Xorazm
Manba: ÖzME, 9-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 193–197-b. — ziyouz.com
Xorazm XORAZM, Qadimgi Xorazm — Turon va Eron mintaqalari oraliğida joylaşgan tarixiy ölka va qad. davlat. X. hududi qadimda Amudaryo adoqlaridan jan.ga tomon Murğob va Tajan daryolarining yuqori oqimlarigaça çözilgan. Şu boisdan bu qad. tarixiy ölka fanda 2 xil: Kdd. Xorazm va Katta Xorazm nomlari bilan ma'lum. X. haqidagi ilk ma'lumotlar Avesto, Doro I ning Bixistun kitobalari, qad. yunon mualliflari (Gekatey, Gerodot, Strabon va b.) hamda ilk örta ayerlarning arab geograflari asarlarida uçraydi.
«X.» atamasi (toponimi) Avestoda Xvairizem, qad. forsiyçada Uvarazmis, lotinçada Xorasmiya va yunonçada Xorazmiya deb yuritilgan. Arabça yozma manbalarda bu ölka Xvorazm talaffuzida tilga olinadi. «X.» atamasining semantikasi haqida bir qança fikrlar mavjud. X. tarixining bilimdoni SP. Tolstoye «X.» atamasi talqinlari orasida eronça «XurrXurşed» va «zmzem» sözlari asosida yuzaga kelgan nomning «Quyoşli ölka», «Quyoşli yer» deb atalişi haqiqatga eng yaqin etnonimdir deb ta'kidlasada, X.ni «Xvarri yoki Xarri (Xurriy) xalqi ölkasi», «quyoş (xalqi) yeri» deb izohlaydi. Suğdşunos olim M. N. Bogolyubovning fikriça, X. ayrimayrim 3 sözlardan tarkib topgan. Xu (Xuş, Xaş), var (vara) va zm (zim, zem). Eroniy tillarda Xu —«yaxşi» «ma'qul», var(vara) — «devor», «marza», «fob», «qal'a», «qöra» degan ma'nolarni bildirgan. Zm (zim, zem) esa — «yer», «ölka», «diyor», «mamlakat» kabi ma'nolarni anglatgan. Demak, «X.» atamasi qanday şaklda qayd etilmasin, u «yaxşi qörali yer», «ajoyib qal'ali ölka», «mustahkam qal'alari bor diyor» degan ma'noni anglatgan.
Avestoning «Yaşt» qismida Xorazm «Ming irmoqli daryo», «Köllar va ötloqlarga boy ölka» sifatida madh etiladi. Qad. Xorazm hududi tabiiy jihatdan 2 mintaqaga ajralgan. Uning şim. qismida Amudaryo etaklarida sonsanoqsiz sersuvli özanlar, şim. va şim.şarqqa tomon yastangan keng yaylovlardan iborat bepoyon pastgekisliklar, uning jan. qismida esa, Murgob va Tajan daryolari vodiylarining kattagina qismi toğ va adirliklar va ulardan boş olgan kattakiçik daryojilğalar etaklarida yuzaga kelgan hosiddor yerlar joylaşgan.
Qadimgi X. mintaqalari hududlarining öziga xos tabiati, şubhasiz, qad. aholining turmuş tarzini belgilabgina qolmay, balki bu diyorda yuzaga kelgan qad. madaniyatlarning şakllanişi, rivoji va bir-biriga qorişuviga ham kuçli ta'sir etgan. Şu boisdan X.ning şim. qismi (Oqçadaryo deltasi)da mil. av. 4—3 ming yilliklarda ovçilik va baliq ovlaş bilan kun keçirgan aholi (q. Kaltaminor madaniyati) yaşagan bölsa, mil. av. 2myng yillikda esa çorvaçilik va dehqonçilikning soddagina usullaridan xabardor bölgan qabilalar (q. Tozaboğyop madaniyati va Suvyorgan madaniyati) istiqomat qilgan. Mil. av. 2ming yillikning 2-yarmiga borganda, xususan, uning oxiri va mil.av. 1-ming yillik boşlari (9—8-a.lar) da suğorma dehqonçilik mukammallaşib, yaylov çorvaçilik rivoj topgan (q. Amirobod madaniyati). Bu davrda Tozaboğyop, Suvyorgan va Amirobod madaniyatlarini yaratgan qabilalarning qorişmasi asosida tarkib topgan Kavundi (Kavondi) qabilalari yaşagan. Ular X.ning qad. aholisi massagetlarning bevosita ajdodlari bölgan. Köçmançi çorvaçilik, xususan, yilqiçilikning rivoji X. aholisining ijtimoiy hayotiga ham kuçli ta'sir etib, suvoriylar tabaqasini şakllantirgan.
