Havo xuş erdi-yu

Havo xush erdi-yu ollimda bir qadah mayi nob,Ichar edim vale g'amdin qadah-qadah xunob.

Ki, hozir erdi o'shul sarvi nargisi maxmur,Valek rag'mima qilmas edi qadahg'a shitob.

Manga ne zahrayi ulkim, desamki, bir qadah ich,Ne onsiz ichkali may, ne qarori toqat-u tob.

Bu g'ussa birla ichim qon bo'lub nechukki qadah,Ko'zumga har nafas ashk evrulur misoli hubob.

Chu angladiki, bordi ixtiyor ilgimdin,Kulub qadah kibi lutf ayladi-yu qo'ydi itob.

Qadahni ichti-yu yuz loba birla tutti manga,Ki, aning ichkani-o'q qildi meni masti xarob.

Chu soqiy etti qadah ko'zgusida jilvayi husn,Ne ayb oshiqi mayxora ko'ngli bo'lsa yabob,

Navoiy, vasl bihishtida shukr qil bu nafas,Ki, yana chekmagasen hajr do'zaxida azob.