil-kesil hal qilingan emas. Ba'zi olimlar D. arablar b-n aralaşgan xitoylar, ba'zilar esa Xitoyga kelib örnaşib qolgan fors, turk qabilalari deb hisoblaydi. «Dungan» nomi Sinszyan viloyatida 18-a.da paydo bölib, Xitoyning içki viloyatlaridan köçib kelib, ötroklaşib qolgan harbiy xizmatçilar, savdogarlar, xunarmandlar va b.ni ifodalagan (ba'zan «Dungan»ning etimologiyasini tun gan — hammasi Gan-sudan» yoki dvun yanjin — «Xitoyda yaşovçilar» deb talqin etadilar). Xitoyning Gansu, Şensi, Lanjou va b. viloyatlarida yaşaganlar. 1861—78 y.larda Xitoyning şim.-ğarbida Sin sulolasi zulmiga qarşi dehqonlar qözğoloni bölib ötdi. Qözğolonda D. va b. xalqlarning kambağal tabaqasi asosiy kuç edi (q. Taypin qözğoloni). Qözğolon yengildi, natijada 1877—78, 1881—84 y.larda D. töda-töda bölib Qozoğiston va Qirğiziston yerlariga qoçib öta boşladi va şu yerlarda örnaşib qoldi. 20-a. boşlarida D. xalq bölib şakllandi, tili, madaniyati, adabiyoti va öz matbuotiga ega böldi. D. asosan, deqqonçilik (buğdoy, şoli, jöxori, qand lavlagi, tamaki va b.), boğdorçilik, hunarmandçilik b-n şuğullanadi.
Q.: Taypin qözğoloni
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ДУНГАНЛАР (ўзларини лаохуэйхуэй ёки чжуньюаньжин деб атайдилар) — Марказий Осиёда яшайдиган халқ. Умумий сони 70 минг киши атрофида (1990-й. лар ўрталари). Қозоғистон, Қирғизистон, қисман Ўзбекистонда яшайди. Дунган тилида гаплашади. Д. Хитойдаги хуэй халқи б-н этногенетик жиҳатдан бирдир. Д. рус графикасига асосланган ўз ёзувига эга. Исломнинг сунна ва шиа мазҳабларига эътиқод қилишади. Д. аждодларининг келиб чиқиши фанда ҳали узил-кесил ҳал қилинган эмас. Баъзи олимлар Д. араблар б-н аралашган хитойлар, баъзилар эса Хитойга келиб ўрнашиб қолган форс, турк қабилалари деб ҳисоблайди. «Дунган» номи Синьцзянь вилоятида 18-а.да пайдо бўлиб, Хитойнинг ички вилоятларидан кўчиб келиб, ўтроклашиб қолган ҳарбий хизматчилар, савдогарлар, хунармандлар ва б.ни ифодалаган (баъзан «Дунган»нинг этимологиясини тун гань — ҳаммаси Гань-судан» ёки двун янжинь — «Хитойда яшовчилар» деб талқин этадилар). Хитойнинг Ганьсу, Шэньси, Ланьжоу ва б. вилоятларида яшаганлар. 1861—78 й.ларда Хитойнинг шим.-ғарбида Цинь сулоласи зулмига қарши деҳқонлар қўзғолони бўлиб ўтди. Қўзғолонда Д. ва б. халқларнинг камбағал табақаси асосий куч эди (қ. Тайпин қўзғолони). Қўзғолон енгилди, натижада 1877—78, 1881—84 й.ларда Д. тўда-тўда бўлиб Қозоғистон ва Қирғизистон ерларига қочиб ўта бошлади ва шу ерларда ўрнашиб қолди. 20-а. бошларида Д. халқ бўлиб шаклланди, тили, маданияти, адабиёти ва ўз матбуотига эга бўлди. Д. асосан, деққончилик (буғдой, шоли, жўхори, қанд лавлаги, тамаки ва б.), боғдорчилик, ҳунармандчилик б-н шуғулланади.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.