X. ning jan. qismida joylaşgan vodiy va vohalar (Tajan, Herirud, Murğob va Gyoksur) da esa mil. av. 6— 3ming yilliklardayoq ötroq suğorma dehqonçilik madaniyati qaror topib, taraqqiy qilgan. Bu davrlarda uşbu mintaqa aholisi qabilalar uyuşmasiga birlaşib, dehqonçilik xöjaligida motiga (ketmon)dan taşqari omoçdan hamda turli xildagi kattakiçik suğoriş inşootlaridan ham foydalangan. Avval ular somonli guvalalardan bir xonali, söngra esa köçalar böylab guvala va xom ğiştlardan bir neça xonali uylar bino qilib, atrofi devor bilan öralgan turar joy va istehkomli qişloqlar barpo etgan (q. Joytun madaniyati va Namozgohtepa).
Mil. av. 2ming yillik oxiri — 1-ming yillik boşlarida qad. suğorma dehqonçilik madaniyatining hududlari şarq va jan.şarq tomon kengayib, Herirud vodiysining yuqori oqimigaça yoyilgan. Şu boisdan Avestoda Xvairizem ölkasi Areyadan şarqda Hilmand vodiysida joylaşgani haqida işora qilinadi.
Arxeologik ma'lumotlarning guvohlik berişiça, aynan şu davrda Amudaryo etaklarida yaşagan köçmançi çorvador qabilalarning bir qismi jan. tomon siljib to şim. Hindiston hududlariga qadar borib örnaşgani kuzatiladi.
Miletlik Gekatey (mil. av. 6-a.) ma'lumotlari asosida Gerodot (mil. av. 5-a.) axomaniypar davridan avval girkanlar (Kaspiy dengizining jan.şarqi, Gurgon daryosi havzasi), parfiyaliklar (Şim. Xuroson), dranglar va tamanaylar (Ğarbiy Afğoniston)ning hududlari bilan tutaşgan keng ölkada xorazmiylar yaşagani töğrisida ma'lumotlar keltiradi.
Gerodotning yozişiça, keyinçalik, ölka axomaniylarga qaram bölib qolgaç, toğ daralaridan oqib tuşadigan Akes (Herirud) özani darvozali töğon bilan boğlanib, xorasmiylar (xorazmiylar) ning ekin yerlari suvsiz qolgan. Ular şoh saroyiga borib arzidod qilib, suv uçun alohida soliq tölagaç, şoh töğon darvozalarini oçişga buyurgan.
Mil. av. 6—5-a.larda X. Axomaniylar davlatining 16satraplik tarkibiga kirgan. Mil. av. 5-a. oxiri — 4-a. boşlarida esa, u aloxida satraplik hisoblangan. Mil. av. 3 — mil. 3-a.larda X. Sirdaryo havzasining örta qismida
1. Qal'aliqirdagi saroy xarobasi. Mil. av. 5—4asrlar; 2. Ayozqal'a. 1-ming yillik örtasi; 3. Tuproqqal'a. Gipsdan işlangan haykal parçasi. 3asr; 4. Tuproqqal'a. Yoğoçga bitilgan qad. xorazmiy yozuvi. 3asr. taşkil topgan Qanğ davlatining tarkibvda bölgan.
Tarixiy manbalarning taqqosiy tahlilidan ma'lum bölişiça, xorazmiylarning dastlabki vatani Baktriyadan jan.da Areyadan şarkda, Herirud va Hilmand daryolarining yuqori havzasida joylaşgan (yana q. Xorazmiylar). Şubhasiz, xorazmiylar massagetlardan farkdi ölaroq, parfyanlar, marğiyonaliklar, boxtariylar, areyaliklar, girkaniyaliklardek suğorma dehqonçilik va uning asosi hisoblangan sutoriş inşootlar barpo etişda boy asriy tajribaga ega edilar. Ularning köp asrlik binokorlik va xunarmandçilikdagi tajribalari va amaliy könikmalari tufayli asrlar oşa Amudaryo etaklari obod etilib, yirik suğoriş tarmoqlari va suv inşootlari— dambalar barpo etilgan, hunarmandçilikning barça sohalari keng rivoj topgan.
Mil. av. 4-a.ning 2-yarmida X.da mustaqil davlat qaror topadi. Abu Rayhon Beruniyning yozişiça, X. davlatiga afsonaviy qahramon Siyovuş (Siyovaxş) asos solgan. Mil. av. 328 y. bahorida Örta Osiyoga yuriş qilgan makedoniyalik Aleksandr (Iskandar) qarorgohiga muzokara qiliş uçun X. hukmdori Farasman 1500 suvoriy bilan taşrif buyurgan. Fanda massagetlar konfederatsiyasi (turkumi) nomi bilan tilga olingan X. davlatini afsonaviy siyovuşiylar, aslida esa afriğiylar sulolasi boşqargan. Davlat poytaxti dastlab Tuproqqal'aaya bölgan. Keyinçalik (305 y.) esa Kot ş.ga köçirilgan. Beruniy xorazmşoxlardan 22 tasining nomini qayd qiladi. Aversi (beti)da tojdor xukmdor, reversi (sirti)da suvoriy tasviri tuşirilgan dastlabki kumuş tanga Tuproqqal'adan topilgan. Tanga mil. av. 1-a.ga mansub. Numizmatik ma'lumotlardan ayon bölişiça, bunday şakldagi tangalar mil. 8-a.gaça zarb etilgan.
