Odam
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 36–40-b. — ziyouz.com
Odam — barça jonzodlarning eng yuqori poğonasida turadigan mavjudot, ijtimoiy jarayonlar subyekti. O. ij-timoiy mehnat asosida şakllangan tafakkur va nutqqa ega bölişi, mehnat qurollari yasaşi va atrof muhitga faol ta'sir körsata olişi b-n boşka tirik mavjudotlardan farq qiladi. O.ni antropologiya fani örganadi.
O.ning hayvonlardan farqi. Zoologiya sistemasiga köra, hoz. aqlli odam (Homo sapiens) turi xordalilar tipi, sut emizuvçilar sinfi, primatlar turkumiga kiritiladi. Boş miyasining yirikligi, tirnoqlarining yassi bölişi, boş barmoklarining boşka barmoqlarga qarama-qarşi qöyilişi, skelet va organlarning tuzilişi, ona
qornida rivojlanişi, rudiment va atavistik belgilarning öxşaşligiga binoan, odam odamsimon maymunlar oilasiga kiritiladi. Bundan taşqari, odam b-n odamsimon maymunlarning kasalliklari va parazitlari xam öxşaş.
O. odamsimon maymunlardan oyoklarining qölga nisbatan uzunligi, umurtqa poğonasida böyin, kökrak, bel, dumğaza egiklari va tovon gumbazining bölişi, çanoq suyagining kengayganligi, kökrak qafasining oldingi tomondan yassilanganligi, oyoq barmoklarining bir qator joylaşganligi va b. morfologik belgilari b-n farq qiladi. Ma'noli nutqqa ega bölişi tufayli O. boş miya yarim şarlari pöstloğining nutq b-n boğliq qismlari kuçli rivojlanadi; tovuş hosil qiluvçi apparat O. uçun öziga xos tuzilişga ega. Boş skeleti miya qismining yuz qis-miga nisbatan yirik bölişi, gavda-sida junlarning yöqolib ketişi ham O. uçun xos belgi hisoblanadi.
O.ning kelib çiqişi va tarixiy rivojlanişi töğrisida turli fikrlar va nazariyalar mavjud. O. b-n boğliq qad. rivoyatlar va qad. diniy kitoblarga köra, Odamato va Momohavo Yer yuzidagi dastlabki odamlar bölgan. Zarduştiylik dinida O. tabiatning bir bölagi, unda vujudga kelgan va yana unga qaytadi dey-iladi. Islom diniga köra, xudo «özining eng erka va erkin bandasini tiriklik olamiga sardor qilib yuborgan», ya'ni O.ni loydan özining yerdagi örin-bosari (xalifasi) sifatida yaratib, unga öz ruhidan jon ato etgan, unga akl-idrokbergan.Tabiiyot fanlarining rivojlanişi b-n O. ning paydo bölişi töğrisida ilmiy fikrlar paydo böla boşladi. Fransuz olimi J.Lamark birinçi bölib O.ning paydo bölişini umumiy tarzda tuşuntirib berdi. Uning fikriça, O. daraxtda yaşaşdan yerda yurişga ötgan maymunsimon ajdodlardan kelib çiqqan. Ingliz olimi Ç.Darvin odamning paydo bölişi muammosini evolyutsion nuktai nazardan talqin qilib, O. b-n odamsimon maymunlar uzoq umumiy ajdodga ega ekanligini körsatib berdi. Uning fikriça, antropogenezda ham biologik omillar, ya'ni yaşaş uçun kuraş, irsiy özgaruvçanlik va tabiiy tanlaniş amal qiladi. Lekin, köpçilik olimlarning fikriça, antropogenezda biologik omillar b-n bir qatorda ijtimoiy omillar (ijtimoiy hayot, ijtimoiy mehnat), ayniq-sa, uning sönggi bosqiçlarida katta ahamiyatga ega bölgan.
Tik yurişga ötiş O. evolyutsiyasida hal qiluvçi ahamiyat kasb etadi, çunki tik yuriş tufayli qöllar tayanç vazifasidan ozod bölib, mehnat qurollari yasab, uni işlatadigan organga aylangan. Mehnat qurollarining paydo bölişi esa O. tafakkurini kengaytirgan, uning tabiatga qaramligini kamaytirgan. Mehnat faoliyatining rivojlanişi b-n ant-ropogenezda biologik omillar ta'siri kamayib ijtimoiy omillar ahamiyati orta borgan.
