Musiqa
Manba: ÖzME, 6-jild (2000–2005), «Özbekiston milliy ensiklopediyasi» Davlat ilmiy naşriyoti · elektron nusxa: ziyouz.com kutubxonasi, 844–848-b. — ziyouz.com
Musiqa (yun. mousiche —muzalar san'-ati) — inson hissiy keçinmalari, fikrlari, tasavvur doirasini musiqiy tovuş (ton, nağma)lar izçilligi yoki majmui vositasida aks ettiruvçi sanat turi. Uning mazmuni özgaruvçan ruhiy holatlarni ifodalovçi mu-ayyan musiqiybadiiy obrazlardan iborat. M. insonning turli kayfiyatlari (mas, kötarinkilik, şodlik, zavklaniş, muşohadalik, ğamginlik, xavf-qörquv va b.)ni özida mujassamlaştiradi. Bundan taşqari, M. şaxsning irodaviy sifatlari (kat'iyatlik, intiluvçanlik, öyçanlik, vazminlik va b.)ni, uning tabiati (mijozi)ni ham yorqin aks ettiradi. M.ning uşbu ifodaviytasviriy imkoniyatlari yunon olimlari — Pifagor, Platon, Aristotel va Şarq mutafakkirlari — Forobiy, Ibn Sino, Jomiy, Navoiy, Bobur, Kavkabiy, tasavvuf arboblari — Imom Ğazoliy, Kalobodiy Buxoriy va b. tomonidan yuqori baholangan, şarh va ilmiy tadqiq qilingan. M.ning odam ongi va hissiyotiga ta'sir etişning ajoyib kuçi uning ruhiy jarayonlarga hamohang bölgan protsessual — muayyan jarayonli tabiati b-n boğliqsir. M. asarlari mazmunida badiiy ğoyalar umumlaşgan holda berilib, musiqali obrazlarning özaro munosabatlari (taqqoslaniş, töqnaşuv, rivojlaniş kabi) jarayonida şakllanadi. Mazkur jarayonning xususiyatlariga köra M. mazmuni ham turli — epik, dramatik, lirik belgilarga ega bölişi mumkin. Bulardan insonning içki dunyosi, ruhiy holatlarini ifodalaşga moyil bölgan lirika M.ning «botiniy» tabiatiga ança yaqindir. M.ning mazmuni — şaxsiy, milliy va umumbaşariy badiiy qiymatlarning birligidan iborat bölib, bunda ma'lum xalq, jamiyat va tari-xiy davrga xos ruhiy tarovat, sur'at, ijtimoiy fikr va keçinmalar umumlaşgan holda ifodalanadi. M. şakllari har bir davrning ma'naviyma'rifiy talablariga javob bergan holda, ayni vaktda inson faoliyatining köpgina jabhalari (muayyan jamoaviy tadbirlar, odamlarning özaro etik va estetik ta'sir etiş, muloqot qiliş jarayonlari) b-n muştarakdir. M.ning, ayniqsa, insonning axloqiy va estetik didini şakllantiriş, hissiy tuyğularini rivojlantiriş, ijodiy qobiliyatlarini rağbatlantiriş vositasi sifatida roli juda muhimdir.
Nutq, tovuşli signal beriş va b. tovuşli—ma'noli jarayonlar singari, M. ham muayyan ma'lumotlarni sadolar vositasida ifodalaş imkoni-yatiga ega. Jumladan, tovuşlarning baland-pastligi, ingiçka-yöğonligi, uzunqisqaligi, kuçliligi va b. vositalar yordamida odamning içki holatini ifodalaş imkoniyati jihatidan M. nutqqa (nutq intonatsiyalariga) öxşaydi. Ammo, san'at turi sifatida M. fakat ungagina xos bölgan xususiyatlar (mas, badiiy-estetik maqsadlarni közlaşi, mazmun va şakl badiiy qiymat sifatida kasb etilişi, ayniqsa, M. tovuşlarining muayyan musika tizimlarida taşkil etilişi) b-n nutkdan farq qiladi. Xar bir alohida olingan M. tovuşi birlamçi ifodaviy imkoniyatga ega bölsada M. tovuşlarining baland-pastlik munosabatlari lad tuzilmalarida, muvaqqat nisbatlari esa — musiqiy ritm va metrda öz aksini topadi. Dunyoning aksariyat xalqlari M. madaniyati, jumladan, özbek musiqa folklori, an'anaviy musiqa va bastakorlik ijodiyotida lad asosini turli körinişdagi diatonika taşkil etadi. Kompozitorlik M.da (ayniqsa, 20- a.da rivoj toptan yönalişlarda) diatonika b-n birga xromatika ham keng örin olgan.
M.da asosiy badiiy vosita — kuy (melodiya)dir. M.ning ogzaki an'anadagi (monodiya) uslublarida kuy badiiy obrazning yagona va tugal musiqiy ifodasi hisoblanadi. Köp ovozli kompozitorlik yönalişlarda garmoniya, polifoniya unsurlari ham muhim örin egallaydi. M. asaridagi kuy (mavzu)lar rivoji uning kompozitsiyasn (şakl)ni taşkil etadi. Musiqa şakli asar maz-munining moddiy tajassumi va vujudga keliş vositasi bölib xizmat qiladi. M. asarlari şakliga muntazam takrorlanuvçi tarkib va unsurlar xos bölib, bular badiiy mazmundagi özgaruvçanlik, harakatçanlik kabi xususiyatlarga ma'lum darajada ziddir. Özaro aloqa va birlik doirasidagi bunday dialektik ziddiyatlar M. asarini yaratiş va ijro etiş jarayonida hamişa xilma-xil ravişda öz yeçimini topadi. Turli xalqlar M. madaniyati va an'analarida M.ning barkaror va beqaror unsurlarining özaro munosabatlari ham özgaçadir. Mac, an'anaviylik mezoniga asoslangan oğzaki yönalişdagi M. uslublarida muayyan badiiy mazmun, estetik qoidalar b-n birga M. asarlari şakliga badixagöylik xususiyatlari, nomusiqaviy (asarning ijro etiş vaqti, joyi, şaroiti kabi) holatlar öz ta'sirini ötkazadi. Individual badiiy obrazlarni ifodalaşga qaratilgan yozma an'anadagi kompozitorlik san'ati asarlari esa köproq aynan musiqiy rivojlaniş qoidalariga, ya'ni tugallangan, yaxlit va barqaror şakllarga asoslanadi. Şuning uçun, kompozitorlik musikada mazkur şakllarni ifodalaşga hamda obyektiv holatda saqlaşda asosiy omil bölgan nota yozuvi mu-him örin tutadi.