X. davlati Örta Osiyoda taşkil topgan öziga xos eng qad. davlatlardan biri bölib, unda ötroq ziroatkor va köçmançi çorvador aholining udumlari, dehqonçilik, çorvaçilik va hunarmandçilik kabi xöjaliklar boşqaruvini asriy tizimlari mujassamlangan edi.
Demak, X. aholisining iqtisodiy va ijtimoiy hayotida yuz bergan tadrijiy rivojlaniş uning şim. va jan. qismlarida, avval biri ikkinçisidan tubdan farqlanuvçi 2 turdagi madaniyatlar şakllangan. Söngra esa ularning qorişuvi oqibatida X.ning öziga xos yuksak darajadagi madaniyati yuzaga kelib, ravnaq topgan.
Qadimgi Xorazm madaniyati. Kadimdan Ğarbiy Osiyo, xususan, şim. şarqiy Eron hududlari bilan bevosita aloqador bölgan X.ning qad. muştarak madaniyatining köpgina jihatlari, xususan, badiiy madaniyati — aholisining tili, urfodatlari, uyjoylarining tuziliş tartiblari, rözğorbuyumlari, zebiziynatlarida öz ifodasini topgan. Mas, X.ning jan. kismi qadimgi obidalarida (mil. av. 6—3ming yillik) somonli guvaladan bino qilingan sahni, ganç aralaş loy suvoqli bir xonali uylar içida öçoq, supa, ğalla uçun öra (töla) bölgan. Çaqmoqtoş qurollari qirğiç, öroq, randa, piçoq; suyakdan yasalgan igna, bigiz; yarmatoş; somonli loydan yasalgan sopol idişlar, ba'zilarining sirtiga qizil rang (angob) berilgan; toş va sopoldan yasalgan ayol va turli xil hayvon haykalçalar; toş suyak va çiğanoqlardan yasalgan tumor, munçoq kabi taqinçoklar uçraydi.
Mil. av. 4—2ming yilliklarda esa turar joylar maydoni nihoyatda kengayib xom ğiştli köp xonali uylardan iborat qişloqqa aylangan. Ularning girdi mudofaa devori bilan öralib, otaşgoh, hovlilar, tor köçalar va markazida maydon paydo bölgan. Qurollarining aksariyati toş va suyakdan, qisman misdan yasalgan, qölda yasalgan sopol idişlar sirtiga qora rangli geometrik va jimjimador (gilam nusxa) naqşlar, hayvon va parranda tasvirlari tuşirilgan. Söngra kulolçilik çarxi kaşf etilib, bikonik nusxa idişlar, qadah va vazalar paydo bölgan. Binokorlikda monumental imoratlar [ibodatxona, miyonsaroy (zal) va b.] qad kötarib, qişloqlar esa ilk şahar şaklini ola boşlagan.
X. şim. qismining moddiy madaniyat obidalari (mil. av. 4—3ming yillik), asosan, ovçi va baliqçi qabilalarning ulkan çaylalari çaqmoqtoşdan qadama (mikrolit) qurollar, tagi tuxumsimon sopol idişlar, çiğanoq va jilvir toşlardan yasalgan taqinçoqyaardan iborat. Mil. av. 2ming yillikda garçi suğorma dehqonçilik xonaki çorvaçilik va podaçilik paydo bölib, turli zot (mayda va yirik şoxli hayvonlar) bilan bir qatorda ot, tuya xonakilaştirilib, yilqiçilik ança rivoj topgan bölsada, turar joylar yarim yer tölabostirma şaklida bölgan. Taqinçoklari (uzuk, bilaguzuk, isirğalar) jez yoki mis kabi ma'dan bölsada, qurollarining aksariyati çaqmoqtoşlardan yasalgan. Bu davrda X.ning şim. qismida şubhasiz, na misdan yasalgan qurol va na guvala yoki xom ğiştlardan bino qilingan turar joy mavjud edi.