Antropogenezda ijtimoiy hayot katta ahamiyatga ega bölgan. O. ajdodlari azaldan tuda bölib yaşaşgan. Qöl mehnat organiga aylana borişi b-n ular jamoa bölib yaşaşga ötişgan, ya'ni birgalikda ovga çiqişgan, özlarini himoya qilişgan; bolalarini tarbiyalaşgan, ularga hunar örgatişgan. Olovning kaşf qilinişi, ovqatni pişirib yeyilişi O. jağ suyaklari va çaynaş muskullari vaznini kamaytirib, jağlarning harakatlanişini osonlaştirgan, nutqning rivojlanişi uçun imkon yaratgan. Ma'noli nutqning paydo bölişi esa O. tafakkurini kengaytirgan; O.lar örta-sidagi özaro munosabatlarning tezla-şuviga olib kelgan. Bu jarayonlar tufayli, boş miyaning vazni, katta yarim şarlar pöstloq qismining sa-thi ortgan, natijada ong, tafakkur va nutq rivojlangan. Taxminlarga köra, dastlabki O.lar bundan 1—2 mln. yil ilgari, hozirgi O. bundan 40 ming yil ilgari paydo bölgan.
O. evolyutsiyasining asosiy yönalişlari. Mezozoy erasida haşarotxörlar orasidan parapiteklar (maymunsimon hayvonlar) ajralib çiqqan. Ulardan keyinçalik yarim maymunlar, maymunlar va driopiteklar (daraxtda yaşovçi maymunlar) kelib çiqqan. Iklim so-vib, örmonlarning siyraklaşib borişi b-n driopiteklar yerda yaşaşga ötişgan. O. paydo bölişining 1-bos-qiçi maymunsimon hayvonlarning 2 oyokda yurişga ötişidan iborat. Bu bosqiçda oldingi oyoqlar tayanç vazifasidan ozod bölib, qölga aylangan. Xuddi şu yöl b-n avstralopiteklar (jan. maymunlar) kelib çiqqan. Ular bundan 3—5 mln. yil ilgari Jan. va Şarqiy Afrika hamda Jan. Osiyoda yaşagan. Antropogenezning 2-bosqiçi ongli ravişda mehnat quroli yasaşga ötişdan iborat. Eng qad. odam pitekan-troplar (maymun O.lar) bundan 1 mln. yil avval yaşagan. Ular skeleti krl-diklari Yava oroli, Afrika va Jan. Yevropadan topilgan. Pitekan-troplar tuda bölib, ğorlarda yaşaşgan; juda sodda toş qurollar yasaşgan; olovdan foydalanişgan. Ulardan keyinroq
yaşagan sinantroplar (xitoy odami) va neandertallar toş va suyakdan qurol yasaşni bilişgan, hayvon terisini yopinib yurişgan. Ularning boş miya-si pitekantroplarga nisbatan yirik-roq bölgan. Neandertallar skeleti krl-diklari dastlab Germaniyaning Neandertal daryosi yaqinidan, keyinçalik Afrika, Osiyodan, jumladan, Surxondaryo vodiysidagi Teşiktoş ğoridan topilgan. Neandertallar bundan 150 ming yil avval taxm. 100 kişidan iborat guruh bölib, ğorlarda yaşaşgan. Eng sönggi neandertallar bundan 28 ming yil ilgari hozirgi O.lar ora-sida yaşagan. Ular imo-işoralar va oddiy sözlar yordamida muloqot qiliş-gan; toş, suyak va yoğoçdan mehnat qurollari yasaşgan. Neandertallar orasida dastlabki mehnat taqsimoti paydo bölgan, deb taxmin qilinadi.
Hoz. odamlar (kromanonlar)ning dastlabki vakillari bundan 30—40 ming yil avval paydo bölgan. Ular dastlab Fransiya jan.dagi Kro-Manon qiş-loğidagi ğordan topilgan. Kromanonlar böyining bal. (180 sm), miya qutisi hajmining kattaligi (160 sm3), peşo-nasining keng va tik bölişi, qoş usti börtiğining bölmasligi, iyagining rivojlanganligi b-n sinantrop va pi-tekantroplardan farq qiladi. Ular uruğ va jamoa bölib yaşagan; boşpana qurişni, hayvonlar terisidan kiyim tikişni bilişgan; nutki rivojlangan. Kromanonlar hoz. O.lar b-n birga aklli O. turiga kiradi.
Aklli O. turi Yer yuzida keng tarqal-gan, lekin bir tekis tarkalmasdan, populyatsiyalar (irklar)ni hosil qilgan. Kromanonlar davrida mehnat qurollarining yanada takomillaşuvi sun'iy yaşaş muxitining yaratilişi tufayli O. evolyutsiyasida biologik omillar ta'-siri keskin kamayib, ijtimoiy omillar ta'siri kuçayadi. Antropogenez jarayonida serpuştlik kamayib, jinsiy baloğatga yetiş sekinlaşdi, bolalik davri va O.ning umri uzaydi. Hozirgi O.ning paydo bölişi b-n tabiiy tanlanişning tur hosil qiliş funksiyasi ham tugadi. Lekin O. jismoniy tipining turğunligi nisbiy bölib, tur do-irasida morfologiya va funksiyalar turli yönalişda özgarib turadi. Agar bu xidsagi özgarişlar ontogenezning tezlaşuvi b-n boğliq bölsa, akseleratsiya deyiladi. Hoz. davrda tibbiyot fanlarining rivojlanişi O. organizmini klonlaş va uning genofondini özgartiriş b-n boğliq bölgan ijtimoiy va etnik masalalarni örtaga taşlamokda.