M. inson madaniyatida va jamoaviy hayotda öziga xos öringa egadir. U dam oliş va köngil oçiş paytlari, turli marosim, bayram, bazm va sayillar, diniy va rasmiy tadbirlar, ommaviy va harbiy yurişlar, sport maşklari va mehnat jarayonida muayyan vazifalar bajaradi. Şuning uçun M. asarlari öz mazmuniga muvofiq holda bir neçta uslub, tur va janr guruhlariga ajratiladi. Alla, zikr, marsiya, sarbozça, vals, marş, messa kabi janrlar hayotdagi maişiy va b. şaroitlar b-n boğliq böladi. Aşula, dastgoh, çolğu kuy, maqom yöllari, konsert, miniatyura, romans va b.da estetik ta'sir ötkaziş vazifalari asosiy örin tutadi. Janrlar, öz navbatida, diniy musşa, yoşlar musikasi, maişiy musiqa, ommaviy musşa, harbiy musika, kamer musiqa, simfonik musşa, xor musikasi kabi M.turlariga birlaşadi. Tari-xiy, milliy, mahalliy, şaxsiy (individual) M. uslublari ham musiqiy tafakkur tarzi, ohang, ritm, şakl kabi musiqiy unsurlarni öziga qamrab olib, muayyan bir davr yoki milliy madaniyatga mansub bölgan turli janrdagi asarlar umumiyatini aks ettiradi (q. Avangardizm, Barokko, Klassitsizm, Oğzaki an'anadagi musika, Romantizm, Sentimentalizm).
Bastakor va kompozitorpar badiiy obrazlarni kengroq qamraşga intilişib, M. va boşqa san'at turlari qorişmasi (sintezi)dan foydalani-şadi. Aniq tuşunçaga ega bölgan söz, sahna harakati, kino tasviri va b. unsurlar b-n qorişiq M. asarining ifodaviy imkoniyatlari kengayadi (q. Vokal musikasi, Kino musikasi, Rake musikasi, Teatr musikasi). M., şuningdek, boşqa san'at turi va janrlarida ham muxim rol öynaydi. Mac, opera janrida, özbek musiqali dramasi va komediyasida xonandalik, xor san'ati xamda orkestr musiqasçnk drama b-n boglaydi. Balet va b. raqs şakllari ham uzining badiiy obrazlarini M. yordamida ifodalaydi.
Insonning M. faoliyati asosan 3 bosqiçda amalga oşiriladi: ijod, ijro va tinglaş (uquv). Har bir bosqiçda asarning mazmun va şakli uzgaça kurinişga ega böladi. Ijod bosqiçida badiiy ğoya va şakl muallif ongida muştarak holda tuğiladi. Ijro jarayonida şakl va mazmun ijroçi tomonidan uning dunyokaraşi, estetik tasav-vurlari, şaxsiy tajriba va maxrratiga mos ravişda uzgartiriladi. M. ixlosmandlari ham ijro etilayotgan asarni uzlarining xususiy didi, hayotiy va badiiy tajribasiga asoslanib qabul qilişadi. Şunday qilib, M. faoliyati hamma bosqiçlarda ijodiy tabiatga ega buladi.
Turli (kompozitorlik va oğzaki an'anadagi) uslublarda musşa ijroçiligi ahamiyati turliçadir. Professional yunalişdagi madaniyat tizimida M. köpinça badiiy asarlarni ijro etadigan san'atkorlar faoliyati orqali namoyon böladi. Şuning uçun M. ijroçi (sozanda, xonanda)larining aksariyati kompozitor va bastakorlarning haqiqiy hamkorlaridir. Ular ustoz-şogird munosabatlari jarayonida uzlaştirgan yoki nota yozuvi yordamida örgangan asarlarni jonli ravişda tinglovçilar oldida talqin etadilar. Musiqiy folklor tizimida M. namunalari omma ongining badiiy mahsuloti sifatida yuzaga kelib, havaskor qöşiqçi, sozanda yoki jamoaviy tarzda ijro etiladi. M. ijroçiligi musşa çolğulari hamda inson ovozk vositasida amalga oşiriladi. Bular yakka tarzda, ansambl, xor, orkestr kabi birikma şakllarida namoyon buladi.
M. ijodiyoti, ijroçiligi va tinglanişi M. faoliyati ning boşka turlari — mas, musiqa tarbiyasi, musiqa ta'limi, i. t. (Musiqaşunoslik), musiqiy tanqid va boşkalar b-n birga jamiyat M. madaniyat i tizimini taşkil etadi.
Musiqa tarixi. M.ning paydo bölişi masalasida turli ilmiy farazlar vujudga kelgan: hissiyotga tölgan nutq oxangi (G. Spenser), quşlarning sayraşi va hayvonlarning uz juftlarini çaqirişi (Ç. Darvin), ibtidoiy odamlarning mehnat usullari (K. Byuxer) va ularning çaqiriq tovuşlari (K. Ştumpf), jodu-sehrlaş marosimlari (J. Kombarye) M.ning ilk manbalari hisoblanadi. Şarq muta-fakkirlari ham M.ning vujudga keliş muammosi haqida ilmiy mulohazalar qoldirişgan. M. tarixini Forobiy inson nutqining şakllaniş jarayoni va hissiyotlari b-n bevosita boğliq holda, Ibn Xaldun (14-a.) esa — ijtimoiy tizimlarning şakllaniş krnuniyatlariga asoslangan xrlda tuşuntirişgan.