Xorazmiylarning jan.dan şim. ga Amudaryo quyi oqimi tomon siljişi, ularning mahalliy qabilalar bilan qorişuvi oqibatida, tubdan yangi madaniyat şakllanadi. Amudaryo adoği (deltasi) özlaştirilib, ölkada bir neçta monumental binolar (Közaliqir va Qal'aliqir kabi) qad. kötaradi. Mil. av. 4—3-a.larda X. iqtisodiy va madaniy jihatdan ravnaq topib, yirik suğoriş kanallari (60—70 km. eni 30— 40 m li sayoz) barpo etilib, yangi şaharlar, qörğonqal'alar (Jonbos qal'a, Bozorqal'a, Qöyqirilgan qal'a) quriladi. Hunarmandçilik, içki va taşqi savdo hamda san'at rivoj topib, poytaxt (Tuproqqal'a) barpo etiladi. X. qal'a va şaharlari töğri törtburçakli va doirasimon şakllarda aniq reja asosida qurilgan. Ular qalin va baland mudofaa devor bilan öralib, taşqarisidan keng (10—15 m) va çuqur xandaq qazilgan. Qal'a va şaharlarning mudofaa qudratini strategik jihatdan kuçaytiriş maqsadida ularning taşqi devorlari bir yoki ikki qator şinak (nişon, tuynuk)lari, darvoza oğzi esa, ğulomgardiş (labirint) — ihota istehkomi bilan mustahkamlangan. Bunday mudofaa inşootlari majmui, şubhasiz, aniq rejalar asosida strategik jihatdan nihoyatda mustahkam qilib barpo etilgan. Mac, törtburçakli qal'alar (Jonbos qal'a, Bozorqal'a) devorlari böylab 2 qatorli şinaklardan nişonga 4 tomondan öq uziş uçun möljallangan bölsa, doira şakldagi qal'a (Qöyqirilgan qal'a)dan qamal vaqgida şinaklardan bir yöla 360 daraja yönalişda öq uzilgan. Bunday uslub, harbiy taktikada doira böylab markazdan öqqa tutiş deb yuritiladi.
X.da şaharsozlik san'ati, ayniqsa, monumental me'morlik mil. av. 1-ming yillik örtalaridan to mil. 8-a. boşlarigaça ötgan davr içida keng rivojlangan. Yirik qal'alar, xususan, poytaxt şahar (Tuproqqal'a, Kot) ölka ibodatxonasi (Hazorasp), maqbaralar (Çirikrabot) va b. turdagi jamoat binolari qad. kötargan. Tuproqqal'ada 3 minorali qarorgoh, muhtaşam şohona saroy (sahni 280 kv.m), markaziy köçalar böylab joylaştirilgan hunarmandçilik turar joylari va bozor örin olgan. Şaharda hunarmandçilikning turli sohalari: kulolçilik, temirçilik, misgarlik, qurolsozlik, zargarlik, binokorlik va töqimaçilik yuksak darajada rivoj topgan. Tuproqqal'a xarobalaridan topilgan turli xildagi aşyolar, xususan, tasviriy san'at asarlarining ayrim bölaklari, loydan işlangan haykallar, devoriy rangli tasvir (çiltor çalayotgan ayol, qölida anor tutgan ma'buda Nohid), tabiat manzaralari va sopol haykalçalar, badiiy yuksak darajada yasalgan. Yoğoç va çarmga qad. xorazmiy yozuvida bitilgan hujjatlar ölka aholisi ma'naviyatini asosi bölgan savodxonlik darajasidan dalolat berardi.
Ilk örta (4—8-a.larda) me'morlik yanada rivoj topib, qal'a, qasr va köşklar (Burgutqal'a, Uyqal'a, Qumbosgan qal'a va b.) kvadrat yoki törtburçak şaklda bino qilinib, burçaklari doirasimon burjlar bilan mustahkamlanadi. Bu davrda bunyod etilgan qal'a va köşklar orasida me'moriy jihatdan, ayniqsa, Teşikqal'a va Yakka Porson diqqatga sazovordir.
X.da badiiy san'at ham rivoj topgan. Ayniqsa, zargarlik (oltin, kumuş va jezdan turli xil taqinçoqlar: uzuk, bilaguzuk, isirğa va b.) ohangarlik va sarrojlik, ohanjoma (temir jiba, ot anjomlar) yasalgan, ip va ipakli guldor matolar töqilgan. Mil. av. 6—5-a.larda röy bergan yuksaliş mil. 3-a. oxiri va 4-a. boşida tuşkunlikka uçrab, xarobaga aylangan qator şaharu qal'alar 5— 6-a. larda yana jonlangan (Kavat qal'a, Guldursun qal'a, Kot va b), 10-a. oxirlarida Şimoliy X.da Urganç ş.ning ahamiyati ortib, unda qator monumental binolar qad kötargan. Binokorlikda paxsa, xom ğişt bilan bir qatorda pişiq ğiştdan foydalana boşlangan (Köhna Urganç; Sulton Takaşning maqbarasi, Faxriddin arRoziyning maqbarasi va b. şular jumlasidandir).
Ad.: Tolstov S. P., Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab, T., 1964; Tolstov S. P ., Po drevnim deltam Oksa i Yaksarta, M., 1962; Masson V. M., Srednyaya Aziya i Drevniy Vostok, M., 1964; Istoriya Xorezma, T., 1976.
Abdulahad Muhammadjonov.
