Bahodir Jalolov

Bahodir Fazliddinoviç Jalolov (1948-yilda tuğilgan) — özbek rangtasvirçi va mahobatli rassom, pedagog. ÖzME'ga köra, u 1992-yilda Özbekiston xalq rassomi unvonini olgan, Özbekiston (1997) va Qirğiziston (1998) Badiiy akademiyalarining akademigi. Portret janridan boşlab, keyin devoriy rasmlar sohasida öziga xos uslub yaratgan ijodkor sifatida tanilgan.1

ÖzME'ga köra, Jalolov 1948-yil 27-mayda Toşkentda tuğilgan. Özbekça Vikipediyaga köra, bolaligi Farğona vodiysida ötgan, marğilonlik otasi unga yoşligidanoq rasm çiziş sirlarini örgatgan. 1968-yilda P. Benkov nomidagi Respublika rassomlik bilim yurtini bitirgan; bu yerda Abdulhaq Abdullayev, Çingiz Ahmarov, Nikolay Şin va Röziboy Çoriyev kabi ustozlardan saboq olgan. Söng Leningraddagi I. Repin nomidagi rassomlik, haykaltaroşlik va me'morlik institutida öqib, uni 1974-yilda tamomlagan. Diplom işi Toşkentdagi «Zarafşon» restorani uçun işlangan «Navröz» asari bölgan.

ÖzME'ga köra, 1974–1980-yillarda Toşkent teatr va rassomlik san'ati institutida dars bergan. 1997-yildan Milliy rassomlik va dizayn institutida mahobatli rangtasvir ustaxonasiga rahbarlik qiladi, 2000-yilda professor unvonini olgan. 1987–1992-yillarda Özbekiston rassomlar uyuşmasi boşqaruviga raislik qilgan.

Rassom ijodini portretlardan boşlagan. ÖzME ta'kidlaşiça, bu asarlarda kişining kasbiy qiyofasi, ijodiy mehnat jarayoni va ruhiy holati yorqin ifodalangan. «Me'mor» (1972), «Masxaraboz Akrom Yusupov» (1974), «Avtoportret» (1975), «Kulol ayol. Xalq ustasi Hamro Rahimova» (1975), Örol Tansiqboyev xotirasiga bağişlangan «Soniya va mangulik» (1977), «Tiklaş. Xalq ustasi Muhiddin Rahimov» (1980) şular jumlasidandir.

1970-yillar oxiridan Jalolov mahobatli rangtasvirga köproq e'tibor qarata boşlagan. U Qarşi musiqali drama teatri, «Çimyon» sanatoriysi (1981), Toşkentdagi Kinoçilar uyi (1982) uçun devoriy rasmlar işlagan. «Bahor» konsert zali foyesidagi «Raqsning tuğilişi» (1982), Tallimarjon nasos stansiyasi klubidagi rasm (1983), Qöqon teatri foyelari (1987), Xöjanddagi maktab (1988), Belgiyaning Kortreyk şahridagi «Kortreyk 200» (1990) hamda Toşkentdagi Turkiston saroyi uçun «Umar Xayyom tuşlari» (1993) uning yirik mahobatli işlaridir.

Bundan taşqari, u «Isfarada bahor», «Eski Gurzuf köçasi» kabi manzaralar, «Afğoniston tongi» singari dastgoh kartinalari muallifi; Alişer Navoiy, Turob Tula, Usmon Nosir asarlariga suratlar çizgan.

ÖzME'ga köra, 1991-yilda Alişer Navoiy nomidagi Özbekiston Respublikasi Davlat mukofotiga sazovor bölgan. Özbekça Vikipediyaga köra, Tallimarjon va «Bahor» zalidagi mahobatli asarlari uçun 1984-yilda SSSR Davlat mukofotini olgan, Komil Yarmatov portreti uçun SSSR Badiiy akademiyasining kumuş medali bilan taqdirlangan. Rossiya Badiiy akademiyasiga ham a'zo bölgan, 2018-yilda «Mehnat şuhrati» ordeni bilan mukofotlangan.