Zamonaviy musiqaşunoslik fani arxeologiya va etn. ma'lumotlaridan kelib çiqib, M. san'atini ibtidoiy jamiyatda insonning amaliy faoliyati jarayonida boşqa san'at turlari (rake, şe'riyat va q.k.) b-n krrişma (sinkretik) holda paydo bulişini asoslab beradi. Bunda M. ijtimoiy muloqot vositasi, mehnat va marosim jarayonlarini taşkil etiş vositasi bulib xizmat qiladi va, ayni vaqtda, jamiyatga zarur axlokiyma'naviy xususiyatlarni tarbiyalaş maqsadlarini kuzlaydi. Ibtidoiy davrning oxirgi bosqiçida dastlabki qorişma san'at majmuasidan bir qança san'at turlari, jumladan, M. ham ajralib çiqadi. Uşbu davrga mansub afsonalarda M. tabiatga, yovvoyi hayvonlarni örgatişda ta'sir kursatiş, insonni turli kasalliklardan davolovçi kuç sifatida ta'riflanadi (q. Alikambar, Ibtidoiy san'at, Mavsum köşiklari, Marosim qöşiqlari).
Quldorlik va ilk feodal tuzumiga asoslangan qad. dunyo davlatlari — Misr, Şumer, Bobil, Örta Osiyo (taxm. mil. av. 1ming yillik davri), Xitoy, Hindiston, Yunoniston, Rim madani-yatlarida kasbiy musiqaçilar maktablari şakllangan. Ular maxsus (bastakorlik, musiqa ilmi kabi fandagi) bilim va qoidalarga asoslanib ijod qilgan. Natijada aytim, çolğu, raqs, doston va b. janrlar paydo bulgan.
Turli xil M. asboblari (çang, ud, tanbur, lira, kifara, puflama va urma asboblar) takomillaştirilib, ular barqaror tovuşqator va şakllarga ega bölgan. M.ning uşbu davrda asosan oğzaki an'anada rivojlanişiga qaramay, ayni vaqtda, uning ilk yozuv (iyeroglif, harfiy va b.) tizimi ixtiro etilgan, M. estetikasi va nazariyasi ta'limotlari şakllangan: Xitoyda — Konfutsiy, Yunonistonda — Pifagor, Geraklit, Demokrit, Aristotel, Platon, Aristoksen va b., Örta Osiyoda — Borbad.
Örta asr Ğarbiy Yevropada professional çerkov (bir ovozli grigorian xorali, keyinçalik köp ovozli xor va vokal-çolğu janrlari — orga-num, kondukt va b.), dunyoviy (Fran-siyada — trubadurlar, truverlar; Germaniyada — minnezingerlar san'ati) hamda xalq Mxi rivoj topadi. 12-a.da Fransiyada Bibi Maryam ibodatxonasida birinçi kompozitorlik maktabi (Notr-Dam maktabi), 14-a.da Fransiya va Italiyada «Are nova» uslubi yuzaga kelgan. Gvido d Aretsso ixtiro etgan tört çiziqli nota yozuvi tovuş balandligi va nağmalar uzunligini aniq qayd etişga imkon yaratgan.
Uşbu davrda Örta va Yaqin Şarq (Arab xalifaligi)da erkin reçitativ va parda tuzilmalariga asoslangan musulmon kasbiy M. (azon, tartil, tajvid) janrlari şakllangan. Ular boşka M. turlaridan mustaqil ravişda rivojlanib, keyinçalik Ön ikki makom tizimining şakllanişiga ham ma'lum darajada ta'sir körsatgan. 8— 13-a.lar musulmon Şark, xalqlari oğzaki an'anadagi kasbiy M. si daston (M. nazariyasida) yoki parda (şe'riyat va M. amaliyotida) tizimlari asosida şakllangan. Örta Osiyo, Eron va arab xalqlari M.sida muttasil davom etgan özaro ta'sir va aloqa jarayonlari natijasida uşbu xalqlar uçun umumiy bölgan vokal (savt, ğino, amal, mulammo, qavl va b.) va çolğu (ravoşin, peşrav kabi) turlari vujudga kelgan. Maşhur bastakor, xonanda va sozandalar Ibrohim Mavsiliy, Ishoq Mavsiliy, Ziryob, Mansur Zalzal, Ibn Surayj, Ibn Axvas as-Söğdiy, Safiuddin al-Urmaviy va b. ijod qilgan. Musiqa ilmida ham muhim yutuqlarga erişilgan. Yunon M. nazariyasi hamda mahalliy xalqlar M. an'analariga asoslangan musiqiy estetika va ilmiynazariy ta'limotlar dastlab mat. fanlari doirasida (al-Kindiy, Forobiy, Ibn Sino), keyinçalik mustaqil fan sifatida (Urmaviy) şakllangan. Ishoq Mavsiliy va Kindiy Şarqda ilk bor musiqa (harfiy) yozuvini ixtiro etişgan. Urmaviy esa uşbu yozuvni parda tizimiga moslaştirgan.
Uyğoniş davri Yevropa madaniyatida taraqqiy etgan insonparvarlik ğoyalari va dunyoviy mazmunga asoslangan M. san'atida badiiy-estetik maqsadlar asosiy vazifa darajasiga kötarildi, çolğu (lyutnya, viola) va vokal {madrigal) ijroçiligi rivoj topgan. Professional M.da polifoniya uslubi, jumladan, a kapella xor ijroçiligi (motet, messa va b. janrlar) öz çöqqisiga kötarildi. Yangi kompozitorlik (Angliyada — D. Dansteybl, Niderland maktabi, Rimda — Palestrina, Vene-siyada — A. va J. Gabriyeli) maktablari şakllandi.