Q.: Amirobod madaniyati, Kaltaminor madaniyati, Xorazmiylar
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
ХОРАЗМ, Қадимги Хоразм — Турон ва Эрон минтақалари оралиғида жойлашган тарихий ўлка ва қад. давлат. X. ҳудуди қадимда Амударё адоқларидан жан.га томон Мурғоб ва Тажан дарёларининг юқори оқимларигача чўзилган. Шу боисдан бу қад. тарихий ўлка фанда 2 хил: Кдд. Хоразм ва Катта Хоразм номлари билан маълум. X. ҳақидаги илк маълумотлар Авесто, Доро I нинг Бихистун китобалари, қад. юнон муаллифлари (Гекатей, Геродот, Страбон ва б.) ҳамда илк ўрта аерларнинг араб географлари асарларида учрайди.
«X.» атамаси (топоними) Авестода Хваиризем, қад. форсийчада Уваразмис, лотинчада Хорасмия ва юнончада Хоразмия деб юритилган. Арабча ёзма манбаларда бу ўлка Хворазм талаффузида тилга олинади. «X.» атамасининг семантикаси ҳақида бир қанча фикрлар мавжуд. X. тарихининг билимдони СП. Толстое «X.» атамаси талқинлари орасида эронча «ХуррХуршед» ва «змзем» сўзлари асосида юзага келган номнинг «Қуёшли ўлка», «Қуёшли ер» деб аталиши ҳақиқатга энг яқин этнонимдир деб таъкидласада, Х.ни «Хварри ёки Харри (Хуррий) халқи ўлкаси», «қуёш (халқи) ери» деб изоҳлайди. Суғдшунос олим М. Н. Боголюбовнинг фикрича, X. айримайрим 3 сўзлардан таркиб топган. Ху (Хуш, Хаш), вар (вара) ва зм (зим, зем). Эроний тилларда Ху —«яхши» «маъқул», вар(вара) — «девор», «марза», «fob», «қалъа», «қўра» деган маъноларни билдирган. Зм (зим, зем) эса — «ер», «ўлка», «диёр», «мамлакат» каби маъноларни англатган. Демак, «X.» атамаси қандай шаклда қайд этилмасин, у «яхши қўрали ер», «ажойиб қалъали ўлка», «мустаҳкам қалъалари бор диёр» деган маънони англатган.
Авестонинг «Яшт» қисмида Хоразм «Минг ирмоқли дарё», «Кўллар ва ўтлоқларга бой ўлка» сифатида мадҳ этилади. Қад. Хоразм ҳудуди табиий жиҳатдан 2 минтақага ажралган. Унинг шим. қисмида Амударё этакларида сонсаноқсиз серсувли ўзанлар, шим. ва шим.шарққа томон ястанган кенг яйловлардан иборат бепоён пастгекисликлар, унинг жан. қисмида эса, Мургоб ва Тажан дарёлари водийларининг каттагина қисми тоғ ва адирликлар ва улардан бош олган каттакичик дарёжилғалар этакларида юзага келган ҳосиддор ерлар жойлашган.
Қадимги X. минтақалари ҳудудларининг ўзига хос табиати, шубҳасиз, қад. аҳолининг турмуш тарзини белгилабгина қолмай, балки бу диёрда юзага келган қад. маданиятларнинг шаклланиши, ривожи ва бир-бирига қоришувига ҳам кучли таъсир этган. Шу боисдан Х.нинг шим. қисми (Оқчадарё дельтаси)да мил. ав. 4—3 минг йилликларда овчилик ва балиқ овлаш билан кун кечирган аҳоли (қ. Калтаминор маданияти) яшаган бўлса, мил. ав. 2мйнг йилликда эса чорвачилик ва деҳқончиликнинг соддагина усулларидан хабардор бўлган қабилалар (қ. Тозабоғёп маданияти ва Сувёрган маданияти) истиқомат қилган. Мил. ав. 2минг йилликнинг 2-ярмига борганда, хусусан, унинг охири ва мил.ав. 1-минг йиллик бошлари (9—8-а.лар) да суғорма деҳқончилик мукаммаллашиб, яйлов чорвачилик ривож топган (қ. Амиробод маданияти). Бу даврда Тозабоғёп, Сувёрган ва Амиробод маданиятларини яратган қабилаларнинг қоришмаси асосида таркиб топган Кавунди (Кавонди) қабилалари яшаган. Улар Х.нинг қад. аҳолиси массагетларнинг бевосита аждодлари бўлган. Кўчманчи чорвачилик, хусусан, йилқичиликнинг ривожи X. аҳолисининг ижтимоий ҳаётига ҳам кучли таъсир этиб, суворийлар табақасини шакллантирган.