Anatomo-fiziologik xususiyatlari. O. gavdasi xam barça xordalilar singari
2 tomonlama simmetriyaga ega bölib, boş, böyin, tana, oyoq va qöllarga bölinadi. Bu bölimlar ham yana tegişli qismlarga ajratiladi. Xususan, boş bölimi miya qutisi va yuzga, tana — kökrak, qorin va orqaga, qöl — yelka, tirsak, bilak va panjaga; oyoq — son, tizza, boldir va panjaga böli-nadi. O. gavdasi biçimida yoş, jins va şaxsning öziga xos xususiyatlari namoyon böladi. Mac, erkaklar gavdasi nisbatan yöğon va yirik, çanoği tor, yelkasi keng; ayollar gavdasi, aksinça, nozik, kalta, çanoği yelkaga nisbatan kengroq böladi. Gavda tuzilişining dolxomorf (daroz), braximorf (kalta), ular örtasida mezomorf (örta böy), astenik (novça, xipça, ozğin), giperstenik (semiz, pa-kana), normostenik (normal) tiplari mavjud.
O. gavdasi teri b-n qoplangan. Teri organizmni himoya qiladi, ayiriş va termoregulyatsiya funksiyasida ham iştirok etadi. Skelet tayanç funksiya-sini bajaradi, organizmga şakl berib turadi. Suyaklar, ularni tutaştirib turuvçi paylar hamda muskullar b-n birga tayançharakat sistemasini hosil qiladi. O. skeleti kalla (miya qutisi, yuz), tana (umurtqa poğonasi, qovurğalar, töş), qöl (yelka, bilak, tirsak, panja), oyoq (son, katta va kiçik boldir, oyoq panjasi), yelka kamari (ömrov, kurak) va oyoq kamari (çanoq) suyaklaridan iborat. Tayançharakat sistemasi tayanç, gavdani tik tutiş, harakatlaniş hamda himoya (miya qutisi, umurtqa poğonasi, kökrak qafasini hosil qiluvçi, ça-noq suyaklari) funksiyasini bajaradi. Kalla suyagi miya qutisi va yuz bölimiga bölinadi. Miya qutisi pe-şona, ikkitadan tepa va çakka, ensa, ponasimon va ğalvirsimon yuz suyaklari bir juftdan yuqori jağ va yonoq, burun, kuz kosasi suyaklaridan iborat. Yuqori va pastki jağlar tişlar b-n birgalikda oğiz böşliğini qosil qiladi. Kalla suyagining yuz qismida çaynaş muskullari; köz, burun va oğiz atrofida mimika muskullari joylaşgan. Umurtqa poğonasi 33—34 ta umurtqadan iborat bölib, böyin (7 ta umurtqa), kökrak (12), bel (5), dumğaza (5), dum (4—5) bölimlari bor. Dumğaza va dum umurtqalari özaro harakatsiz, boşqa umurtqalar çala harakatçan qöşiladi. Kökrak umurtqalari, 12 juft qovurğalar va töş suyagi kökrak böşliğini örab turadigan kökrak qafa-sini hosil qiladi. Kökrak böşliği pastki tomondan diafragma orqali qorin böşliğidan ajralgan. Kökrak qafasi devori içki tomondan yupqa plevra parda b-n (q. Nafas), öpka ham xuddi şunday plevra b-n qoplangan. Kökrak böşliğida yurak, yirik qon tomirlari, öpkalar, ularga keluvçi traxeya, bronxlar, qizilöngaç joylaşgan. Kökrak qafasi devorining oldingi qismini kökrak muskullari qoplab turadi. Kökrakning çap va öng tomonida sut bezlari böladi. Qovurğalarning umurtqalar va töş suyagi b-n yarim harakatçan birikkanligi va qovurğalar orasidagi muskullarning qisqarişi sababli kökrak qafasining kengayişi va torayişi nati-jasida nafas oliş sodir böladi. Bel umurtqalari, keyingi qovurğalar va çanoq suyagining oldingi uçiga qorinning serbar muskullari biri-kadi. Krrinning oldingi va yon de-vorlari muskullardan iborat. Bu mus-kullar içki organlarni uşlab turadi va qorin pressini hosil qildi. Qorin böşliğini yuqoridan diafragma, pastdan çanoq suyagi çegaralab turadi. Diafragma ostida jigar va öt pufagi, ulardan çaprokda oş-qozon va taloq, pastrokda ingiçka içak joylaşgan. Ingiçka içakni öng, çap va yuqori tomondan yöğon içak (çambar içak) örab turadi. Qorin böşliği devorini içki tomondan yupqa qorin pardasi qoplab olgan. Qorin böşliğining orqa tomonida, bel umurtqalarining 2 yonida bir juft buyrak joylaşgan. Umurtqa po-ğonasiga parallel ravişda uning çap tomonidan qorin aortasi, öng tomonidan pastki kovak vena ötadi. Qorin böşliğining pastki qismi çanoq böşliğiga aylangan. Unda qovuq, töğri içak va içki jinsiy organlar (ayollarda baçadon, tuxumdonlar va naylar; erkaklarda prostata bezi, uruğdonlar va uruğ ötkazuvçi naylar) joylaşgan. O. qölining juda murakkab harakatlar qilişga moslaşganligi böğimlarning silindrsimon, şarsimon, çiğirsimon harakatçan birikişi va ularni harakatga kel-tiradigan muskullarning xilma-xil tuzilişiga boğliq.