17—18-a.ning 1-yarmida yangi janrlar — opera (Italiyada — K. Monte-verdi, A. Skarlatti; Fransiyada — J.B.Lyulli, J. B. Ramo; Angliyada —G. Pyorsell), oratoriya (G. F. Gendel), kantata (G. Şyuts, I. S. Bax), konsert (A. Korelli, A. Vivaldi, I. S. Bax, Gendel), kamer ansambl, sonata (A. Korelli, D. Skarlatti), syuita va b. janrlar rivoj topgan. Organ (J. Freskobaldi, Bax, Gendel), klavesin (U. Byord, G. Pyorsell, F. Kuperen, J. Ramo) uçun asarlar yaratilgan. Uşbu davrda zamonaviy kamonli çolğu asboblar (skripka, alt, violonçel) ning buyuk ustalari A. va N. Amati, J. Gvarneri, A. Stradivari, fortepiano ixtiroçisi B. Kristofori ijod etişgan, opera teatrlari, filarmoniyalar, musiqa naşriyotlari, musiqa ta'limi (konser-vatoriyalar) rivoj topgan. 18-a. örtalari — 19-a.ning boşida Yevropa M.si Ma'rifatçilik davri hamda Buyuk Fransiya inqilobi ğoyalari ta'siri ostida rivojlangan (fransuz kompozitorlari K. Glyuk, L. Kerubini, J. F. Lesyuerlarning opera ijodi, Vena klassik maktabi vakillari ijodi, simfonizm musiqatafakkuri). 19-a.da rus (M. Glinka, «Qudratli tuda» vakillari, P. Çaykovskiy), polyak (F. Şopen, S. Monyuşko), çex (B. Smetana, D. Dvorjak), venger (F. Erkel, F. List), norveg (E. Grig), ispan (I. Albenis, E. Granados), fin (Ya. Sibelius) yangi milliy kompozitorlik maktablari şakllangan, yetakçi ijodiy oqim sifatida romantizm karor topgan (K. M. Veber, F. Şubert, R. Şuman, F. Mendelson, G. Berlioz, N. Paganini vab.). 20-a. M. tarixida alohida örin tutadi. M. madaniyatining barça jabhalarida tub özgarişlar yuz bergan. Ijodida yangi-yangi uslub va yönalişlar (musiqiy avangardizm, modernizm) rivoj topgan. 20-a.da yuz bergan ilmiytexnik va informatsion inqiloblar (radio, televideniye, grammplastinka va magnit yozuvlarini ixtiro etiş) natijasida M.ning tinglovçilarga yetkaziş va eşitiş sohalarida yangi imkoniyatlar paydo böldi. Buning natijasida ommabop musiqa madaniyati rivoj topdi. Kompozitorlik ijodida sof musiqiy (simfoniya, konsert, kamer-çolğu M. kabi) janrlar örniga vokal M.si, teatr M.si, kino M.si kabi «aralaş» turlar yetakçilik qila boşladi. Kompozitorlik ijodi b-n birga an'anaviy M. ijodi ham yangi, zamonaviy şaroitlarga moslaşib rivoj topdi. Jumladan, Şark, mamlakatlari mumtoz M. janrlari (mas, hind ragalari, pokiston qavalli, ozarbayjon muğom, özbek va tojik maqomlari va h.k.) uzining milliy doiralaridan çiqib jahon sahnalarida ijro etila boşladi, kompozitorlik ham ommaviy M. yönalişlariga öz ta'sirini ötkazdi.
Özbekistonda M., asosan, xalq va oğzaki an'anadagi professional M. sifatida qadimdan rivojlanib kelgan. Xalq M.sidalapar, terma, yama, qöşiqlarttt turli xillari (marosim, maişiy, mehnat, öyin, raqs, lirik, nasihatomuz va b.), oğzaki an'anadagi özbek professional M.sida esa doston, katta aşula, aşula, maqom, çolğu yöllari kabi janrlar mavjud. Özbek M. merosida 4 asosiy mahalliy uslubni farklaş mumkin (q. Buxoro-Samarqand musika uslubi, Xorazm musika uslubi, Farğona — Toşkent musika uslubi, Surxondaryo-Qaşqadaryo muyeşa uslubi). 20-a.da özbek va b. Örta Osiyo xalqlari M. merosini yozib oliş va örganiş böyiça muhim işlar bajarildi, yuzlab nota töplamlari va i. t.lar naşr etildi. Bastakor, xrfiz va sozandalar özbek M. merosi durdonalari (Şaşmakom, Xorazm makomlari, Faryuna-Toşkent makom yöllari va b.) ni keng tarğib qilibgina qolmay, yangi çolğu kuy va aşulalar yaratdilar, dastlabki musiqali drama va komediya asarlarining muallif yoki hammuallifi bölişdi. 1930—40 y.larda Özbekistonda avvallari bölmagan yangi (opera, balet, simfonik M., kamer M., konsert kabi) M. janrlari yuzaga keldi. Ular, ayniqsa, 1950—60 y.lardan boşlab Özbekiston kompozitorlari ijodida keng rivoj topdi, şuningdek, ommaviy M.ning estrada musiqasi, yoşlar musiqasi kabi yönalişlari ham keng yoyilgan.
M. ta'limi tizimi ÖzR Madaniyat işlari vazirligi tasarrufida bulib, 311 bolalar musiqa maktablari, 3 maxsus akademik litsey, 30 ga yaqin san'at, M. hamda madaniyat kollejlari, Özbekiston davlat konservatoriyasi, Toşkent davlat madaniyat in-ti, M. Uyğur nomidagi san'at in-ti va b. oliy öquv yurtlarida amalga oşiriladi.
Hozirda Özbekistonda M. faoliyati asosan ijroçi jamoalar (turli orkestr, xor va ansambllar), «Özbeknavo», Uzteleradiokompaniyasi tarkibidagi ijroçi guruxlar va yakkaxonlar, hamda mustaqil ravişda ijroçilik b-n şuğullanayotgan ayrim xonanda va sozandalar tomonidan amalga oşirilmoqda.
Abdumannon Nazarov, Olimjon Bekov.