X. нинг жан. қисмида жойлашган водий ва воҳалар (Тажан, Ҳерируд, Мурғоб ва Гёксур) да эса мил. ав. 6— 3минг йилликлардаёқ ўтроқ суғорма деҳқончилик маданияти қарор топиб, тараққий қилган. Бу даврларда ушбу минтақа аҳолиси қабилалар уюшмасига бирлашиб, деҳқончилик хўжалигида мотига (кетмон)дан ташқари омочдан ҳамда турли хилдаги каттакичик суғориш иншоотларидан ҳам фойдаланган. Аввал улар сомонли гувалалардан бир хонали, сўнгра эса кўчалар бўйлаб гувала ва хом ғиштлардан бир неча хонали уйлар бино қилиб, атрофи девор билан ўралган турар жой ва истеҳкомли қишлоқлар барпо этган (қ. Жойтун маданияти ва Намозгоҳтепа).
Мил. ав. 2минг йиллик охири — 1-минг йиллик бошларида қад. суғорма деҳқончилик маданиятининг ҳудудлари шарқ ва жан.шарқ томон кенгайиб, Ҳерируд водийсининг юқори оқимигача ёйилган. Шу боисдан Авестода Хваиризем ўлкаси Ареядан шарқда Ҳилманд водийсида жойлашгани ҳақида ишора қилинади.
Археологик маълумотларнинг гувоҳлик беришича, айнан шу даврда Амударё этакларида яшаган кўчманчи чорвадор қабилаларнинг бир қисми жан. томон силжиб то шим. Ҳиндистон ҳудудларига қадар бориб ўрнашгани кузатилади.
Милетлик Гекатей (мил. ав. 6-а.) маълумотлари асосида Геродот (мил. ав. 5-а.) ахоманийпар давридан аввал гирканлар (Каспий денгизининг жан.шарқи, Гургон дарёси ҳавзаси), парфияликлар (Шим. Хуросон), дранглар ва таманайлар (Ғарбий Афғонистон)нинг ҳудудлари билан туташган кенг ўлкада хоразмийлар яшагани тўғрисида маълумотлар келтиради.
Геродотнинг ёзишича, кейинчалик, ўлка ахоманийларга қарам бўлиб қолгач, тоғ дараларидан оқиб тушадиган Акес (Ҳерируд) ўзани дарвозали тўғон билан боғланиб, хорасмийлар (хоразмийлар) нинг экин ерлари сувсиз қолган. Улар шоҳ саройига бориб арзидод қилиб, сув учун алоҳида солиқ тўлагач, шоҳ тўғон дарвозаларини очишга буюрган.
Мил. ав. 6—5-а.ларда X. Ахоманийлар давлатининг 16сатраплик таркибига кирган. Мил. ав. 5-а. охири — 4-а. бошларида эса, у алохида сатраплик ҳисобланган. Мил. ав. 3 — мил. 3-а.ларда X. Сирдарё ҳавзасининг ўрта қисмида
1. Қалъалиқирдаги сарой харобаси. Мил. ав. 5—4асрлар; 2. Аёзқалъа. 1-минг йиллик ўртаси; 3. Тупроққалъа. Гипсдан ишланган ҳайкал парчаси. 3аср; 4. Тупроққалъа. Ёғочга битилган қад. хоразмий ёзуви. 3аср. ташкил топган Қанғ давлатининг таркибвда бўлган.
Тарихий манбаларнинг таққосий таҳлилидан маълум бўлишича, хоразмийларнинг дастлабки ватани Бактриядан жан.да Ареядан шаркда, Ҳерируд ва Ҳилманд дарёларининг юқори ҳавзасида жойлашган (яна қ. Хоразмийлар). Шубҳасиз, хоразмийлар массагетлардан фаркди ўлароқ, парфянлар, марғиёналиклар, бохтарийлар, ареяликлар, гирканияликлардек суғорма деҳқончилик ва унинг асоси ҳисобланган суториш иншоотлар барпо этишда бой асрий тажрибага эга эдилар. Уларнинг кўп асрлик бинокорлик ва хунармандчиликдаги тажрибалари ва амалий кўникмалари туфайли асрлар оша Амударё этаклари обод этилиб, йирик суғориш тармоқлари ва сув иншоотлари— дамбалар барпо этилган, ҳунармандчиликнинг барча соҳалари кенг ривож топган.
Мил. ав. 4-а.нинг 2-ярмида Х.да мустақил давлат қарор топади. Абу Райҳон Берунийнинг ёзишича, X. давлатига афсонавий қаҳрамон Сиёвуш (Сиёвахш) асос солган. Мил. ав. 328 й. баҳорида Ўрта Осиёга юриш қилган македониялик Александр (Искандар) қароргоҳига музокара қилиш учун X. ҳукмдори Фарасман 1500 суворий билан ташриф буюрган. Фанда массагетлар конфедерацияси (туркуми) номи билан тилга олинган X. давлатини афсонавий сиёвушийлар, аслида эса африғийлар сулоласи бошқарган. Давлат пойтахти дастлаб Тупроққалъаая бўлган. Кейинчалик (305 й.) эса Кот ш.га кўчирилган. Беруний хоразмшохлардан 22 тасининг номини қайд қилади. Аверси (бети)да тождор хукмдор, реверси (сирти)да суворий тасвири туширилган дастлабки кумуш танга Тупроққалъадан топилган. Танга мил. ав. 1-а.га мансуб. Нумизматик маълумотлардан аён бўлишича, бундай шаклдаги тангалар мил. 8-а.гача зарб этилган.