Embrional rivojlanişi. Ota va ona jinsiy qujayralarning qöşilişi, ya'ni otalanişdan keyin hosil bölgan zigota 2 jinsning belgilariga ega böladi. Zigota bölinişga kirişişi b-n embrional rivojlaniş boşlanadi. Uruğlanişdan söng 6 kun ötgaç, murtak baçadon böşliğiga ötib, uning şilliq pardasiga örnaşib oladi. Embrion pardasi va baçadon devoridan yöldoş şakllanadi. Embrion kindik orqali yöldoş b-n tutaşgan böladi. Yöldoş orqali ona organizmi b-n embrion örtasida moddalar va gazlar almaşinuvi sodir bölib turadi. O.ning ona qornida rivojlanişi örtaça 280 kun, ya'ni 9 oydan köproq davom etib, bola tuğilişi b-n tugallanadi. Şu davrning dastlabki 8 haftasi murtaklik (embrion) davri, krlgan qismi xrmila davri deyiladi (q. Homiladorlik). Embrionlik davrida murtak pardalari hosil böladi, yöldoş şakllana boşlaydi, bölğuv-si homilaning töqimalari va organlari şakllanadi; hatto ulardan ayrimlari işlay boşlaydi (1-oy oxirida embrion yuragi işga tuşadi). Embrion böyi 2 mm ga yetganida uning öq organi — xordasi va nerv sistemasining asosi bölgan nerv nayi yuzaga keladi. Bir vaqtning özida embrion varaklari xam şakllanib, ektodermadan nerv sistemasi, sezgi organlari, teri epi-teliysi, ogiz böşliği va orqa içak epiteliysi; mezodermadan yurak, kon tomirlari, skelet, muskullar, ayiriş va jinsiy organlar; endodermadan ovqat hazm qiliş sistemasi, hazm bezlari, nafas organlari hosil böladi. Rivojlanişning 5-haftasidan boşlab qöl va oyoq, 7-haftada barmoqlar şakllana boşlaydi, 8-haftada embrion taşki körinişdan O.ga öxşaydi; bu davrda uning böyi 4 sm, oğirligi 4—5 g böladi. 9-haftada embrion organlarining şakllanişi tugallanadi. Şu davrdan boşlab embrionlik davri tu-gallanib, homila davri boşlanadi. Homila tuğilgandan söng O. çaqaloqlik, gödaklik, bolalik, öspirinlik, yetuklik, qarilik, keksalik davrlarini ötadi. Bolalik davrining uzoq davom etişi, jinsiy baloğatga yetiş davrida böyiga ösişning tezlaşuvi odam individual rivojlanişiga xos xususiyat hisoblanadi. Bolalik davrining O. umriga nisbati 1:5 ga teng böladi. O.da jinsiy dimorfizm gavdaning umumiy ölçami va ayrim qismlari proporsiyasida (ayollarda çanoqning, erkaklarda yelkaning kengligi), gavda ayrim qismlarining rivojlanişi (ayollarda teri osti yoğ qavatining, erkaklarda skelet va muskullarning yaxşi rivojlanganligi hamda muskul tolalari va yoğ hujayralarining yirik bölişi)da namoyon böladi.
Ad.: Alekseyev V. P., Stanovleniye çeloveçestva, M., 1984; Mavlonov O., Biologiya, T., 2003; Ahme do v N., Sodiqo-va Ş., Normal anatomiya, normal fiziologiya, T., 2003.
Karim Almatov, Oçil Mavlonov, Baxtiyor Törayev, Muhsim Valixonov.
Q.: Homiladorlik, Nafas
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ОДАМ — барча жонзодларнинг энг юқори поғонасида турадиган мавжудот, ижтимоий жараёнлар субъекти. О. иж-тимоий меҳнат асосида шаклланган тафаккур ва нутққа эга бўлиши, меҳнат қуроллари ясаши ва атроф муҳитга фаол таъсир кўрсата олиши б-н бошка тирик мавжудотлардан фарқ қилади. О.ни антропология фани ўрганади.