Q.: Avangardizm, Barokko, Ibtidoiy san'at, Klassitsizm, Marosim qöşiqlari, Romantizm, Sentimentalizm
Asl matn (kirill, PDF'dagidek)
МУСИҚА (юн. mousiche —музалар санъ-ати) — инсон ҳиссий кечинмалари, фикрлари, тасаввур доирасини мусиқий товуш (тон, нағма)лар изчиллиги ёки мажмуи воситасида акс эттирувчи саньат тури. Унинг мазмуни ўзгарувчан руҳий ҳолатларни ифодаловчи му-айян мусиқийбадиий образлардан иборат. М. инсоннинг турли кайфиятлари (мас, кўтаринкилик, шодлик, завкланиш, мушоҳадалик, ғамгинлик, хавф-қўрқув ва б.)ни ўзида мужассамлаштиради. Бундан ташқари, М. шахснинг иродавий сифатлари (катъиятлик, интилувчанлик, ўйчанлик, вазминлик ва б.)ни, унинг табиати (мижози)ни ҳам ёрқин акс эттиради. М.нинг ушбу ифодавийтасвирий имкониятлари юнон олимлари — Пифагор, Платон, Аристотель ва Шарқ мутафаккирлари — Форобий, Ибн Сино, Жомий, Навоий, Бобур, Кавкабий, тасаввуф арбоблари — Имом Ғазолий, Калободий Бухорий ва б. томонидан юқори баҳоланган, шарҳ ва илмий тадқиқ қилинган. М.нинг одам онги ва ҳиссиётига таъсир этишнинг ажойиб кучи унинг руҳий жараёнларга ҳамоҳанг бўлган процессуал — муайян жараёнли табиати б-н боғлиқцир. М. асарлари мазмунида бадиий ғоялар умумлашган ҳолда берилиб, мусиқали образларнинг ўзаро муносабатлари (таққосланиш, тўқнашув, ривожланиш каби) жараёнида шаклланади. Мазкур жараённинг хусусиятларига кўра М. мазмуни ҳам турли — эпик, драматик, лирик белгиларга эга бўлиши мумкин. Булардан инсоннинг ички дунёси, руҳий ҳолатларини ифодалашга мойил бўлган лирика М.нинг «ботиний» табиатига анча яқиндир. М.нинг мазмуни — шахсий, миллий ва умумбашарий бадиий қийматларнинг бирлигидан иборат бўлиб, бунда маълум халқ, жамият ва тари-хий даврга хос руҳий тароват, суръат, ижтимоий фикр ва кечинмалар умумлашган ҳолда ифодаланади. М. шакллари ҳар бир даврнинг маънавиймаърифий талабларига жавоб берган ҳолда, айни вактда инсон фаолиятининг кўпгина жабҳалари (муайян жамоавий тадбирлар, одамларнинг ўзаро этик ва эстетик таъсир этиш, мулоқот қилиш жараёнлари) б-н муштаракдир. М.нинг, айниқса, инсоннинг ахлоқий ва эстетик дидини шакллантириш, ҳиссий туйғуларини ривожлантириш, ижодий қобилиятларини рағбатлантириш воситаси сифатида роли жуда муҳимдир.
Нутқ, товушли сигнал бериш ва б. товушли—маъноли жараёнлар сингари, М. ҳам муайян маълумотларни садолар воситасида ифодалаш имкони-ятига эга. Жумладан, товушларнинг баланд-пастлиги, ингичка-йўғонлиги, узунқисқалиги, кучлилиги ва б. воситалар ёрдамида одамнинг ички ҳолатини ифодалаш имконияти жиҳатидан М. нутққа (нутқ интонацияларига) ўхшайди. Аммо, санъат тури сифатида М. факат унгагина хос бўлган хусусиятлар (мас, бадиий-эстетик мақсадларни кўзлаши, мазмун ва шакл бадиий қиймат сифатида касб этилиши, айниқса, М. товушларининг муайян мусика тизимларида ташкил этилиши) б-н нуткдан фарқ қилади. Хар бир алоҳида олинган М. товуши бирламчи ифодавий имкониятга эга бўлсада М. товушларининг баланд-пастлик муносабатлари лад тузилмаларида, муваққат нисбатлари эса — мусиқий ритм ва метрда ўз аксини топади. Дунёнинг аксарият халқлари М. маданияти, жумладан, ўзбек мусиқа фольклори, анъанавий мусиқа ва бастакорлик ижодиётида лад асосини турли кўринишдаги диатоника ташкил этади. Композиторлик М.да (айниқса, 20- а.да ривож топтан йўналишларда) диатоника б-н бирга хроматика ҳам кенг ўрин олган.
М.да асосий бадиий восита — куй (мелодия)дир. М.нинг огзаки анъанадаги (монодия) услубларида куй бадиий образнинг ягона ва тугал мусиқий ифодаси ҳисобланади. Кўп овозли композиторлик йўналишларда гармония, полифония унсурлари ҳам муҳим ўрин эгаллайди. М. асаридаги куй (мавзу)лар ривожи унинг композициясн (шакл)ни ташкил этади. Мусиқа шакли асар маз-мунининг моддий тажассуми ва вужудга келиш воситаси бўлиб хизмат қилади. М. асарлари шаклига мунтазам такрорланувчи таркиб ва унсурлар хос бўлиб, булар бадиий мазмундаги ўзгарувчанлик, ҳаракатчанлик каби хусусиятларга маълум даражада зиддир. Ўзаро алоқа ва бирлик доирасидаги бундай диалектик зиддиятлар М. асарини яратиш ва ижро этиш жараёнида ҳамиша хилма-хил равишда ўз ечимини топади. Турли халқлар М. маданияти ва анъаналарида М.нинг баркарор ва беқарор унсурларининг ўзаро муносабатлари ҳам ўзгачадир. Mac, анъанавийлик мезонига асосланган оғзаки йўналишдаги М. услубларида муайян бадиий мазмун, эстетик қоидалар б-н бирга М. асарлари шаклига бадихагўйлик хусусиятлари, номусиқавий (асарнинг ижро этиш вақти, жойи, шароити каби) ҳолатлар ўз таъсирини ўтказади. Индивидуал бадиий образларни ифодалашга қаратилган ёзма анъанадаги композиторлик санъати асарлари эса кўпроқ айнан мусиқий ривожланиш қоидаларига, яъни тугалланган, яхлит ва барқарор шаклларга асосланади. Шунинг учун, композиторлик мусикада мазкур шаклларни ифодалашга ҳамда объектив ҳолатда сақлашда асосий омил бўлган нота ёзуви му-ҳим ўрин тутади.