X. давлати Ўрта Осиёда ташкил топган ўзига хос энг қад. давлатлардан бири бўлиб, унда ўтроқ зироаткор ва кўчманчи чорвадор аҳолининг удумлари, деҳқончилик, чорвачилик ва ҳунармандчилик каби хўжаликлар бошқарувини асрий тизимлари мужассамланган эди.
Демак, X. аҳолисининг иқтисодий ва ижтимоий ҳаётида юз берган тадрижий ривожланиш унинг шим. ва жан. қисмларида, аввал бири иккинчисидан тубдан фарқланувчи 2 турдаги маданиятлар шаклланган. Сўнгра эса уларнинг қоришуви оқибатида Х.нинг ўзига хос юксак даражадаги маданияти юзага келиб, равнақ топган.
Қадимги Хоразм маданияти. Кадимдан Ғарбий Осиё, хусусан, шим. шарқий Эрон ҳудудлари билан бевосита алоқадор бўлган Х.нинг қад. муштарак маданиятининг кўпгина жиҳатлари, хусусан, бадиий маданияти — аҳолисининг тили, урфодатлари, уйжойларининг тузилиш тартиблари, рўзғорбуюмлари, зебизийнатларида ўз ифодасини топган. Мас, Х.нинг жан. кисми қадимги обидаларида (мил. ав. 6—3минг йиллик) сомонли гуваладан бино қилинган саҳни, ганч аралаш лой сувоқли бир хонали уйлар ичида ўчоқ, супа, ғалла учун ўра (тўла) бўлган. Чақмоқтош қуроллари қирғич, ўроқ, ранда, пичоқ; суякдан ясалган игна, бигиз; ярматош; сомонли лойдан ясалган сопол идишлар, баъзиларининг сиртига қизил ранг (ангоб) берилган; тош ва сополдан ясалган аёл ва турли хил ҳайвон ҳайкалчалар; тош суяк ва чиғаноқлардан ясалган тумор, мунчоқ каби тақинчоклар учрайди.
Мил. ав. 4—2минг йилликларда эса турар жойлар майдони ниҳоятда кенгайиб хом ғиштли кўп хонали уйлардан иборат қишлоққа айланган. Уларнинг гирди мудофаа девори билан ўралиб, оташгоҳ, ҳовлилар, тор кўчалар ва марказида майдон пайдо бўлган. Қуролларининг аксарияти тош ва суякдан, қисман мисдан ясалган, қўлда ясалган сопол идишлар сиртига қора рангли геометрик ва жимжимадор (гилам нусха) нақшлар, ҳайвон ва парранда тасвирлари туширилган. Сўнгра кулолчилик чархи кашф этилиб, биконик нусха идишлар, қадаҳ ва вазалар пайдо бўлган. Бинокорликда монументал иморатлар [ибодатхона, миёнсарой (зал) ва б.] қад кўтариб, қишлоқлар эса илк шаҳар шаклини ола бошлаган.
X. шим. қисмининг моддий маданият обидалари (мил. ав. 4—3минг йиллик), асосан, овчи ва балиқчи қабилаларнинг улкан чайлалари чақмоқтошдан қадама (микролит) қуроллар, таги тухумсимон сопол идишлар, чиғаноқ ва жилвир тошлардан ясалган тақинчоқяардан иборат. Мил. ав. 2минг йилликда гарчи суғорма деҳқончилик хонаки чорвачилик ва подачилик пайдо бўлиб, турли зот (майда ва йирик шохли ҳайвонлар) билан бир қаторда от, туя хонакилаштирилиб, йилқичилик анча ривож топган бўлсада, турар жойлар ярим ер тўлабостирма шаклида бўлган. Тақинчоклари (узук, билагузук, исирғалар) жез ёки мис каби маъдан бўлсада, қуролларининг аксарияти чақмоқтошлардан ясалган. Бу даврда Х.нинг шим. қисмида шубҳасиз, на мисдан ясалган қурол ва на гувала ёки хом ғиштлардан бино қилинган турар жой мавжуд эди.