О.нинг ҳайвонлардан фарқи. Зоология системасига кўра, ҳоз. ақлли одам (Homo sapiens) тури хордалилар типи, сут эмизувчилар синфи, приматлар туркумига киритилади. Бош миясининг йириклиги, тирноқларининг ясси бўлиши, бош бармокларининг бошка бармоқларга қарама-қарши қўйилиши, скелет ва органларнинг тузилиши, она
қорнида ривожланиши, рудимент ва атавистик белгиларнинг ўхшашлигига биноан, одам одамсимон маймунлар оиласига киритилади. Бундан ташқари, одам б-н одамсимон маймунларнинг касалликлари ва паразитлари хам ўхшаш.
О. одамсимон маймунлардан оёкларининг қўлга нисбатан узунлиги, умуртқа поғонасида бўйин, кўкрак, бел, думғаза эгиклари ва товон гумбазининг бўлиши, чаноқ суягининг кенгайганлиги, кўкрак қафасининг олдинги томондан яссиланганлиги, оёқ бармокларининг бир қатор жойлашганлиги ва б. морфологик белгилари б-н фарқ қилади. Маъноли нутққа эга бўлиши туфайли О. бош мия ярим шарлари пўстлоғининг нутқ б-н боғлиқ қисмлари кучли ривожланади; товуш ҳосил қилувчи аппарат О. учун ўзига хос тузилишга эга. Бош скелети мия қисмининг юз қис-мига нисбатан йирик бўлиши, гавда-сида жунларнинг йўқолиб кетиши ҳам О. учун хос белги ҳисобланади.
О.нинг келиб чиқиши ва тарихий ривожланиши тўғрисида турли фикрлар ва назариялар мавжуд. О. б-н боғлиқ қад. ривоятлар ва қад. диний китобларга кўра, Одамато ва Момоҳаво Ер юзидаги дастлабки одамлар бўлган. Зардуштийлик динида О. табиатнинг бир бўлаги, унда вужудга келган ва яна унга қайтади дей-илади. Ислом динига кўра, худо «ўзининг энг эрка ва эркин бандасини тириклик оламига сардор қилиб юборган», яъни О.ни лойдан ўзининг ердаги ўрин-босари (халифаси) сифатида яратиб, унга ўз руҳидан жон ато этган, унга акл-идрокберган.Табииёт фанларининг ривожланиши б-н О. нинг пайдо бўлиши тўғрисида илмий фикрлар пайдо бўла бошлади. Француз олими Ж.Ламарк биринчи бўлиб О.нинг пайдо бўлишини умумий тарзда тушунтириб берди. Унинг фикрича, О. дарахтда яшашдан ерда юришга ўтган маймунсимон аждодлардан келиб чиққан. Инглиз олими Ч.Дарвин одамнинг пайдо бўлиши муаммосини эволюцион нуктаи назардан талқин қилиб, О. б-н одамсимон маймунлар узоқ умумий аждодга эга эканлигини кўрсатиб берди. Унинг фикрича, антропогенезда ҳам биологик омиллар, яъни яшаш учун кураш, ирсий ўзгарувчанлик ва табиий танланиш амал қилади. Лекин, кўпчилик олимларнинг фикрича, антропогенезда биологик омиллар б-н бир қаторда ижтимоий омиллар (ижтимоий ҳаёт, ижтимоий меҳнат), айниқ-са, унинг сўнгги босқичларида катта аҳамиятга эга бўлган.
Тик юришга ўтиш О. эволюциясида ҳал қилувчи аҳамият касб этади, чунки тик юриш туфайли қўллар таянч вазифасидан озод бўлиб, меҳнат қуроллари ясаб, уни ишлатадиган органга айланган. Меҳнат қуролларининг пайдо бўлиши эса О. тафаккурини кенгайтирган, унинг табиатга қарамлигини камайтирган. Меҳнат фаолиятининг ривожланиши б-н ант-ропогенезда биологик омиллар таъсири камайиб ижтимоий омиллар аҳамияти орта борган.