М. инсон маданиятида ва жамоавий ҳаётда ўзига хос ўринга эгадир. У дам олиш ва кўнгил очиш пайтлари, турли маросим, байрам, базм ва сайиллар, диний ва расмий тадбирлар, оммавий ва ҳарбий юришлар, спорт машклари ва меҳнат жараёнида муайян вазифалар бажаради. Шунинг учун М. асарлари ўз мазмунига мувофиқ ҳолда бир нечта услуб, тур ва жанр гуруҳларига ажратилади. Алла, зикр, марсия, сарбозча, вальс, марш, месса каби жанрлар ҳаётдаги маиший ва б. шароитлар б-н боғлиқ бўлади. Ашула, дастгоҳ, чолғу куй, мақом йўллари, концерт, миниатюра, романс ва б.да эстетик таъсир ўтказиш вазифалари асосий ўрин тутади. Жанрлар, ўз навбатида, диний мусща, ёшлар мусикаси, маиший мусиқа, оммавий мусща, ҳарбий мусика, камер мусиқа, симфоник мусща, хор мусикаси каби М.турларига бирлашади. Тари-хий, миллий, маҳаллий, шахсий (индивидуал) М. услублари ҳам мусиқий тафаккур тарзи, оҳанг, ритм, шакл каби мусиқий унсурларни ўзига қамраб олиб, муайян бир давр ёки миллий маданиятга мансуб бўлган турли жанрдаги асарлар умумиятини акс эттиради (қ. Авангардизм, Барокко, Классицизм, Оғзаки анъанадаги мусика, Романтизм, Сентиментализм).
Бастакор ва композиторпар бадиий образларни кенгроқ қамрашга интилишиб, М. ва бошқа санъат турлари қоришмаси (синтези)дан фойдалани-шади. Аниқ тушунчага эга бўлган сўз, саҳна ҳаракати, кино тасвири ва б. унсурлар б-н қоришиқ М. асарининг ифодавий имкониятлари кенгаяди (қ. Вокал мусикаси, Кино мусикаси, Раке мусикаси, Театр мусикаси). М., шунингдек, бошқа санъат тури ва жанрларида ҳам мухим роль ўйнайди. Mac, опера жанрида, ўзбек мусиқали драмаси ва комедиясида хонандалик, хор санъати хамда оркестр мусиқасчнк драма б-н боглайди. Балет ва б. рақс шакллари ҳам узининг бадиий образларини М. ёрдамида ифодалайди.
Инсоннинг М. фаолияти асосан 3 босқичда амалга оширилади: ижод, ижро ва тинглаш (уқув). Ҳар бир босқичда асарнинг мазмун ва шакли узгача куринишга эга бўлади. Ижод босқичида бадиий ғоя ва шакл муаллиф онгида муштарак ҳолда туғилади. Ижро жараёнида шакл ва мазмун ижрочи томонидан унинг дунёкараши, эстетик тасав-вурлари, шахсий тажриба ва махрратига мос равишда узгартирилади. М. ихлосмандлари ҳам ижро этилаётган асарни узларининг хусусий диди, ҳаётий ва бадиий тажрибасига асосланиб қабул қилишади. Шундай қилиб, М. фаолияти ҳамма босқичларда ижодий табиатга эга булади.
Турли (композиторлик ва оғзаки анъанадаги) услубларда мусща ижрочилиги аҳамияти турличадир. Профессионал йуналишдаги маданият тизимида М. кўпинча бадиий асарларни ижро этадиган санъаткорлар фаолияти орқали намоён бўлади. Шунинг учун М. ижрочи (созанда, хонанда)ларининг аксарияти композитор ва бастакорларнинг ҳақиқий ҳамкорларидир. Улар устоз-шогирд муносабатлари жараёнида узлаштирган ёки нота ёзуви ёрдамида ўрганган асарларни жонли равишда тингловчилар олдида талқин этадилар. Мусиқий фольклор тизимида М. намуналари омма онгининг бадиий маҳсулоти сифатида юзага келиб, ҳаваскор қўшиқчи, созанда ёки жамоавий тарзда ижро этилади. М. ижрочилиги мусща чолғулари ҳамда инсон овозк воситасида амалга оширилади. Булар якка тарзда, ансамбль, хор, оркестр каби бирикма шаклларида намоён булади.
М. ижодиёти, ижрочилиги ва тингланиши М. фаолияти нинг бошка турлари — мас, мусиқа тарбияси, мусиқа таълими, и. т. (Мусиқашунослик), мусиқий танқид ва бошкалар б-н бирга жамият М. маданият и тизимини ташкил этади.
Мусиқа тарихи. М.нинг пайдо бўлиши масаласида турли илмий фаразлар вужудга келган: ҳиссиётга тўлган нутқ оханги (Г. Спенсер), қушларнинг сайраши ва ҳайвонларнинг уз жуфтларини чақириши (Ч. Дарвин), ибтидоий одамларнинг меҳнат усуллари (К. Бюхер) ва уларнинг чақириқ товушлари (К. Штумпф), жоду-сеҳрлаш маросимлари (Ж. Комбарье) М.нинг илк манбалари ҳисобланади. Шарқ мута-факкирлари ҳам М.нинг вужудга келиш муаммоси ҳақида илмий мулоҳазалар қолдиришган. М. тарихини Форобий инсон нутқининг шаклланиш жараёни ва ҳиссиётлари б-н бевосита боғлиқ ҳолда, Ибн Халдун (14-а.) эса — ижтимоий тизимларнинг шаклланиш крнуниятларига асосланган хрлда тушунтиришган.