Хоразмийларнинг жан.дан шим. га Амударё қуйи оқими томон силжиши, уларнинг маҳаллий қабилалар билан қоришуви оқибатида, тубдан янги маданият шаклланади. Амударё адоғи (дельтаси) ўзлаштирилиб, ўлкада бир нечта монументал бинолар (Кўзалиқир ва Қалъалиқир каби) қад. кўтаради. Мил. ав. 4—3-а.ларда X. иқтисодий ва маданий жиҳатдан равнақ топиб, йирик суғориш каналлари (60—70 км. эни 30— 40 м ли саёз) барпо этилиб, янги шаҳарлар, қўрғонқалъалар (Жонбос қалъа, Бозорқалъа, Қўйқирилган қалъа) қурилади. Ҳунармандчилик, ички ва ташқи савдо ҳамда санъат ривож топиб, пойтахт (Тупроққалъа) барпо этилади. X. қалъа ва шаҳарлари тўғри тўртбурчакли ва доирасимон шаклларда аниқ режа асосида қурилган. Улар қалин ва баланд мудофаа девор билан ўралиб, ташқарисидан кенг (10—15 м) ва чуқур хандақ қазилган. Қалъа ва шаҳарларнинг мудофаа қудратини стратегик жиҳатдан кучайтириш мақсадида уларнинг ташқи деворлари бир ёки икки қатор шинак (нишон, туйнук)лари, дарвоза оғзи эса, ғуломгардиш (лабиринт) — иҳота истеҳкоми билан мустаҳкамланган. Бундай мудофаа иншоотлари мажмуи, шубҳасиз, аниқ режалар асосида стратегик жиҳатдан ниҳоятда мустаҳкам қилиб барпо этилган. Mac, тўртбурчакли қалъалар (Жонбос қалъа, Бозорқалъа) деворлари бўйлаб 2 қаторли шинаклардан нишонга 4 томондан ўқ узиш учун мўлжалланган бўлса, доира шаклдаги қалъа (Қўйқирилган қалъа)дан қамал вақгида шинаклардан бир йўла 360 даража йўналишда ўқ узилган. Бундай услуб, ҳарбий тактикада доира бўйлаб марказдан ўққа тутиш деб юритилади.
Х.да шаҳарсозлик санъати, айниқса, монументал меъморлик мил. ав. 1-минг йиллик ўрталаридан то мил. 8-а. бошларигача ўтган давр ичида кенг ривожланган. Йирик қалъалар, хусусан, пойтахт шаҳар (Тупроққалъа, Кот) ўлка ибодатхонаси (Ҳазорасп), мақбаралар (Чирикработ) ва б. турдаги жамоат бинолари қад. кўтарган. Тупроққалъада 3 минорали қароргоҳ, муҳташам шоҳона сарой (саҳни 280 кв.м), марказий кўчалар бўйлаб жойлаштирилган ҳунармандчилик турар жойлари ва бозор ўрин олган. Шаҳарда ҳунармандчиликнинг турли соҳалари: кулолчилик, темирчилик, мисгарлик, қуролсозлик, заргарлик, бинокорлик ва тўқимачилик юксак даражада ривож топган. Тупроққалъа харобаларидан топилган турли хилдаги ашёлар, хусусан, тасвирий санъат асарларининг айрим бўлаклари, лойдан ишланган ҳайкаллар, деворий рангли тасвир (чилтор чалаётган аёл, қўлида анор тутган маъбуда Ноҳид), табиат манзаралари ва сопол ҳайкалчалар, бадиий юксак даражада ясалган. Ёғоч ва чармга қад. хоразмий ёзувида битилган ҳужжатлар ўлка аҳолиси маънавиятини асоси бўлган саводхонлик даражасидан далолат берарди.
Илк ўрта (4—8-а.ларда) меъморлик янада ривож топиб, қалъа, қаср ва кўшклар (Бургутқалъа, Уйқалъа, Қумбосган қалъа ва б.) квадрат ёки тўртбурчак шаклда бино қилиниб, бурчаклари доирасимон буржлар билан мустаҳкамланади. Бу даврда бунёд этилган қалъа ва кўшклар орасида меъморий жиҳатдан, айниқса, Тешикқалъа ва Якка Порсон диққатга сазовордир.
Х.да бадиий санъат ҳам ривож топган. Айниқса, заргарлик (олтин, кумуш ва жездан турли хил тақинчоқлар: узук, билагузук, исирға ва б.) оҳангарлик ва саррожлик, оҳанжома (темир жиба, от анжомлар) ясалган, ип ва ипакли гулдор матолар тўқилган. Мил. ав. 6—5-а.ларда рўй берган юксалиш мил. 3-а. охири ва 4-а. бошида тушкунликка учраб, харобага айланган қатор шаҳару қалъалар 5— 6-а. ларда яна жонланган (Кават қалъа, Гулдурсун қалъа, Кот ва б), 10-а. охирларида Шимолий Х.да Урганч ш.нинг аҳамияти ортиб, унда қатор монументал бинолар қад кўтарган. Бинокорликда пахса, хом ғишт билан бир қаторда пишиқ ғиштдан фойдалана бошланган (Кўҳна Урганч; Султон Такашнинг мақбараси, Фахриддин арРозийнинг мақбараси ва б. шулар жумласидандир).
Ад.: Толстов С. П., Қадимги Хоразм маданиятини излаб, Т., 1964; Толстов С. П ., По древним дельтам Окса и Яксарта, М., 1962; Массон В. М., Средняя Азия и Древний Восток, М., 1964; История Хорезма, Т., 1976.
Абдулаҳад Муҳаммаджонов.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.