Антропогенезда ижтимоий ҳаёт катта аҳамиятга эга бўлган. О. аждодлари азалдан туда бўлиб яшашган. Қўл меҳнат органига айлана бориши б-н улар жамоа бўлиб яшашга ўтишган, яъни биргаликда овга чиқишган, ўзларини ҳимоя қилишган; болаларини тарбиялашган, уларга ҳунар ўргатишган. Оловнинг кашф қилиниши, овқатни пишириб ейилиши О. жағ суяклари ва чайнаш мускуллари вазнини камайтириб, жағларнинг ҳаракатланишини осонлаштирган, нутқнинг ривожланиши учун имкон яратган. Маъноли нутқнинг пайдо бўлиши эса О. тафаккурини кенгайтирган; О.лар ўрта-сидаги ўзаро муносабатларнинг тезла-шувига олиб келган. Бу жараёнлар туфайли, бош миянинг вазни, катта ярим шарлар пўстлоқ қисмининг са-тҳи ортган, натижада онг, тафаккур ва нутқ ривожланган. Тахминларга кўра, дастлабки О.лар бундан 1—2 млн. йил илгари, ҳозирги О. бундан 40 минг йил илгари пайдо бўлган.
О. эволюциясининг асосий йўналишлари. Мезозой эрасида ҳашаротхўрлар орасидан парапитеклар (маймунсимон ҳайвонлар) ажралиб чиққан. Улардан кейинчалик ярим маймунлар, маймунлар ва дриопитеклар (дарахтда яшовчи маймунлар) келиб чиққан. Иклим со-виб, ўрмонларнинг сийраклашиб бориши б-н дриопитеклар ерда яшашга ўтишган. О. пайдо бўлишининг 1-бос-қичи маймунсимон ҳайвонларнинг 2 оёкда юришга ўтишидан иборат. Бу босқичда олдинги оёқлар таянч вазифасидан озод бўлиб, қўлга айланган. Худди шу йўл б-н австралопитеклар (жан. маймунлар) келиб чиққан. Улар бундан 3—5 млн. йил илгари Жан. ва Шарқий Африка ҳамда Жан. Осиёда яшаган. Антропогенезнинг 2-босқичи онгли равишда меҳнат қуроли ясашга ўтишдан иборат. Энг қад. одам питекан-троплар (маймун О.лар) бундан 1 млн. йил аввал яшаган. Улар скелети крл-диклари Ява ороли, Африка ва Жан. Европадан топилган. Питекан-троплар туда бўлиб, ғорларда яшашган; жуда содда тош қуроллар ясашган; оловдан фойдаланишган. Улардан кейинроқ
яшаган синантроплар (хитой одами) ва неандерталлар тош ва суякдан қурол ясашни билишган, ҳайвон терисини ёпиниб юришган. Уларнинг бош мия-си питекантропларга нисбатан йирик-роқ бўлган. Неандерталлар скелети крл-диклари дастлаб Германиянинг Неандертал дарёси яқинидан, кейинчалик Африка, Осиёдан, жумладан, Сурхондарё водийсидаги Тешиктош ғоридан топилган. Неандерталлар бундан 150 минг йил аввал тахм. 100 кишидан иборат гуруҳ бўлиб, ғорларда яшашган. Энг сўнгги неандерталлар бундан 28 минг йил илгари ҳозирги О.лар ора-сида яшаган. Улар имо-ишоралар ва оддий сўзлар ёрдамида мулоқот қилиш-ган; тош, суяк ва ёғочдан меҳнат қуроллари ясашган. Неандерталлар орасида дастлабки меҳнат тақсимоти пайдо бўлган, деб тахмин қилинади.
Ҳоз. одамлар (кроманьонлар)нинг дастлабки вакиллари бундан 30—40 минг йил аввал пайдо бўлган. Улар дастлаб Франция жан.даги Кро-Маньон қиш-лоғидаги ғордан топилган. Кроманьонлар бўйининг бал. (180 см), мия қутиси ҳажмининг катталиги (160 см3), пешо-насининг кенг ва тик бўлиши, қош усти бўртиғининг бўлмаслиги, иягининг ривожланганлиги б-н синантроп ва пи-текантроплардан фарқ қилади. Улар уруғ ва жамоа бўлиб яшаган; бошпана қуришни, ҳайвонлар терисидан кийим тикишни билишган; нутки ривожланган. Кроманьонлар ҳоз. О.лар б-н бирга аклли О. турига киради.
Аклли О. тури Ер юзида кенг тарқал-ган, лекин бир текис таркалмасдан, популяциялар (ирклар)ни ҳосил қилган. Кроманьонлар даврида меҳнат қуролларининг янада такомиллашуви сунъий яшаш мухитининг яратилиши туфайли О. эволюциясида биологик омиллар таъ-сири кескин камайиб, ижтимоий омиллар таъсири кучаяди. Антропогенез жараёнида серпуштлик камайиб, жинсий балоғатга етиш секинлашди, болалик даври ва О.нинг умри узайди. Ҳозирги О.нинг пайдо бўлиши б-н табиий танланишнинг тур ҳосил қилиш функцияси ҳам тугади. Лекин О. жисмоний типининг турғунлиги нисбий бўлиб, тур до-ирасида морфология ва функциялар турли йўналишда ўзгариб туради. Агар бу хидцаги ўзгаришлар онтогенезнинг тезлашуви б-н боғлиқ бўлса, акселерация дейилади. Ҳоз. даврда тиббиёт фанларининг ривожланиши О. организмини клонлаш ва унинг генофондини ўзгартириш б-н боғлиқ бўлган ижтимоий ва этник масалаларни ўртага ташламокда.
