Elektrofiziologiya
Manba: ÖzME, 10-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 99-b. — ziyouz.com
Elektrofiziologiya Z I O L O G I Ya — fiziologiyaning bir bölimi; hujayralar, töqimalar, organlardagi elektr hodisalar (bioelektrik potensiallar)ni hamda elektr tokining organizmga ta'siri mexanizmini örganadi. «Hayvonlardagi elektrlaniş» töğrisidagi dastlabki ma'lumotlarni 18-asrda italiyalik anatom va fiziolog L. Galvani olgan. 19-asrda nemis fiziologi E. DyubuaReymonning klassik işlari (nerv impulsining elektr toki tabiati, biopotensiallarning molekulyar nazariyasi va boşqalar) tufayli E.ga asos solindi. E.ning bundan keyingi rivojlanişi nemis olimi Yu. Bernşteyn, rus olimlari A.F. Samoylov, N.Ye.Vvedenskiy, niderlandiyalik fiziolog V. Eyntxoven, amerikalik J. Erlanger va boşqalarning neyrofiziologiya sohasidagi tadqiqotlari bilan boğliq.
E.ning asosiy muammolari biologik membranalarda elektr potensiallarining hosil bölişi fizikkimyoviy mexanizmlarini, ularning özgarişi va fiziologik jarayonlardagi ahamiyatini örganişdan iborat. Tadqiqot işlarida va klinik amaliyotda yurak — elektrokardiografiya, miya — elektroensefalografiya, közning tör pardasi — elektroretinografiya, teri — elektrodermografiya va boşqalar organlar bioelektr potensiallarini örganiş usullaridan keng foydalaniladi (yana q. Neyrofiziologiya, Nerv sistemasi).
Q.: Neyrofiziologiya, Nerv sistemasi
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
Э Л Е К Т Р О Ф И З И О Л О Г И Я — физиологиянинг бир бўлими; ҳужайралар, тўқималар, органлардаги электр ҳодисалар (биоэлектрик потенциаллар)ни ҳамда электр токининг организмга таъсири механизмини ўрганади. «Ҳайвонлардаги электрланиш» тўғрисидаги дастлабки маълумотларни 18-асрда италиялик анатом ва физиолог Л. Гальвани олган. 19-асрда немис физиологи Э. ДюбуаРеймоннинг классик ишлари (нерв импульсининг электр токи табиати, биопотенциалларнинг молекуляр назарияси ва бошқалар) туфайли Э.га асос солинди. Э.нинг бундан кейинги ривожланиши немис олими Ю. Бернштейн, рус олимлари А.Ф. Самойлов, Н.Е.Введенский, нидерландиялик физиолог В. Эйнтховен, америкалик Ж. Эрлангер ва бошқаларнинг нейрофизиология соҳасидаги тадқиқотлари билан боғлиқ.
Э.нинг асосий муаммолари биологик мембраналарда электр потенциалларининг ҳосил бўлиши физиккимёвий механизмларини, уларнинг ўзгариши ва физиологик жараёнлардаги аҳамиятини ўрганишдан иборат. Тадқиқот ишларида ва клиник амалиётда юрак — электрокардиография, мия — электроэнцефалография, кўзнинг тўр пардаси — электроретинография, тери — электродермография ва бошқалар органлар биоэлектр потенциалларини ўрганиш усулларидан кенг фойдаланилади (яна қ. Нейрофизиология, Нерв системаси).
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.