Замонавий мусиқашунослик фани археология ва этн. маълумотларидан келиб чиқиб, М. санъатини ибтидоий жамиятда инсоннинг амалий фаолияти жараёнида бошқа санъат турлари (раке, шеърият ва қ.к.) б-н крришма (синкретик) ҳолда пайдо булишини асослаб беради. Бунда М. ижтимоий мулоқот воситаси, меҳнат ва маросим жараёнларини ташкил этиш воситаси булиб хизмат қилади ва, айни вақтда, жамиятга зарур ахлокиймаънавий хусусиятларни тарбиялаш мақсадларини кузлайди. Ибтидоий даврнинг охирги босқичида дастлабки қоришма санъат мажмуасидан бир қанча санъат турлари, жумладан, М. ҳам ажралиб чиқади. Ушбу даврга мансуб афсоналарда М. табиатга, ёввойи ҳайвонларни ўргатишда таъсир курсатиш, инсонни турли касалликлардан даволовчи куч сифатида таърифланади (қ. Аликамбар, Ибтидоий санъат, Мавсум кўшиклари, Маросим қўшиқлари).
Қулдорлик ва илк феодал тузумига асосланган қад. дунё давлатлари — Миср, Шумер, Бобил, Ўрта Осиё (тахм. мил. ав. 1минг йиллик даври), Хитой, Ҳиндистон, Юнонистон, Рим мадани-ятларида касбий мусиқачилар мактаблари шаклланган. Улар махсус (бастакорлик, мусиқа илми каби фандаги) билим ва қоидаларга асосланиб ижод қилган. Натижада айтим, чолғу, рақс, достон ва б. жанрлар пайдо булган.
Турли хил М. асбоблари (чанг, уд, танбур, лира, кифара, пуфлама ва урма асбоблар) такомиллаштирилиб, улар барқарор товушқатор ва шаклларга эга бўлган. М.нинг ушбу даврда асосан оғзаки анъанада ривожланишига қарамай, айни вақтда, унинг илк ёзув (иероглиф, ҳарфий ва б.) тизими ихтиро этилган, М. эстетикаси ва назарияси таълимотлари шаклланган: Хитойда — Конфуций, Юнонистонда — Пифагор, Гераклит, Демокрит, Аристотель, Платон, Аристоксен ва б., Ўрта Осиёда — Борбад.
Ўрта аср Ғарбий Европада профессионал черков (бир овозли григориан хорали, кейинчалик кўп овозли хор ва вокал-чолғу жанрлари — орга-нум, кондукт ва б.), дунёвий (Фран-цияда — трубадурлар, труверлар; Германияда — миннезингерлар санъати) ҳамда халқ Мхи ривож топади. 12-а.да Францияда Биби Марям ибодатхонасида биринчи композиторлик мактаби (Нотр-Дам мактаби), 14-а.да Франция ва Италияда «Аре нова» услуби юзага келган. Гвидо д Ареццо ихтиро этган тўрт чизиқли нота ёзуви товуш баландлиги ва нағмалар узунлигини аниқ қайд этишга имкон яратган.
Ушбу даврда Ўрта ва Яқин Шарқ (Араб халифалиги)да эркин речитатив ва парда тузилмаларига асосланган мусулмон касбий М. (азон, тартил, тажвид) жанрлари шаклланган. Улар бошка М. турларидан мустақил равишда ривожланиб, кейинчалик Ўн икки маком тизимининг шаклланишига ҳам маълум даражада таъсир кўрсатган. 8— 13-а.лар мусулмон Шарк, халқлари оғзаки анъанадаги касбий М. си дастон (М. назариясида) ёки парда (шеърият ва М. амалиётида) тизимлари асосида шаклланган. Ўрта Осиё, Эрон ва араб халқлари М.сида муттасил давом этган ўзаро таъсир ва алоқа жараёнлари натижасида ушбу халқлар учун умумий бўлган вокал (савт, ғино, амал, муламмо, қавл ва б.) ва чолғу (равошин, пешрав каби) турлари вужудга келган. Машҳур бастакор, хонанда ва созандалар Иброҳим Мавсилий, Исҳоқ Мавсилий, Зирёб, Мансур Залзал, Ибн Сурайж, Ибн Ахвас ас-Сўғдий, Сафиуддин ал-Урмавий ва б. ижод қилган. Мусиқа илмида ҳам муҳим ютуқларга эришилган. Юнон М. назарияси ҳамда маҳаллий халқлар М. анъаналарига асосланган мусиқий эстетика ва илмийназарий таълимотлар дастлаб мат. фанлари доирасида (ал-Киндий, Форобий, Ибн Сино), кейинчалик мустақил фан сифатида (Урмавий) шаклланган. Исҳоқ Мавсилий ва Киндий Шарқда илк бор мусиқа (ҳарфий) ёзувини ихтиро этишган. Урмавий эса ушбу ёзувни парда тизимига мослаштирган.
Уйғониш даври Европа маданиятида тараққий этган инсонпарварлик ғоялари ва дунёвий мазмунга асосланган М. санъатида бадиий-эстетик мақсадлар асосий вазифа даражасига кўтарилди, чолғу (лютня, виола) ва вокал {мадригал) ижрочилиги ривож топган. Профессионал М.да полифония услуби, жумладан, а капелла хор ижрочилиги (мотет, месса ва б. жанрлар) ўз чўққисига кўтарилди. Янги композиторлик (Англияда — Д. Данстейбл, Нидерланд мактаби, Римда — Палестрина, Вене-цияда — А. ва Ж. Габриели) мактаблари шаклланди.