Анатомо-физиологик хусусиятлари. О. гавдаси хам барча хордалилар сингари
2 томонлама симметрияга эга бўлиб, бош, бўйин, тана, оёқ ва қўлларга бўлинади. Бу бўлимлар ҳам яна тегишли қисмларга ажратилади. Хусусан, бош бўлими мия қутиси ва юзга, тана — кўкрак, қорин ва орқага, қўл — елка, тирсак, билак ва панжага; оёқ — сон, тизза, болдир ва панжага бўли-нади. О. гавдаси бичимида ёш, жинс ва шахснинг ўзига хос хусусиятлари намоён бўлади. Mac, эркаклар гавдаси нисбатан йўғон ва йирик, чаноғи тор, елкаси кенг; аёллар гавдаси, аксинча, нозик, калта, чаноғи елкага нисбатан кенгроқ бўлади. Гавда тузилишининг долхоморф (дароз), брахиморф (калта), улар ўртасида мезоморф (ўрта бўй), астеник (новча, хипча, озғин), гиперстеник (семиз, па-кана), нормостеник (нормал) типлари мавжуд.
О. гавдаси тери б-н қопланган. Тери организмни ҳимоя қилади, айириш ва терморегуляция функциясида ҳам иштирок этади. Скелет таянч функция-сини бажаради, организмга шакл бериб туради. Суяклар, уларни туташтириб турувчи пайлар ҳамда мускуллар б-н бирга таянчҳаракат системасини ҳосил қилади. О. скелети калла (мия қутиси, юз), тана (умуртқа поғонаси, қовурғалар, тўш), қўл (елка, билак, тирсак, панжа), оёқ (сон, катта ва кичик болдир, оёқ панжаси), елка камари (ўмров, курак) ва оёқ камари (чаноқ) суякларидан иборат. Таянчҳаракат системаси таянч, гавдани тик тутиш, ҳаракатланиш ҳамда ҳимоя (мия қутиси, умуртқа поғонаси, кўкрак қафасини ҳосил қилувчи, ча-ноқ суяклари) функциясини бажаради. Калла суяги мия қутиси ва юз бўлимига бўлинади. Мия қутиси пе-шона, иккитадан тепа ва чакка, энса, понасимон ва ғалвирсимон юз суяклари бир жуфтдан юқори жағ ва ёноқ, бурун, куз косаси суякларидан иборат. Юқори ва пастки жағлар тишлар б-н биргаликда оғиз бўшлиғини қосил қилади. Калла суягининг юз қисмида чайнаш мускуллари; кўз, бурун ва оғиз атрофида мимика мускуллари жойлашган. Умуртқа поғонаси 33—34 та умуртқадан иборат бўлиб, бўйин (7 та умуртқа), кўкрак (12), бел (5), думғаза (5), дум (4—5) бўлимлари бор. Думғаза ва дум умуртқалари ўзаро ҳаракатсиз, бошқа умуртқалар чала ҳаракатчан қўшилади. Кўкрак умуртқалари, 12 жуфт қовурғалар ва тўш суяги кўкрак бўшлиғини ўраб турадиган кўкрак қафа-сини ҳосил қилади. Кўкрак бўшлиғи пастки томондан диафрагма орқали қорин бўшлиғидан ажралган. Кўкрак қафаси девори ички томондан юпқа плевра парда б-н (қ. Нафас), ўпка ҳам худди шундай плевра б-н қопланган. Кўкрак бўшлиғида юрак, йирик қон томирлари, ўпкалар, уларга келувчи трахея, бронхлар, қизилўнгач жойлашган. Кўкрак қафаси деворининг олдинги қисмини кўкрак мускуллари қоплаб туради. Кўкракнинг чап ва ўнг томонида сут безлари бўлади. Қовурғаларнинг умуртқалар ва тўш суяги б-н ярим ҳаракатчан бирикканлиги ва қовурғалар орасидаги мускулларнинг қисқариши сабабли кўкрак қафасининг кенгайиши ва торайиши нати-жасида нафас олиш содир бўлади. Бел умуртқалари, кейинги қовурғалар ва чаноқ суягининг олдинги учига қориннинг сербар мускуллари бири-кади. Крриннинг олдинги ва ён де-ворлари мускуллардан иборат. Бу мус-куллар ички органларни ушлаб туради ва қорин прессини ҳосил қилди. Қорин бўшлиғини юқоридан диафрагма, пастдан чаноқ суяги чегаралаб туради. Диафрагма остида жигар ва ўт пуфаги, улардан чапрокда ош-қозон ва талоқ, пастрокда ингичка ичак жойлашган. Ингичка ичакни ўнг, чап ва юқори томондан йўғон ичак (чамбар ичак) ўраб туради. Қорин бўшлиғи деворини ички томондан юпқа қорин пардаси қоплаб олган. Қорин бўшлиғининг орқа томонида, бел умуртқаларининг 2 ёнида бир жуфт буйрак жойлашган. Умуртқа по-ғонасига параллел равишда унинг чап томонидан қорин аортаси, ўнг томонидан пастки ковак вена ўтади. Қорин бўшлиғининг пастки қисми чаноқ бўшлиғига айланган. Унда қовуқ, тўғри ичак ва ички жинсий органлар (аёлларда бачадон, тухумдонлар ва найлар; эркакларда простата бези, уруғдонлар ва уруғ ўтказувчи найлар) жойлашган. О. қўлининг жуда мураккаб ҳаракатлар қилишга мослашганлиги бўғимларнинг цилиндрсимон, шарсимон, чиғирсимон ҳаракатчан бирикиши ва уларни ҳаракатга кел-тирадиган мускулларнинг хилма-хил тузилишига боғлиқ.
Эмбрионал ривожланиши. Ота ва она жинсий қужайраларнинг қўшилиши, яъни оталанишдан кейин ҳосил бўлган зигота 2 жинснинг белгиларига эга бўлади. Зигота бўлинишга киришиши б-н эмбрионал ривожланиш бошланади. Уруғланишдан сўнг 6 кун ўтгач, муртак бачадон бўшлиғига ўтиб, унинг шиллиқ пардасига ўрнашиб олади. Эмбрион пардаси ва бачадон деворидан йўлдош шаклланади. Эмбрион киндик орқали йўлдош б-н туташган бўлади. Йўлдош орқали она организми б-н эмбрион ўртасида моддалар ва газлар алмашинуви содир бўлиб туради. О.нинг она қорнида ривожланиши ўртача 280 кун, яъни 9 ойдан кўпроқ давом этиб, бола туғилиши б-н тугалланади. Шу даврнинг дастлабки 8 ҳафтаси муртаклик (эмбрион) даври, крлган қисми хрмила даври дейилади (қ. Ҳомиладорлик). Эмбрионлик даврида муртак пардалари ҳосил бўлади, йўлдош шакллана бошлайди, бўлғув-си ҳомиланинг тўқималари ва органлари шаклланади; ҳатто улардан айримлари ишлай бошлайди (1-ой охирида эмбрион юраги ишга тушади). Эмбрион бўйи 2 мм га етганида унинг ўқ органи — хордаси ва нерв системасининг асоси бўлган нерв найи юзага келади. Бир вақтнинг ўзида эмбрион вараклари хам шаклланиб, эктодермадан нерв системаси, сезги органлари, тери эпи-телийси, огиз бўшлиғи ва орқа ичак эпителийси; мезодермадан юрак, кон томирлари, скелет, мускуллар, айириш ва жинсий органлар; эндодермадан овқат ҳазм қилиш системаси, ҳазм безлари, нафас органлари ҳосил бўлади. Ривожланишнинг 5-ҳафтасидан бошлаб қўл ва оёқ, 7-ҳафтада бармоқлар шакллана бошлайди, 8-ҳафтада эмбрион ташки кўринишдан О.га ўхшайди; бу даврда унинг бўйи 4 см, оғирлиги 4—5 г бўлади. 9-ҳафтада эмбрион органларининг шаклланиши тугалланади. Шу даврдан бошлаб эмбрионлик даври ту-галланиб, ҳомила даври бошланади. Ҳомила туғилгандан сўнг О. чақалоқлик, гўдаклик, болалик, ўспиринлик, етуклик, қарилик, кексалик даврларини ўтади. Болалик даврининг узоқ давом этиши, жинсий балоғатга етиш даврида бўйига ўсишнинг тезлашуви одам индивидуал ривожланишига хос хусусият ҳисобланади. Болалик даврининг О. умрига нисбати 1:5 га тенг бўлади. О.да жинсий диморфизм гавданинг умумий ўлчами ва айрим қисмлари пропорциясида (аёлларда чаноқнинг, эркакларда елканинг кенглиги), гавда айрим қисмларининг ривожланиши (аёлларда тери ости ёғ қаватининг, эркакларда скелет ва мускулларнинг яхши ривожланганлиги ҳамда мускул толалари ва ёғ ҳужайраларининг йирик бўлиши)да намоён бўлади.
Ад.: Алексеев В. П., Становление человечества, М., 1984; Мавлонов О., Биология, Т., 2003; Аҳме до в Н., Содиқо-ва Ш., Нормал анатомия, нормал физиология, Т., 2003.
Карим Алматов, Очил Мавлонов, Бахтиёр Тўраев, Муҳсим Валихонов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.