17—18-а.нинг 1-ярмида янги жанрлар — опера (Италияда — К. Монте-верди, А. Скарлатти; Францияда — Ж.Б.Люлли, Ж. Б. Рамо; Англияда —Г. Пёрселл), оратория (Г. Ф. Гендель), кантата (Г. Шютц, И. С. Бах), концерт (А. Корелли, А. Вивальди, И. С. Бах, Гендель), камер ансамбль, соната (А. Корелли, Д. Скарлатти), сюита ва б. жанрлар ривож топган. Орган (Ж. Фрескобальди, Бах, Гендель), клавесин (У. Бёрд, Г. Пёрселл, Ф. Куперен, Ж. Рамо) учун асарлар яратилган. Ушбу даврда замонавий камонли чолғу асбоблар (скрипка, альт, виолончель) нинг буюк усталари А. ва Н. Амати, Ж. Гварнери, А. Страдивари, фортепиано ихтирочиси Б. Кристофори ижод этишган, опера театрлари, филармониялар, мусиқа нашриётлари, мусиқа таълими (консер-ваториялар) ривож топган. 18-а. ўрталари — 19-а.нинг бошида Европа М.си Маърифатчилик даври ҳамда Буюк Франция инқилоби ғоялари таъсири остида ривожланган (француз композиторлари К. Глюк, Л. Керубини, Ж. Ф. Лесюэрларнинг опера ижоди, Вена классик мактаби вакиллари ижоди, симфонизм мусиқатафаккури). 19-а.да рус (М. Глинка, «Қудратли туда» вакиллари, П. Чайковский), поляк (Ф. Шопен, С. Монюшко), чех (Б. Сметана, Д. Дворжак), венгер (Ф. Эркель, Ф. Лист), норвег (Э. Григ), испан (И. Альбенис, Э. Гранадос), фин (Я. Сибелиус) янги миллий композиторлик мактаблари шаклланган, етакчи ижодий оқим сифатида романтизм карор топган (К. М. Вебер, Ф. Шуберт, Р. Шуман, Ф. Мендельсон, Г. Берлиоз, Н. Паганини ваб.). 20-а. М. тарихида алоҳида ўрин тутади. М. маданиятининг барча жабҳаларида туб ўзгаришлар юз берган. Ижодида янги-янги услуб ва йўналишлар (мусиқий авангардизм, модернизм) ривож топган. 20-а.да юз берган илмийтехник ва информацион инқилоблар (радио, телевидение, граммпластинка ва магнит ёзувларини ихтиро этиш) натижасида М.нинг тингловчиларга етказиш ва эшитиш соҳаларида янги имкониятлар пайдо бўлди. Бунинг натижасида оммабоп мусиқа маданияти ривож топди. Композиторлик ижодида соф мусиқий (симфония, концерт, камер-чолғу М. каби) жанрлар ўрнига вокал М.си, театр М.си, кино М.си каби «аралаш» турлар етакчилик қила бошлади. Композиторлик ижоди б-н бирга анъанавий М. ижоди ҳам янги, замонавий шароитларга мослашиб ривож топди. Жумладан, Шарк, мамлакатлари мумтоз М. жанрлари (мас, ҳинд рагалари, покистон қавалли, озарбайжон муғом, ўзбек ва тожик мақомлари ва ҳ.к.) узининг миллий доираларидан чиқиб жаҳон саҳналарида ижро этила бошлади, композиторлик ҳам оммавий М. йўналишларига ўз таъсирини ўтказди.
Ўзбекистонда М., асосан, халқ ва оғзаки анъанадаги профессионал М. сифатида қадимдан ривожланиб келган. Халқ М.сидалапар, терма, яма, қўшиқларттт турли хиллари (маросим, маиший, меҳнат, ўйин, рақс, лирик, насиҳатомуз ва б.), оғзаки анъанадаги ўзбек профессионал М.сида эса достон, катта ашула, ашула, мақом, чолғу йўллари каби жанрлар мавжуд. Ўзбек М. меросида 4 асосий маҳаллий услубни фарклаш мумкин (қ. Бухоро-Самарқанд мусика услуби, Хоразм мусика услуби, Фарғона — Тошкент мусика услуби, Сурхондарё-Қашқадарё муеща услуби). 20-а.да ўзбек ва б. Ўрта Осиё халқлари М. меросини ёзиб олиш ва ўрганиш бўйича муҳим ишлар бажарилди, юзлаб нота тўпламлари ва и. т.лар нашр этилди. Бастакор, хрфиз ва созандалар ўзбек М. мероси дурдоналари (Шашмаком, Хоразм макомлари, Фарюна-Тошкент маком йўллари ва б.) ни кенг тарғиб қилибгина қолмай, янги чолғу куй ва ашулалар яратдилар, дастлабки мусиқали драма ва комедия асарларининг муаллиф ёки ҳаммуаллифи бўлишди. 1930—40 й.ларда Ўзбекистонда авваллари бўлмаган янги (опера, балет, симфоник М., камер М., концерт каби) М. жанрлари юзага келди. Улар, айниқса, 1950—60 й.лардан бошлаб Ўзбекистон композиторлари ижодида кенг ривож топди, шунингдек, оммавий М.нинг эстрада мусиқаси, ёшлар мусиқаси каби йўналишлари ҳам кенг ёйилган.
М. таълими тизими ЎзР Маданият ишлари вазирлиги тасарруфида булиб, 311 болалар мусиқа мактаблари, 3 махсус академик лицей, 30 га яқин санъат, М. ҳамда маданият коллежлари, Ўзбекистон давлат консерваторияси, Тошкент давлат маданият ин-ти, М. Уйғур номидаги санъат ин-ти ва б. олий ўқув юртларида амалга оширилади.
Ҳозирда Ўзбекистонда М. фаолияти асосан ижрочи жамоалар (турли оркестр, хор ва ансамбллар), «Ўзбекнаво», Узтелерадиокомпанияси таркибидаги ижрочи гурухлар ва яккахонлар, ҳамда мустақил равишда ижрочилик б-н шуғулланаётган айрим хонанда ва созандалар томонидан амалга оширилмоқда.
Абдуманнон Назаров, Олимжон Беков.
Matn ÖzME'dan o'zgartirişsiz olingan, faqat yozuvi yangi alifboga o'girilgan. Qisqartmalar asl holida. Xato ko'rsangiz — xabar bering.